II GW 9/26

II GW 9/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-03-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-01-26
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Małgorzata Korycińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne
Spór kompetencyjny/Spór o właściwość
Inne
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
Umorzono postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 15 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Burmistrza Olesna z dnia 15 stycznia 2026 r. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Olesna a Wójtem Gminy Domaniów w przedmiocie potwierdzenia prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Uzasadnienie
I
Wnioskiem z 15 stycznia 2026 r. Burmistrz Olesna (dalej: "wnioskodawca") zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość z Wójtem Gminy Domaniów (dalej: "strona przeciwna") w przedmiocie potwierdzenia prawa A. B. do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
W piśmie z 12 marca 2026 r. strona przeciwna oświadczyła, że uważa się za właściwą miejscowo.
II
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W myśl art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: ppsa) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje spory o właściwość powstałe pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Przez spór o właściwość, o którym mowa w powyższych przepisach, należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też każdy z nich uważa się za niewłaściwy do jej załatwienia (spór negatywny).
W niniejszej sprawie strona przeciwna uznała swoją właściwość, o czym poinformowała Naczelny Sąd Administracyjny w odpowiedzi na wniosek, wobec czego spór o właściwość przestał istnieć. Powyższe stanowiło podstawę do stwierdzenia, że postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stało się bezprzedmiotowe,
a tym samym – do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 15 § 2 ppsa postanowił jak w sentencji.