Orzeczenie · 2024-11-20

II GSK 946/21

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2024-11-20
NSAtransportoweWysokansa
transport drogowykara pieniężnaprzewóz osóbsamochód osobowyaplikacja mobilnaprzewóz okazjonalnylicencjakontrola drogowaNSA

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną T.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, który oddalił skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego nakładającą karę pieniężną za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. T.P. zarzucał m.in. niewłaściwe zastosowanie przepisów ustawy o transporcie drogowym, twierdząc, że jego działalność nie stanowiła krajowego transportu drogowego ani przewozu okazjonalnego, a także naruszenie przepisów postępowania przez WSA. Sąd kasacyjny uznał skargę za nieuzasadnioną. Wskazał, że zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. nie był zasadny, ponieważ uzasadnienie WSA nie zawierało wad uniemożliwiających kontrolę instancyjną, a zarzuty strony stanowiły jedynie polemikę z merytorycznym stanowiskiem sądu. NSA podkreślił, że ustalenia faktyczne poczynione przez organy administracji, oparte m.in. na protokole kontroli drogowej, były wystarczające do zakwalifikowania zachowania skarżącego jako wykonywania transportu drogowego bez wymaganych uprawnień oraz przewozu okazjonalnego samochodem niespełniającym wymogów konstrukcyjnych. Sąd wyjaśnił, że działalność prowadzona za pomocą aplikacji, nawet jednorazowa i odpłatna, nosi znamiona działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o transporcie drogowym. Odnosząc się do definicji przewozu okazjonalnego, NSA stwierdził, że rozporządzenie unijne dotyczące przewozów autobusowych nie ma zastosowania do krajowych przewozów osób samochodem osobowym, a w analizowanym przypadku przewóz dotyczył dwóch pasażerów, co stanowi grupę. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną i zasądził koszty postępowania.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Potwierdzenie, że działalność transportowa wykonywana za pomocą aplikacji mobilnych, nawet jednorazowa i odpłatna, podlega regulacjom ustawy o transporcie drogowym i może skutkować nałożeniem kary pieniężnej w przypadku braku wymaganych uprawnień lub spełnienia warunków przewozu okazjonalnego.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznych przepisów ustawy o transporcie drogowym i interpretacji pojęć 'krajowy transport drogowy' oraz 'przewóz okazjonalny'. Rozporządzenie UE dotyczące przewozów autobusowych nie ma zastosowania do krajowych przewozów osób samochodem osobowym.

Zagadnienia prawne (4)

Czy przewóz osób samochodem osobowym za pośrednictwem aplikacji mobilnej, nawet jednorazowy i odpłatny, stanowi krajowy transport drogowy w rozumieniu ustawy o transporcie drogowym?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, taka działalność nosi znamiona działalności gospodarczej i jest transportem drogowym podlegającym regulacjom, nawet jeśli nie jest prowadzona stale.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że działalność prowadzona za pomocą aplikacji, służącej kojarzeniu klientów z przewoźnikiem i zamawianiu usługi przewozu, ma zorganizowany charakter i zarobkowy cel, co kwalifikuje ją jako transport drogowy.

Czy przewóz okazjonalny samochodem osobowym, który nie spełnia wymogów konstrukcyjnych dla przewozu powyżej 7 osób, może być legalnie wykonywany bez spełnienia dodatkowych warunków określonych w ustawie o transporcie drogowym?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, wykonywanie przewozu okazjonalnego samochodem osobowym jest dopuszczalne tylko pod warunkiem spełnienia szczegółowych wymogów, takich jak pisemna umowa zawarta w lokalu przedsiębiorstwa lub ustalenie opłaty ryczałtowej przed rozpoczęciem przewozu.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że ustawa o transporcie drogowym dopuszcza przewóz okazjonalny samochodem osobowym jedynie na zasadzie wyjątku i pod warunkiem spełnienia kumulatywnych wymogów, które w analizowanej sprawie nie zostały spełnione.

Czy uzasadnienie wyroku sądu pierwszej instancji narusza art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez brak pełnego wyjaśnienia podstawy prawnej i nieuwzględnienie wszystkich zarzutów skargi?

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. nie był zasadny, ponieważ uzasadnienie sądu pierwszej instancji nie zawierało wad uniemożliwiających kontrolę instancyjną, a zarzuty strony stanowiły polemikę z merytorycznym stanowiskiem sądu.

Uzasadnienie

Sąd kasacyjny podkreślił, że zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. wymaga wykazania istnienia związku przyczynowego między uchybieniem a wynikiem sprawy, a polemika z merytorycznym stanowiskiem sądu nie stanowi podstawy do uchylenia wyroku.

Czy protokół kontroli drogowej jest wystarczającym dowodem do ustalenia stanu faktycznego w sprawie o nałożenie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, protokół kontroli drogowej jest podstawowym dokumentem stanowiącym materiał dowodowy, odzwierciedlającym stan faktyczny w momencie kontroli i umożliwiającym ustalenie stwierdzonych faktów i okoliczności.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że protokół kontroli drogowej, zwłaszcza gdy nie jest jedynym dowodem, jest wystarczający do przeprowadzenia istotnych ustaleń w sprawach o nałożenie kary pieniężnej.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę kasacyjną T. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.

Przepisy (14)

Główne

UTD art. 92a § ust. 1

Ustawa o transporcie drogowym

Podstawa nałożenia kary pieniężnej.

p.p.s.a. art. 184

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa oddalenia skargi kasacyjnej.

Pomocnicze

UTD art. 4 § pkt 11

Ustawa o transporcie drogowym

Definicja przewozu okazjonalnego.

UTD art. 4 § pkt 1

Ustawa o transporcie drogowym

Definicja krajowego transportu drogowego.

UTD art. 5b

Ustawa o transporcie drogowym

Warunki podejmowania i wykonywania krajowego transportu drogowego.

UTD art. 18 § ust. 4a i 4b

Ustawa o transporcie drogowym

Wymogi konstrukcyjne dla przewozu okazjonalnego.

p.p.s.a. art. 141 § § 4

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Wymogi dotyczące uzasadnienia wyroku.

p.p.s.a. art. 174 § pkt 1 i 2

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawy skargi kasacyjnej.

p.p.s.a. art. 183 § § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zakres rozpoznania sprawy przez NSA.

p.p.s.a. art. 204 § pkt 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa orzekania o kosztach.

p.p.s.a. art. 205 § § 2

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa orzekania o kosztach.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 14 § ust. 1 pkt 2 lit. a

Stawka minimalna opłat za czynności radcy prawnego.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 14 § ust. 1 pkt 1 lit. a

Stawka minimalna opłat za czynności radcy prawnego.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 2 § pkt 5

Stawka minimalna opłat za czynności radcy prawnego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Działalność prowadzona za pomocą aplikacji mobilnej, nawet jednorazowa i odpłatna, stanowi krajowy transport drogowy podlegający regulacjom. • Przewóz okazjonalny samochodem osobowym wymaga spełnienia dodatkowych warunków określonych w ustawie o transporcie drogowym. • Protokół kontroli drogowej jest wystarczającym dowodem do ustalenia stanu faktycznego w sprawie o nałożenie kary pieniężnej. • Uzasadnienie wyroku WSA było zgodne z wymogami art. 141 § 4 p.p.s.a.

Odrzucone argumenty

Czynności skarżącego nie mieszczą się w definicji krajowego transportu drogowego, ponieważ nie nosiły znamion działalności gospodarczej. • Czynności skarżącego nie wyczerpują definicji przewozu okazjonalnego. • Przewóz jednej osoby nie wypełnia znamion przewozu okazjonalnego. • WSA naruszył przepisy postępowania, nie zbierając i nie rozpatrując materiału dowodowego w sposób wszechstronny.

Godne uwagi sformułowania

przez 'wpływ', o którym mowa w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. należy rozumieć istnienie związku przyczynowego pomiędzy uchybieniem procesowym podniesionym w zarzucie a wydanym w sprawie orzeczeniem • brak przekonania strony skarżącej kasacyjnie o trafności wydanego w sprawie rozstrzygnięcia, w tym co do przyjętego kierunku wykładni i zastosowania prawa, czy też odnośnie do oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, której rezultat nie koresponduje z oczekiwaniami wnoszącego skargę kasacyjną, nie oznacza wadliwości uzasadnienia wyroku • istota protokołu z kontroli wyraża się w tym, że dokument ten odzwierciedla i potwierdza istniejący w momencie kontroli stan faktyczny • podmiotem wykonującym transport drogowy jest nie tylko ten, kto podejmuje i wykonuje tego rodzaju działalność gospodarczą zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, ale także ten kto faktycznie podejmuje czynności z zakresu transportu drogowego, w przedstawionym powyżej rozumieniu tego pojęcia, chociaż nie dopełnił warunków niezbędnych do legalnego wykonywania tej działalności gospodarczej • działalność strony miała bowiem niewątpliwie zorganizowany charakter, gdyż używano środka transportu umożliwiającego świadczenie usługi przewozu osób, aplikacji [...] (por. wyrok Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-434/15), służącej kojarzeniu klientów z przewoźnikiem i tym samym zamawianie usługi przewozu, a także charakter zarobkowy.

Skład orzekający

Małgorzata Korycińska

przewodniczący

Cezary Pryca

członek

Wojciech Sawczuk

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Potwierdzenie, że działalność transportowa wykonywana za pomocą aplikacji mobilnych, nawet jednorazowa i odpłatna, podlega regulacjom ustawy o transporcie drogowym i może skutkować nałożeniem kary pieniężnej w przypadku braku wymaganych uprawnień lub spełnienia warunków przewozu okazjonalnego."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznych przepisów ustawy o transporcie drogowym i interpretacji pojęć 'krajowy transport drogowy' oraz 'przewóz okazjonalny'. Rozporządzenie UE dotyczące przewozów autobusowych nie ma zastosowania do krajowych przewozów osób samochodem osobowym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy popularnej formy transportu (aplikacje mobilne) i jej zgodności z przepisami, co jest istotne dla wielu kierowców i firm. Wyjaśnia granice między działalnością gospodarczą a okazjonalnym przewozem.

Przewóz przez aplikację to nie 'fucha', a działalność gospodarcza podlegająca karze!

Dane finansowe

WPS: 12 000 PLN

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst