II GSK 802/25

II GSK 802/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-05-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-04-16
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne
Transport
Sygn. powiązane
VI SA/Wa 1557/24 - Wyrok WSA w Warszawie z 2024-10-21
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Oddalono wniosek
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 61 § 3 i § 6 ,  art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 1251
art. 140aa ust. 1 i 1a, art. 140ac ust. 2
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku P. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej P. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2024 r. sygn. akt VI SA/Wa 1557/24 w sprawie ze skargi P. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 14 marca 2024 r. nr BP.502.283.2023.0155.RZ9.542770 w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: oddalić wniosek.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 21 października 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 1557/24, działając na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.) oddalił skargę P. M. (dalej: skarżący), na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 14 marca 2024r. w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia.
Skarżący od powyższego wyroku złożył skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o wstrzymanie ww. decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego, nie uzasadniając wniosku zawartego w petitum skargi kasacyjnej ani nie załączając żadnej dokumentacji, która miałaby wskazywać na zaistnienie okoliczności o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek skarżącego o udzielenie ochrony tymczasowej w postępowaniu kasacyjnym podlegał oddaleniu jako oczywiście bezzasadny.
Wymaga wyjaśnienia, że zgodnie z art. 140ac ust. 2 w zw. z art. 140ac ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2024 r., poz. 1251; dalej: p.r.d.) decyzja ostateczna o wymierzeniu kary pieniężnej, o której mowa w art. 140aa ust. 1 i 1a p.r.d., podlega wykonaniu po upływie 30 dni od jej doręczenia, chyba że wstrzymano jej wykonanie. W zdaniu drugim uregulowano, że organ kontroli, który wydał decyzję ostateczną, z urzędu wstrzymuje jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie, w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Szczególna regulacja wynikająca z powyższego przepisu wyłącza w tym zakresie stosowanie art. 61 § 3 p.p.s.a. w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym oraz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zgodnie bowiem z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę (pkt 1); uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (pkt 2).
Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że skarżony organ postanowieniem z 13 maja 2024r., na podstawie art. 140ac ust. 2 p.r.d., wstrzymał z urzędu wykonanie zaskarżonej decyzji. Dlatego należy uznać, że złożony przez skarżącego wniosek o udzielenie tymczasowej ochrony w związku z wydaniem przez Sąd I instancji nieprawomocnego wyroku o oddaleniu skargi na powyższą decyzję nie podlega ocenie merytorycznej na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. ze względu na pierwszeństwo stosowania art. art. 140ac ust. 2 p.r.d.
Mając na względzie powyższe przesłanki, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na mocy art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. w zw. z art. 140ac ust. 2 p.r.d., jak w sentencji postanowienia.