II GSK 2806/24 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-11-18 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-12-18 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Gabriela Jyż /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami Hasła tematyczne Koszty sądowe Sygn. powiązane III SA/Wr 63/24 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2024-09-12 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Odmówiono uzupełnienia wyroku Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 179. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Y. K. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 2025 r., sygn. akt II GSK 2806/24 o orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 września 2024 r., sygn. akt III SA/Wr 63/24 sprawy ze skargi Y. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 20 października 2023 r., nr SKO 4321.34.2023 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 2025 r., sygn. akt II GSK 2806/24. Uzasadnienie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 8 lipca 2025 r. oddalił skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 września 2024 r., sygn. akt III SA/Wr 63/24 w sprawie ze skargi Y. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 20 października 2023 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Pismem z dnia 10 września 2025 r., które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 17 września 2025 r., pełnomocnik skarżącego wniósł o zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu na rzecz skarżącego kosztów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Powyższe pismo zostało przekazane do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 23 września 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, wobec czego nie mógł zostać uwzględniony. Zgodnie z przepisem art. 179 p.p.s.a., strona, która nie wniosła skargi kasacyjnej, może wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego odpowiedź na skargę kasacyjną w terminie czternastu dni od doręczenia jej skargi kasacyjnej. Na kanwie powołanego przepisu, w zakresie wniosku o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego zamieszczonego w odpowiedzi na skargę kasacyjną, ukształtował się klarowny i jednoznaczny pogląd, że wniosek o zasądzenie kosztów postępowania nie podlega uwzględnieniu gdy odpowiedź na skargę kasacyjną została złożona po upływie 14 dni od doręczenia skargi kasacyjnej, a więc po upływie terminu określonego w art. 179 p.p.s.a. (por. wyrok NSA: z dnia 14 września 2021 r., sygn. akt II OSK 2173/19 i z dnia 26 września 2018 r., sygn. akt II OSK 2309/16). Mając na uwadze powołane na wstępie regulacje ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz okoliczności faktyczne wynikające z analizy akt przedmiotowej sprawy, stwierdzić należy, że pełnomocnik wnioskodawcy nie złożył odpowiedzi na skargę kasacyjną, w której mógł zawrzeć wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Odpis skargi kasacyjnej został doręczony pełnomocnikowi skarżącego 25 listopada 2024 r. Pełnomocnik skarżącego dopiero po otrzymaniu zawiadomienia o skierowaniu sprawy na posiedzenie niejawne, pismem z dnia 4 lipca 2025 r., wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie kosztów postępowania. W takim stanie sprawy, wobec braku wniosku skarżącego – jego pełnomocnika, sformułowanego w odpowiedzi na skargę kasacyjną, która zostałaby wniesiona z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 179 p.p.s.a. lub na rozprawie – do jej zamknięcia, brak jest podstaw od uwzględnienia przedmiotowego wniosku. Wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych jest więc bezskuteczny, gdyż nie został złożony w żadnym z powołanych trybów do dokonania tej czynności procesowej. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 157 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Pełny tekst orzeczenia
II GSK 2806/24
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.