II GSK 2785/24

II GSK 2785/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-02-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-16
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
VI SA/Wa 811/24 - Wyrok WSA w Warszawie z 2024-06-27
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Oddalono wniosek
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 61 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku M. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 czerwca 2024 r. sygn. akt VI SA/Wa 811/24 w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 2 lutego 2024 r. nr BP.502.460.2023.2408.GD11.524742 w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: oddalić wniosek.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 27 czerwca 2024r., sygn. akt VI SA/Wa 811/24, działając na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.) oddalił skargę M. S. (dalej: skarżąca), na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 2 lutego 2024 r. w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia.
Skarżąca od powyższego wyroku złożyła w dniu 22 października 2024 r. skargę kasacyjną. W piśmie stanowiącym załącznik skargi kasacyjnej skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego, utrzymującej w mocy decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 15 września 2023 r. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 15.000 zł.
Uzasadniając wniosek skarżąca podniosła, że zaskarżoną decyzją została na nią nałożona administracyjna kara pieniężna 15.000 zł. Wskazała jednocześnie, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji będzie skutkował wyegzekwowaniem od niej kary pieniężnej, co z kolei – w przypadku uznania skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny, doprowadzi do konieczności dochodzenia przez skarżącą zwrotu należności odpowiadającej wskazywanej karze pieniężnej. Zdaniem skarżącej, powyższe generowałoby nieproporcjonalne koszty i nakład czasowy, a także mogłoby oprzeć się o postępowanie sądowe, prowadząc do obciążenia sądu sprawą możliwą do uniknięcia. Powołując się na powyższe, skarżąca stwierdziła, że wstrzymanie wykonania decyzji jest działaniem zasadnym, uwzględniającym ochronę interesów strony, jak i "(możliwą) ekonomikę procesową".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek skarżącej o udzielenie ochrony tymczasowej w postępowaniu kasacyjnym podlegał oddaleniu jako oczywiście bezzasadny.
Wymaga wyjaśnienia, że zgodnie z art. 140ac ust. 2 w zw. z art. 140ac ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2024 r., poz. 1251; dalej: p.r.d.) decyzja ostateczna o wymierzeniu kary pieniężnej, o której mowa w art. 140aa ust. 1 i 1a p.r.d., podlega wykonaniu po upływie 30 dni od jej doręczenia, chyba że wstrzymano jej wykonanie. Organ kontroli, który wydał decyzję ostateczną, z urzędu wstrzymuje jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie, w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Szczególna regulacja wynikająca z powyższego przepisu wyłącza w tym zakresie stosowanie art. 61 § 3 p.p.s.a. w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym oraz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zgodnie bowiem z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę (pkt 1); uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (pkt 2).
Ponieważ z akt przedmiotowej sprawy wynika, że skarżony organ postanowieniem z dnia 14 marca 2024 r., na podstawie art. 140ac ust. 2 p.r.d., wstrzymał z urzędu wykonanie zaskarżonej decyzji, dlatego należy uznać, że złożony przez skarżącą wniosek o udzielenie tymczasowej ochrony w związku z wydaniem przez Sąd I instancji nieprawomocnego wyroku o oddaleniu skargi na powyższą decyzję nie podlega ocenie merytorycznej na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. ze względu na pierwszeństwo stosowania art. art. 140ac ust. 2 p.r.d.
Mając na względzie powyższe przesłanki, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na mocy art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. w zw. z art. 140ac ust. 2 p.r.d., jak w sentencji postanowienia.