II GSK 2700/17

II GSK 2700/17 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2019-04-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-07-31
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Kuba /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Sygn. powiązane
III SA/Po 54/17 - Wyrok WSA w Poznaniu z 2017-05-18
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Umorzono postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 161 § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej sprawy ze skargi kasacyjnej K. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 maja 2017 r., sygn. akt III SA/Po 54/17 w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, wyrokiem z dnia 18 maja 2016 r., sygn. akt III SA/Po 54/17 oddalił skargę K. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] listopada 2016 r. w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.
Skargą kasacyjną z dnia 28 czerwca 2017 r. K. S. zaskarżył w całości wyrok Sądu I instancji.
Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjny w dniu 27 lutego 2019 r. Przewodniczący stwierdził, że ze znajdującego się w aktach sprawy odpisu skróconego aktu zgonu wynika, że wnoszący skargę kasacyjną K. S. zmarł w dniu 3 sierpnia 2018 r.
Pismem z dnia 4 marca 2019 r. pełnomocnik organu poinformował, że w oparciu o dane uzyskane z systemu ZEFIR2 wynika, iż wymierzona w zaskarżonej decyzji kara pieniężna nie została zapłacona.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.
Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu nakładająca na skarżącego karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, obowiązek uiszczenia kary pieniężnej w związku z naruszeniem przepisów ustawy o grach hazardowych i innych ustaw ma bez wątpienia charakter publicznoprawny. Powstanie tego obowiązku jest bowiem konsekwencją stwierdzenia naruszenia prawa przez określony podmiot. Kara pieniężna nałożona na skarżącego decyzją administracyjną dotyczy wyłącznie praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, więc brak jest następstwa prawnego w tej sprawie. Oznacza to, że kara nałożona na skarżącego za naruszenie przepisów ustawy o grach hazardowych, którego dopuścił się skarżący w przypadku jego zgonu, nie mogłaby być wymierzona innemu podmiotowi. Należy przy tym podkreślić - a co wymagało rozważenia z punktu widzenia interesu ewentualnych spadkobierców skarżącego - w rozpoznawanej sprawie kara pieniężna wymierzona skarżącemu zaskarżoną decyzją nie została wykonana (co wynika z pisma organu).
Przedstawione powyżej argumenty uzasadniają stwierdzenie, że w rozpoznawanej sprawie ziściła się przesłanka z art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skutkująca umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na śmierć skarżącego. Fakt zaś, że wymierzona skarżącemu zaskarżoną decyzją kara pieniężna z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry nie została wykonana oznacza, że spadkobiercy skarżącego nie mieliby interesu we wstąpieniu do niniejszego postępowania.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu