Orzeczenie · 2025-09-17

II GSK 253/22

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2025-09-17
NSAtransportoweWysokansa
transport drogowykara pieniężnalicencjaprzewóz okazjonalnysamochód osobowyaplikacja mobilnaBoltkontrola drogowanaruszenie przepisów

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną wniesioną przez S. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego nakładającą karę pieniężną za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Sprawa dotyczyła kontroli drogowej, podczas której stwierdzono, że skarżący wykonywał okazjonalny przewóz osób samochodem osobowym zamówionym przez aplikację Bolt, nie posiadając wymaganej licencji ani zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. Samochód nie spełniał również kryteriów konstrukcyjnych dla przewozu okazjonalnego. Sąd I instancji uznał, że skarżący wykonywał zarobkowy przewóz osób bez licencji, co stanowiło naruszenie przepisów. Skarżący w skardze kasacyjnej zarzucił m.in. niewłaściwe zastosowanie przepisów dotyczących krajowego transportu drogowego, przewozu okazjonalnego oraz naruszenie przepisów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny, związany granicami skargi kasacyjnej, uznał zarzuty za niezasadne. Sąd podkreślił, że ustawa o transporcie drogowym definiuje transport drogowy i jego formy, w tym przewóz okazjonalny, a skarżący faktycznie podejmował czynności z zakresu transportu drogowego, nawet jeśli nie prowadził formalnie działalności gospodarczej w tym zakresie. NSA wskazał, że przewóz okazjonalny samochodem osobowym wymaga spełnienia określonych warunków, w tym posiadania licencji i odpowiedniego zezwolenia, a także spełnienia kryteriów konstrukcyjnych pojazdu lub warunków określonych w art. 18 ust. 4b u.t.d. Sąd uznał, że skarżący nie spełnił tych wymogów. Odnosząc się do zarzutów procesowych, NSA stwierdził, że uzasadnienie wyroku WSA było wystarczające do kontroli instancyjnej, a materiał dowodowy został zebrany i rozpatrzony prawidłowo. W konsekwencji, skarga kasacyjna została oddalona, a skarżący obciążony kosztami postępowania.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących krajowego transportu drogowego, przewozu okazjonalnego, wymogów licencyjnych i zezwoleń dla przewoźników, a także stosowania aplikacji mobilnych w transporcie osób.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z przewozem osób za pomocą aplikacji mobilnej i samochodem osobowym, ale jego zasady interpretacyjne mogą być stosowane do podobnych przypadków.

Zagadnienia prawne (3)

Czy wykonywanie przewozu osób samochodem osobowym za pośrednictwem aplikacji mobilnej, bez posiadania licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego i zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, stanowi naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, stanowi naruszenie, ponieważ takie działanie wypełnia definicję krajowego transportu drogowego, a przewóz okazjonalny wymaga spełnienia określonych warunków, w tym posiadania licencji i odpowiedniego zezwolenia, a także spełnienia kryteriów konstrukcyjnych pojazdu lub warunków określonych w art. 18 ust. 4b u.t.d.

Uzasadnienie

Skarżący faktycznie podejmował czynności z zakresu transportu drogowego, nawet jeśli nie prowadził formalnie działalności gospodarczej w tym zakresie. Przewóz okazjonalny samochodem osobowym wymagał spełnienia warunków określonych w ustawie, których skarżący nie dopełnił.

Czy uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego narusza art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez brak pełnego wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia i brak odniesienia się do wszystkich zarzutów skargi?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, uzasadnienie wyroku WSA jest wystarczające do kontroli instancyjnej, a zarzuty skarżącego kasacyjnie sprowadzają się do polemiki z oceną prawną sądu, a nie do wykazania wadliwości uzasadnienia.

Uzasadnienie

Uzasadnienie wyroku WSA zawierało ustalenia faktyczne, ocenę prawną oraz rozważania dotyczące przepisów prawa, co umożliwia kontrolę instancyjną. Niezgoda skarżącego z oceną prawną nie świadczy o naruszeniu art. 141 § 4 p.p.s.a.

Czy organy administracji publicznej i sąd I instancji prawidłowo zebrały i rozpatrzyły materiał dowodowy w sprawie, w szczególności dotyczące charakteru wykonywanych przez skarżącego czynności i sposobu płatności?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, organy i sąd prawidłowo ustaliły stan faktyczny i rozpatrzyły materiał dowodowy, a zarzuty skarżącego dotyczące niedostatecznego zebrania dowodów są niezasadne.

Uzasadnienie

Zgromadzony materiał dowodowy i wydane decyzje pozwoliły na wyjaśnienie istotnych okoliczności sprawy. Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny zaskarżonej decyzji w zakresie istotnych okoliczności faktycznych i prawnych.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę kasacyjną.

Przepisy (12)

Główne

u.t.d. art. 4 § pkt 1

Ustawa o transporcie drogowym

Definicja krajowego transportu drogowego jako podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej w zakresie przewozu osób lub rzeczy pojazdami samochodowymi zarejestrowanymi w kraju oraz pojazdami najmowanymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

u.t.d. art. 4 § pkt 11

Ustawa o transporcie drogowym

Definicja przewozu okazjonalnego jako przewozu osób, który nie stanowi przewozu regularnego, przewozu regularnego specjalnego albo przewozu wahadłowego.

u.t.d. art. 18 § ust. 4a

Ustawa o transporcie drogowym

Przewóz okazjonalny zasadniczo wykonuje się pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu powyżej 7 osób łącznie z kierowcą.

u.t.d. art. 18 § ust. 4b

Ustawa o transporcie drogowym

Wyjątkowo dopuszcza się przewóz okazjonalny samochodami osobowymi niespełniającymi kryterium konstrukcyjnego, pod warunkiem spełnienia dodatkowych wymogów dotyczących umowy, płatności i własności pojazdu.

u.t.d. art. 92a § ust. 1 i 6

Ustawa o transporcie drogowym

Przepisy określające wysokość kar pieniężnych za naruszenia przepisów o transporcie drogowym, w tym za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji lub zezwolenia.

Pomocnicze

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji.

p.p.s.a. art. 141 § § 4

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Wymagania dotyczące uzasadnienia wyroku sądu administracyjnego.

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit a i c

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawy uwzględnienia skargi do sądu administracyjnego.

p.p.s.a. art. 183 § § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej.

p.p.s.a. art. 184

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Oddalenie skargi kasacyjnej.

p.p.s.a. art. 204 § pkt 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Orzekanie o kosztach postępowania kasacyjnego.

rozporządzenie (WE) nr 1073/2009 art. 2 § pkt 4

Rozporządzenie (WE) nr 1073/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady

Definicja usług okazjonalnych w kontekście międzynarodowego transportu autobusowego.

Argumenty

Odrzucone argumenty

Niewłaściwe zastosowanie art. 4 pkt 1 oraz art. 5 b u.t.d. w zw. z lp. 1.1. załącznika nr 3 do ustawy, polegające na wymierzeniu Skarżącemu kary w wysokości 12.000 zł za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia, w sytuacji w której czynności podejmowane przez Skarżącego kasacyjnie nie mieszczą się w definicji krajowego transportu drogowego (głównie ze względu na to, że czynności Skarżącego kasacyjnie nie nosiły znamion wykonywania działalności gospodarczej). • Niewłaściwe zastosowanie art. 4 pkt 11 oraz art. 18 ust 4 a b u.t.d. w zw. z lp. 2.11 załącznika nr 3 do ustawy polegające na uznaniu, że czynności wykonywane przez Skarżącego kasacyjnie wyczerpywały definicję przewozu okazjonalnego, podczas gdy okoliczności niniejszej sprawy, w szczególności fakt skorzystania przez pasażera z aplikacji o nazwie Bolt/Taxify, świadczą o tym, że przewóz ten nie był przewozem okazjonalnym w rozumieniu ustawy. • Niewłaściwe zastosowanie art. 92 a ust 1 i 6 u.t.d. w zw. z lp. 1.1 oraz lp. 2.11 załącznika nr 3 do ustawy, w zw. z 4 pkt. 6a ustawy o transporcie drogowym poprzez nałożenie kary pieniężnej przewidzianej dla podmiotów świadczących przewóz drogowy w rozumieniu ustawy, pomimo braku spełnienia tego kryterium przez Skarżącego. • Niewłaściwe zastosowanie art. 4 pkt 11 u.t.d. w związku z art. […]

Godne uwagi sformułowania

Skarżący nie zgadza się z dokonaną przez Sąd oceną prawną, nie oznacza, że został naruszony przepis art. 141 § 4 p.p.s.a. i nie uprawnia do czynienia takiego zarzutu. • Za pomocą tego zarzutu nie można bowiem zwalczać zaaprobowanej przez Sąd podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, czy też stanowiska co do wykładni lub zastosowania prawa materialnego. • W orzecznictwie przyjmuje się jednolicie, że podmiotem wykonującym transport drogowy jest nie tylko ten, kto podejmuje i wykonuje tego rodzaju działalność gospodarczą zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, ale także ten kto faktycznie podejmuje czynności z zakresu transportu drogowego, w przedstawionym powyżej rozumieniu tego pojęcia, chociaż nie dopełnił warunków niezbędnych do legalnego wykonywania tej działalności gospodarczej. • Działalność strony miała niewątpliwie zorganizowany charakter o czym świadczy posiadanie środka transportu umożliwiającego świadczenie usług przewozu osób oraz aplikacja Bolt służącej kojarzeniu klientów (usługobiorców) z przewoźnikiem i tym samym zamawianiu usługi przewozu wykonywanej w celu zarobkowym.

Skład orzekający

Elżbieta Czarny-Drożdżejko

przewodniczący sprawozdawca

Patrycja Joanna Suwaj

członek

Dorota Dziedzic-Chojnacka

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących krajowego transportu drogowego, przewozu okazjonalnego, wymogów licencyjnych i zezwoleń dla przewoźników, a także stosowania aplikacji mobilnych w transporcie osób."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z przewozem osób za pomocą aplikacji mobilnej i samochodem osobowym, ale jego zasady interpretacyjne mogą być stosowane do podobnych przypadków.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy popularnej usługi przewozu osób za pomocą aplikacji mobilnych i wyjaśnia, kiedy takie działania podlegają regulacjom transportowym i wymagają licencji, co jest istotne dla wielu kierowców i firm.

Czy jazda z aplikacją Bolt wymaga licencji? NSA wyjaśnia zasady transportu drogowego.

Sektor

transportowe

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst