Pełny tekst orzeczenia

II GSK 2222/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II GSK 2222/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-10-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-10-03
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Elżbieta Czarny-Drożdżejko /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
VI SA/Wa 4367/24 - Wyrok WSA w Warszawie z 2025-05-21
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Oddalono wniosek
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 1251
art. 140ac ust. 2 w zw. z art. 140ac ust. 1
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 61 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko po rozpoznaniu w dniu 30 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku A. Sp. z o.o. w W. o wstrzymanie wykonania decyzji I i II instancji w sprawie ze skargi kasacyjnej A. Sp. z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2025 r. sygn. akt VI SA/Wa 4367/24 w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: oddalić wniosek.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 maja 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 4367/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. Sp. o.o. w W. (dalej: skarżąca, spółka) na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 4 listopada 2024 r. w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego decyzji, a także poprzedzającą ją decyzji organu I instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek skarżącej o udzielenie ochrony tymczasowej w postępowaniu kasacyjnym podlegał oddaleniu jako oczywiście bezzasadny.
Należy podkreślić, że zgodnie z art. 140ac ust. 2 w zw. z art. 140ac ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2024 r., poz. 1251; dalej: p.r.d.) decyzja ostateczna o wymierzeniu kary pieniężnej, o której mowa w art. 140aa ust. 1 i 1a p.r.d., podlega wykonaniu po upływie 30 dni od jej doręczenia, chyba że wstrzymano jej wykonanie. W zdaniu drugim uregulowano, że organ kontroli, który wydał decyzję ostateczną, z urzędu wstrzymuje jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie, w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Szczególna regulacja wynikająca z powyższego przepisu wyłącza w tym zakresie stosowanie art. 61 § 3 p.p.s.a. w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym oraz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zgodnie bowiem z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę (pkt 1); uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (pkt 2).
Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że skarżony organ postanowieniem z 19 grudnia 2024 r., na podstawie art. 140ac ust. 2 p.r.d., wstrzymał z urzędu wykonanie zaskarżonej decyzji. Dlatego należy uznać, że złożony przez skarżącą wniosek o udzielenie tymczasowej ochrony w związku z wydaniem przez Sąd I instancji nieprawomocnego wyroku o oddaleniu skargi na powyższą decyzję nie podlega ocenie merytorycznej na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., ze względu na pierwszeństwo stosowania art. art. 140ac ust. 2 p.r.d.
Mając na względzie powyższe przesłanki, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na mocy art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. w zw. z art. 140ac ust. 2 p.r.d., jak w sentencji postanowienia.