Pełny tekst orzeczenia

II GSK 2079/24

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II GSK 2079/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2024-11-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-10-02
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Dorota Dąbek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I OSK 3234/19 - Wyrok NSA z 2022-09-09
II SA/Rz 589/19 - Wyrok WSA w Rzeszowie z 2019-08-08
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę o wznowienie postępowania
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 89 poz 555
art. 439 § 1 pkt
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi W. C. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 2022 r. sygn. akt I OSK 3234/19 w sprawie ze skargi kasacyjnej W. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 sierpnia 2019 r. sygn. akt II SA/Rz 589/19 w sprawie ze skargi W. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 27 marca 2019 r. nr SKO 4121.7.2019 w przedmiocie cofnięcia uprawień do kierowania pojazdami silnikowymi postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.
Uzasadnienie
I.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 września 2022 r., sygn. akt I OSK 3234/19, oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 sierpnia 2019 r., sygn. akt II SA/Rz 589/19, w sprawie ze skargi W. C. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 27 marca 2019 r., nr SKO 4121.7.2019 w przedmiocie cofnięcia uprawień.
II.
Skarżący pismem z dnia 24 września 2024 r. wniósł wniosek o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 2022 r., sygn. akt II OSK 3234/19. Skarżący we wniosku wskazał na nieprawidłowy tryb powołania na urząd Sędziego Przewodniczącej składu orzekającego w osobie neo Sędzi Pani Sędzi NSA M. K . w związku z Uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r. Zdaniem skarżącego nienależyta obsada w rozumieniu art. 439 § 1 pkt z Kodeksu postępowania karnego albo sprzeczności składu sądu z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt 4 Kodeksu postępowania cywilnego zachodzi także wtedy, gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa. Skarżący wskazał, że nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 k.p.k albo sprzeczność składu sądu z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c zachodzi także wtedy, gdy w składzie Sądu bierze udział osoba powołana na urząd sędziego w sądzie powszechnym albo wojskowym na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw, jeżeli wadliwość procesu powołania prowadzi w konkretnych okolicznościach do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 Konstytucji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Zdaniem skarżącego, w świetle przytoczonej podstawy prawnej wykluczającej możliwość orzekania sędziów określonych mianem neo sędziów wniosek o ponowienie postępowania staje się ze wszech miar zasadny.
III.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.
Z art. 276 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wynika, że do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej, jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio przepisy art. 175. Wspomniany art. 175 p.p.s.a. w § 1 wprowadza obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem § 2-3. Z kolei z art. 175 § 2-3 p.p.s.a. wynika, że obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego jest wyłączony, jeśli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, a także wówczas, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej oraz gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej, jak również w przypadkach, gdy skargę kasacyjną sporządza doradca podatkowy (w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami) lub rzecznik patentowy (w sprawach własności przemysłowej).
Skarga skarżącego o wznowienie postępowania dotyczy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zatem sądem właściwym do jej rozpoznania jest Naczelny Sąd Administracyjny (zob. art. 275 p.p.s.a.). Wobec tego - stosownie do treści powołanych wyżej przepisów - skarga o wznowienie postępowania musi być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z wyłączeniami, o których mowa w art. 175 § 2 - 3 p.p.s.a. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że niedopełnienie tego wymogu skutkuje odrzuceniem skargi o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. m.in. postanowienie NSA z 9 marca 2005 r. o sygn. akt I GSK 359/05, ONSAiWSA 2005/5/98; J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 628; T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 928; J. Drachal, A. Wiktorowska, K. Wojciechowska, [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 3. wydanie, Warszawa 2015, s. 1121).
W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania sporządzoną przez niego osobiście i nie wykazał, że należy do grupy osób uprawnionych do sporządzenia tego środka odwoławczego. Fakt ten, a więc posiadanie uprawnień do wykonywania wyżej wymienionych zawodów, musi być udokumentowany wraz ze złożeniem skargi o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem NSA lub przed upływem terminu do wniesienia takiej skargi. Wobec tego sporządzona przez skarżącego skarga o wznowienie postępowania podlegała odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i art. 276 p.p.s.a.