II GSK 1896/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi kasacyjnej A. P. od postanowienia WSA w Krakowie, które odrzuciło jej skargę na akt Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w Krakowie zatwierdzający stałą organizację ruchu. WSA uznał, że skarżąca, właścicielka nieruchomości przy ulicy O. L. w Krakowie, nie posiadała interesu prawnego do zaskarżenia tej organizacji, ponieważ jej zarzuty dotyczyły jedynie interesu faktycznego, a nie naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie WSA, stwierdzając, że sąd niższej instancji naruszył art. 190 i 153 p.p.s.a. NSA wskazał, że WSA nie zastosował się do jego wcześniejszych wskazań zawartych w wyroku z dnia 18 listopada 2022 r. (sygn. akt I OSK 2292/19). Sąd pierwszej instancji skupił się wyłącznie na ocenie interesu prawnego w kontekście art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, nie badając jednocześnie zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa o ruchu drogowym i rozporządzeniami wykonawczymi, co było przedmiotem wskazań NSA. NSA podkreślił, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy WSA powinien uwzględnić nie tylko stanowisko NSA co do braku podstawy prawnej w art. 140 k.c., ale także zbadać, czy istnieją inne podstawy prawne uzasadniające interes prawny skarżącej, w tym przepisy prawa o ruchu drogowym.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaWiążący charakter wykładni NSA dla sądów niższej instancji (art. 190 p.p.s.a.) oraz obowiązek sądu niższej instancji do badania sprawy w pełnym zakresie, zgodnie ze wskazaniami sądu kasacyjnego, w tym analizy przepisów materialnych.
Dotyczy specyfiki postępowania przed sądami administracyjnymi i relacji między NSA a WSA.
Zagadnienia prawne (2)
Czy sąd administracyjny pierwszej instancji, rozpoznając ponownie sprawę po uchyleniu jego wyroku przez NSA, zastosował się do wskazań prawnych NSA zawartych w poprzednim orzeczeniu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd I instancji naruszył art. 190 i 153 p.p.s.a., nie stosując się do wskazań NSA i skupiając się jedynie na ocenie interesu prawnego w kontekście art. 101 ust. 1 u.s.g., pomijając analizę przepisów prawa o ruchu drogowym.
Uzasadnienie
NSA stwierdził, że WSA nie zbadał sprawy w zakresie wskazanym przez NSA w poprzednim wyroku, który nakazywał analizę przepisów prawa o ruchu drogowym i rozporządzeń wykonawczych, a nie tylko ocenę interesu prawnego w kontekście ustawy o samorządzie gminnym.
Czy właściciel nieruchomości przylegającej do drogi publicznej ma interes prawny do zaskarżenia zatwierdzonej organizacji ruchu, jeśli sposób jej wykonania utrudnia wjazd lub wyjazd z nieruchomości?
Odpowiedź sądu
Sąd I instancji uznał, że taki interes nie istnieje, opierając się na tym, że prawo własności nie jest bezpośrednio naruszone, a skarżąca ma jedynie interes faktyczny. NSA nie rozstrzygnął tej kwestii merytorycznie, ale nakazał WSA ponowne zbadanie sprawy z uwzględnieniem przepisów prawa o ruchu drogowym.
Uzasadnienie
WSA odrzucił skargę, uznając brak interesu prawnego, podczas gdy NSA w poprzednim wyroku wskazywał na potrzebę analizy przepisów prawa o ruchu drogowym. NSA uchylił postanowienie WSA, nakazując ponowne zbadanie sprawy z uwzględnieniem tych przepisów, co sugeruje, że kwestia interesu prawnego może być szersza niż tylko w kontekście art. 101 u.s.g.
Przepisy (8)
Główne
p.p.s.a. art. 190
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
p.p.s.a. art. 153
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd jest związany wykładnią prawa przedstawioną w orzeczeniu NSA.
u.s.g. art. 101 § 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
Warunkuje dopuszczalność wniesienia skargi na akty lub czynności jednostek samorządu gminnego przez podmioty posiadające interes prawny.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 5a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do odrzucenia skargi.
p.p.s.a. art. 232 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
prd art. 49 § 2 pkt 1
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 roku - Prawo o ruchu drogowym
Dotyczy zatwierdzania organizacji ruchu.
rozp. zarządzania ruchem art. 8 § 5
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem
Szczegółowe zasady zarządzania ruchem.
k.c. art. 140
Kodeks cywilny
Prawo własności. Sąd uznał, że nie stanowi ono samo w sobie podstawy do interesu prawnego w tej sprawie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie przez WSA art. 190 p.p.s.a. poprzez niezastosowanie się do wykładni prawa dokonanej przez NSA w poprzednim wyroku. • Naruszenie przez WSA art. 153 p.p.s.a. poprzez pominięcie wskazań co do dalszego postępowania określonych wyrokiem NSA. • Niezbadanie przez WSA sprawy w kontekście przepisów prawa o ruchu drogowym i rozporządzeń wykonawczych, co było przedmiotem wskazań NSA.
Godne uwagi sformułowania
Sąd I instancji uchybił nakazowi przewidzianemu w powołanym art. 190 p.p.s.a. • Sąd I instancji skupił się na ocenie dopuszczalności wniesienia skargi w aspekcie przesłanek z art. 101 ust. 1 u.s.g. • Zaskarżone zatwierdzenie [...] nie ogranicza prawa własności skarżącej, ani jej praw jako użytkownika drogi publicznej. • Podnoszony przez skarżącą zarzut [...] nie ogranicza, ani nie wpływa na sposób korzystania z tej drogi publicznej przez skarżącą.
Skład orzekający
Gabriela Jyż
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wiążący charakter wykładni NSA dla sądów niższej instancji (art. 190 p.p.s.a.) oraz obowiązek sądu niższej instancji do badania sprawy w pełnym zakresie, zgodnie ze wskazaniami sądu kasacyjnego, w tym analizy przepisów materialnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania przed sądami administracyjnymi i relacji między NSA a WSA.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa ilustruje ważną zasadę proceduralną dotyczącą wiążącego charakteru wykładni NSA dla sądów niższych instancji, co jest kluczowe dla praktyków prawa administracyjnego.
“NSA przypomina WSA: wiążąca wykładnia prawa to nie pusty frazes!”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.