II GSK 1820/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną M. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, który utrzymał w mocy decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia. Skarżący podnosił zarzuty naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania, argumentując, że niemożność uzyskania zezwolenia była spowodowana pandemią COVID-19 i innymi okolicznościami niezależnymi od niego, co powinno skutkować umorzeniem postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając zarzuty za nieuzasadnione. Sąd podkreślił, że odpowiedzialność za naruszenie przepisów o transporcie drogowym ma charakter obiektywny i nie jest uzależniona od winy. Przesłanki do umorzenia postępowania, określone w art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, wymagają łącznego spełnienia dwóch warunków: braku wpływu przewoźnika na powstanie naruszenia oraz wystąpienia naruszenia wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. Sąd uznał, że skarżący nie wykazał, iż pandemia uniemożliwiła mu uzyskanie zezwolenia w odpowiednim czasie, a wniosek o zezwolenie złożył już po dacie kontroli. Argumentacja dotycząca naruszeń przepisów postępowania, w tym zarzuty dotyczące art. 145 § 1 p.p.s.a., art. 134 w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. oraz art. 7, 77, 80 i 107 k.p.a., również zostały uznane za niezasadne. Sąd wskazał, że organ administracji nie ma obowiązku poszukiwania dowodów na okoliczności leżące w interesie strony, a skarżący nie przedstawił dowodów na poparcie swoich twierdzeń. W konsekwencji, skarga kasacyjna została oddalona, a skarżący został obciążony kosztami postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności przewoźników drogowych za naruszenia, w szczególności w kontekście powoływania się na okoliczności zewnętrzne (np. pandemia) jako podstawę do umorzenia postępowania. Potwierdzenie obiektywnego charakteru odpowiedzialności i rygorystycznej wykładni przepisów egzoneracyjnych.
Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu prawnego i faktycznego, ale jego zasady dotyczące odpowiedzialności obiektywnej i ciężaru dowodu w przypadku powoływania się na okoliczności wyłączające odpowiedzialność są uniwersalne w prawie administracyjnym.
Zagadnienia prawne (2)
Czy niemożność uzyskania zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego z powodu pandemii COVID-19 stanowi okoliczność wyłączającą odpowiedzialność za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, okoliczności związane z pandemią COVID-19, które uniemożliwiły uzyskanie zezwolenia w odpowiednim czasie, nie stanowią przesłanki do umorzenia postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, jeśli przedsiębiorca nie wykazał braku wpływu na powstanie naruszenia i nie udowodnił, że zdarzenia te były nieprzewidywalne.
Uzasadnienie
Odpowiedzialność za naruszenie przepisów o transporcie drogowym ma charakter obiektywny. Przesłanki wyłączające odpowiedzialność (art. 92c ust. 1 u.t.d.) wymagają łącznego spełnienia warunków braku wpływu na naruszenie i jego wystąpienia z powodu nieprzewidywalnych zdarzeń. Przedsiębiorca musi aktywnie wykazać te okoliczności, a sama pandemia nie zwalnia z obowiązku uzyskania zezwoleń.
Czy naruszenie przepisów postępowania przez sąd administracyjny (np. art. 141 § 4 p.p.s.a.) może stanowić samodzielną podstawę skargi kasacyjnej w sytuacji, gdy uzasadnienie wyroku zawiera ocenę zarzutów i stanu faktycznego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. może być samodzielną podstawą kasacyjną tylko w szczególnych przypadkach, gdy uzasadnienie jest całkowicie wadliwe lub uniemożliwia kontrolę. Sama niezgodność z oczekiwaniami strony lub ocena, że uzasadnienie jest niewystarczające, nie stanowi podstawy do uwzględnienia zarzutu.
Uzasadnienie
Uzasadnienie wyroku WSA zawierało wszystkie niezbędne elementy, w tym przedstawienie stanu faktycznego i ocenę zarzutów. Sąd nie ma obowiązku odnosić się do każdego argumentu strony indywidualnie, a wystarczające jest odniesienie się do zarzutów istotnych dla rozstrzygnięcia. Niezadowolenie strony z oceny sądu nie jest równoznaczne z naruszeniem przepisów postępowania.
Przepisy (11)
Główne
u.t.d. art. 92a § ust. 1
Ustawa o transporcie drogowym
Określa wysokość kar pieniężnych za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Odpowiedzialność ma charakter obiektywny.
Pomocnicze
u.t.d. art. 92c § ust. 1
Ustawa o transporcie drogowym
Określa przesłanki umorzenia postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, w tym brak wpływu na naruszenie i wystąpienie nieprzewidywalnych zdarzeń.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa zakres kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a) i c)
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa przesłanki uwzględnienia skargi przez sąd administracyjny (uchylenie decyzji, stwierdzenie nieważności).
p.p.s.a. art. 134
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa zakres kognicji sądu administracyjnego.
p.p.s.a. art. 141 § § 4
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa wymogi dotyczące uzasadnienia wyroku sądu administracyjnego.
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Określa zasadę dochodzenia prawdy obiektywnej i podejmowania wszelkich niezbędnych działań do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
k.p.a. art. 77
Kodeks postępowania administracyjnego
Określa obowiązek wszechstronnego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
Określa zasadę swobodnej oceny dowodów.
k.p.a. art. 107
Kodeks postępowania administracyjnego
Określa wymogi dotyczące uzasadnienia decyzji administracyjnej.
k.p.a. art. 35 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Określa terminy załatwiania spraw administracyjnych.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie prawa materialnego (art. 92a ust. 1 i art. 92c ust. 1 u.t.d.) poprzez niewłaściwe zastosowanie lub niezastosowanie przepisów, co skutkowało nałożeniem kary mimo braku wpływu skarżącego na naruszenie z powodu pandemii. • Obraza przepisów postępowania (art. 3 § 1, art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a.) poprzez oddalenie skargi, mimo istnienia przesłanek do jej uwzględnienia. • Obraza przepisów postępowania (art. 134 w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a.) polegająca na niewystarczającym uzasadnieniu wyroku WSA. • Obraza przepisów postępowania (art. 7 w zw. z art. 77 k.p.a. i art. 80 k.p.a.) poprzez niewłaściwe uznanie, że skarżący nie przedstawił dowodów na wyłączenie odpowiedzialności, mimo że wskazywał na pandemię. • Obraza przepisów postępowania (art. 77 i art. 107 k.p.a.) poprzez wydanie decyzji z naruszeniem zasady praworządności i słusznego interesu skarżącego.
Godne uwagi sformułowania
Odpowiedzialność administracyjna podmiotów wykonujących transport drogowy, która ma charakter obiektywny. • Dla zastosowania art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. konieczne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: brak wpływu przewoźnika na powstanie naruszenia oraz wystąpienie naruszenia wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. • Okolicznościami, o których mowa art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d., mogą być wyłącznie sytuacje ponadprzeciętne, odbiegające od standardowych stanów faktycznych, których doświadczony i profesjonalny podmiot wykonujący przewóz drogowy przy zachowaniu najwyższej staranności i przezorności nie był w stanie przewidzieć.
Skład orzekający
Dorota Dąbek
przewodniczący
Grzegorz Dudar
sprawozdawca
Zbigniew Czarnik
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności przewoźników drogowych za naruszenia, w szczególności w kontekście powoływania się na okoliczności zewnętrzne (np. pandemia) jako podstawę do umorzenia postępowania. Potwierdzenie obiektywnego charakteru odpowiedzialności i rygorystycznej wykładni przepisów egzoneracyjnych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu prawnego i faktycznego, ale jego zasady dotyczące odpowiedzialności obiektywnej i ciężaru dowodu w przypadku powoływania się na okoliczności wyłączające odpowiedzialność są uniwersalne w prawie administracyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu kar za brak zezwoleń w transporcie, a argumentacja skarżącego związana z pandemią jest aktualna i może być interesująca dla przedsiębiorców. Pokazuje, jak sąd interpretuje takie okoliczności w kontekście odpowiedzialności administracyjnej.
“Pandemia nie usprawiedliwia braku zezwolenia na transport. NSA wyjaśnia, kiedy okoliczności zewnętrzne zwalniają z kary.”
Dane finansowe
WPS: 12 000 PLN
Sektor
transportowe
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.