II GSK 149/22

II GSK 149/22 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-11-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-02-01
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
VI SA/Wa 486/21 - Wyrok WSA w Warszawie z 2021-05-26
Skarżony organ
Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego
Treść wyniku
Oddalono wniosek
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 49, art. 199, art. 203, art. 204, art. 205 § 2 i § 3, art. 207 § 1, art. 209
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku K. W., E. W. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2025 r., sygn. akt II GSK 149/22 oddalającego skargę kasacyjną w sprawie ze skargi kasacyjnej E. Sp. z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 486/21 w sprawie ze skargi K. W., E. W. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 30 listopada 2020 r. nr ULC-KOPP/0263-0053/05/19 w przedmiocie uchylenia decyzji w przedmiocie stwierdzenia naruszenia przez przewoźnika lotniczego przepisów rozporządzenia i umorzenia postępowania postanawia: oddalić wniosek.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 3 lipca 2025 r., sygn. akt II GSK 149/22 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu na rozprawie oddalił skargę kasacyjną E. Sp. z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 maja 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 486/21 w sprawie ze skargi K. W., E. W. (dalej: Skarżący) na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z 30 listopada 2020 r. w przedmiocie uchylenia decyzji w przedmiocie stwierdzenia naruszenia przez przewoźnika lotniczego przepisów rozporządzenia i umorzenia postępowania.
Pismem z 15 lipca 2025 r. (data oddania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego) reprezentujący Skarżących zawodowy pełnomocnik wniósł o uzupełnienie treści opisanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, poprzez zasądzenie na rzecz każdego ze Skarżących kosztów postępowania kasacyjnego w kwocie po 450 złotych.
Wniosek został odrzucony na podstawie art. 157 § 1, § 1a, § 3 a contrario i art. 193 p.p.s.a. postanowieniem NSA z 28 sierpnia 2025 r.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, który wysłano do pełnomocnika Skarżących 27 sierpnia 2025 r., został doręczony pełnomocnikowi 4 września 2025 r.
Pismem z 14 września 2025 r. (data oddania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego) reprezentujący Skarżących zawodowy pełnomocnik wniósł o uzupełnienie treści opisanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, poprzez zasądzenie na rzecz każdego ze Skarżących kosztów postępowania kasacyjnego w kwocie po 450 złotych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Na podstawie § 2 tego artykułu wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym.
Wspomniane regulacje na zasadzie wyrażonej w art. 193 p.p.s.a. znajdują zastosowanie do wyroków wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Uzupełnienie orzeczenia dotyczy zatem sytuacji, w której orzeczenie nie jest kompletne, tj. nie zawiera wszystkich aktów lub czynności objętych przedmiotem sprawy albo nie zawiera dodatkowego rozstrzygnięcia, które winno nastąpić z urzędu.
Wniosek strony o zwrot kosztów sąd, w myśl art. 209 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 tej ustawy.
Zwrot kosztów postępowania kasacyjnego w razie oddalenia skargi kasacyjnej uregulowany został w art. 204 p.p.s.a. i zwrot ten obciąża stronę, która wniosła skargę kasacyjną.
Przy czym co do odpowiedzi na skargę kasacyjną, podstawy prawne do zasądzenia zwrotu kosztów za jej wniesienie, gdy sporządził ją profesjonalny pełnomocnik, Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu 7 sędziów z 19 listopada 2012 r., sygn. akt II FPS 4/12 (opubl. ONSAiWSA z 2013 r., z. 3, poz. 38) wywiódł z art. 204 i art. 205 § 2 – 4 p.p.s.a. w związku z art. 207 § 1 p.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i § 3 p.p.s.a.
W uzasadnieniu ww. uchwały NSA podkreślił, że odpowiedź na skargę kasacyjną jest nazwanym pismem procesowym strony, która nie wniosła skargi kasacyjnej i chociaż nie podlega ono szczególnym rygorom (poza określonymi w art. 49 p.p.s.a.), jego autor - profesjonalny pełnomocnik powinien w terminie, jaki zakreślił mu ustawodawca, ustosunkować się do żądań zawartych w skardze kasacyjnej, podnosić zarzuty i argumenty przeciwko podstawom kasacyjnym i ich uzasadnieniu. Co istotne, wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną ma sens, jeżeli autor odpowiedzi jest w stanie zaoferować sądowi argumenty istotne z punktu widzenia przyszłego rozstrzygnięcia.
Odnosząc powyższe do sprawy, należy podkreślić, że w uzasadnieniu wyroku, Sąd odwoławczy odniósł się do wniosku pełnomocnika Skarżących o zasądzenie na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, zawartych w odpowiedziach na skargę kasacyjną, w których zrzeczono się rozpoznania skarg kasacyjnych na rozprawie i na rozprawie przed NSA nie był obecny pełnomocnik Skarżących. Wyjaśnił w uzasadnieniu wyroku, że o kosztach tych nie orzeczono, gdyż nie znajdują w tym przypadku zastosowania art. 203 i art. 204 p.p.s.a., określające warunki zwrotu kosztów w postępowaniu kasacyjnym. W tym więc zakresie zastosowanie ma ogólna reguła postępowania sądowoadministracyjnego, wynikająca z art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Jak wspomniano wnioski o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego pełnomocnik Skarżących zawarł w odpowiedziach na skargę kasacyjną Przewoźnika, co NSA uwzględnił w uzasadnieniu, najpierw przy prezentacji stanowisk Skarżących, a następnie dokonując oceny tych żądań także w uzasadnieniu wyroku z 3 lipca 2025 r.
Dodać także należy, że wyrok wraz zasadniczymi ustnymi motywami rozstrzygnięcia został ogłoszony po przeprowadzeniu rozprawy.
Wobec powyższego, w ocenie NSA wydany wyrok jest kompletny i zawiera wszystkie wymagane prawem elementy.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 157 § 1 i § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., oddalił wniosek o uzupełnienie wyroku.