II FZ 5/26

II FZ 5/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-03-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-01-29
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Małgorzata Wolf- Kalamala /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Sygn. powiązane
I SA/Gd 672/25 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2025-11-18
II FZ 6/26 - Postanowienie NSA z 2026-03-04
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 61 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia WN na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 listopada 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 672/25 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi WN na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 25 czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowego od osób fizycznych za 2023 r. postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 listopad 2015 r., I SA/Gd 672/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił W.N. (zwanemu dalej Skarżącym) wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Sąd wskazał, że Skarżący wniósł skargę na postanowienie w przedmiocie zaliczenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2023 r. na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do kwietnia 2009 r. Wstrzymaniu wykonania ewentualnie podlegać może akt dający się wykonać. Postanowienie w sprawie zaliczeni nadpłaty potwierdza jedynie wykonanie czynności rachunkowo-technicznej. Nie daje się wykonać, a zatem nie jest możliwe w ogóle orzekanie w przedmiocie wstrzymania wykonania.
W zażaleniu Skarżący podniósł, że Sąd pierwszej instancji zignorował treść art. 152 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. - dalej jako P.p.s.a.).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 152 § 1 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej. Skarga badana wyrokiem I SA/Gd 672/25 dotyczyła postanowienia w sprawie zaliczenia nadpłaty podatku na poczet innych zobowiązań podatkowych, nie zaś postępowania egzekucyjnego w sprawie zobowiązań podatkowych, zaś sama skarga została oddalona.
Najważniejszą kwestią jest ocena, czy akt, którego wstrzymania żąda strona, nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. Prawidłowo wskazał Sąd pierwszej instancji, że zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości jest czynnością techniczną, nie nakłada żadnych obowiązków na podatnika. Postanowienie w tym przedmiocie nie podlega przymusowemu wykonaniu. Niemożliwe jest zatem jego wstrzymanie. Przedmiotem postanowienia, którego wstrzymania wykonania domaga się strona, jest zaliczenie powstałej nadpłaty. To nie jest akt przesądzający o istnieniu zaległości podatkowej. To jest akt informujący o sposobie rozliczenia nadpłaty. Postanowienie w tym przedmiocie nie jest źródłem powstania obowiązku po stronie podatnika. Skoro zatem zaskarżonym postanowieniem nie nałożono na Stronę bezpośredno żadnego obowiązku, to postanowienie to jest rodzajem aktu prawnego nienoszącego znamion wykonalności. Skoro tak – niemożliwe jest w ogóle orzekanie w zakresie wstrzymania jego wykonania.
Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził naruszenia prawa przy wydaniu postanowienia. W przedmiotowej sprawie Sąd pierwszej instancji nie był uprawniony do uwzględnienia wniosku Skarżącego, rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji było prawidłowe, dlatego zażalenie podlega oddaleniu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.