II FZ 172/16

II FZ 172/16 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2016-04-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2016-03-10
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Bogusław Dauter /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób prawnych
Sygn. powiązane
I SA/Rz 1228/15 - Postanowienie WSA w Rzeszowie z 2016-01-28
I FZ 172/16 - Postanowienie NSA z 2016-07-14
II SA/Wa 1013/15 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2015-08-25
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 58 § 1 pkt 3.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. sp. z o.o. z siedzibą w R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 stycznia 2016 r. sygn. akt I SA/Rz 1228/15 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 6 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2011 r. postanawia: uchylić postanowienie w całości.
Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 28 stycznia 2016 r. I SA/Rz 1228/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, odrzucił skargę R. sp. z o.o. z siedzibą w R., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie z 6 listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2011 r.
2. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, wskazał na następujący stan faktyczny.
W wykonaniu zarządzenia przewodniczącego wydziału z 30 grudnia 2015 r. wezwano skarżącą spółkę o nadesłanie aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 21.290,00 zł, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwania doręczono spółce 8 stycznia 2016 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pism znajdującego się w aktach sprawy.
Wpis został uiszczony, natomiast odpis z Krajowego Rejestru Sądowego nie został nadesłany.
Wyznaczony termin do nadesłania odpisu upłynął 15 stycznia 2016 r.
Wskazanym wyżej postanowieniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny, odrzucił skargę.
3. W uzasadnieniu rozważań, sąd pierwszej instancji powołał się na treść art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a.") zgodnie z którym, każde pismo strony powinno zawierać podpis strony, albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Sąd podkreślił, że gdy stroną skarżącą jest osoba prawna, to dokonując czynności przez przedstawiciela ustawowego, organy bądź osoby, uprawnione do działania w jej imieniu, to przy pierwszej czynności, przedstawiciel, organ lub osoba, ma obowiązek wykazać swe umocowanie odpowiednim dokumentem (art. 29 p.p.s.a.), co w rozpatrywanej sprawie sprowadzało się do nadesłania aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, z uwagi na informacje dotyczące sposobu reprezentacji danego podmiotu, które są obligatoryjnie umieszczone w aktach rejestrowych. Brak w/w dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony, w ocenie sądu, stanowił brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. polegało na przedstawieniu dokumentu, z którego wynikałoby takie umocowanie.
W sytuacji uiszczenia wpisu od skargi w terminie lecz niezłożenia aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego w wymaganym terminie, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.
4. Na powyższe postanowienie, spółka wniosła zażalenie, w którym zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi z powodu niewykazania uprawnienia podpisującego skargę do działania w imieniu spółki, podczas gdy skarga była prawidłowo podpisana, a w aktach sprawy znajduje się odpis z Krajowego Rejestru Sądowego spółki, potwierdzający umocowanie podpisującego skargę – prezesa zarządu spółki – Z. K.
Dodatkowo spółka zarzuciła błędnie określony wpis od skargi, tj. 21.290,00 zł, zamiast zdaniem spółki 21.790,00 zł oraz omyłkę w sygnaturze w uzasadnieniu postanowienia sądu pierwszej instancji, tj. I SA/Rz 1128/15, zamiast prawidłowej sygnatury sprawy, tj. I SA/Rz 1228/15.
W uzasadnieniu zażalenia, spółka wskazała, że w momencie złożenia skargi, prezes zarządu spółki, był prawidłowo umocowany do jej wniesienia.
Spółka zaprzeczyła, że została wezwana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie do złożenia aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Podkreśliła, że pismem z 4 stycznia 2016 r. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego – uzupełniającego w kwocie 21.290,00 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Wraz z wezwaniem, spółka otrzymała pismo z 4 stycznia 2016 r. oznaczone jako "Doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu o uiszczenia wpisu". Spółka podkreśliła, że pisma te były zszyte zszywaczem, następnie odebrane w Urzędzie Pocztowym przez pracownika spółki – Ł. P. w dniu 8 stycznia 2016 r., trafiły do prokurenta spółki - głównej księgowej - R. S. W związku z wezwaniem sądu, dotyczącym uiszczenia wpisu, spółka uiściła wpis na wskazany rachunek bankowy w wymaganym przez sąd terminie.
Spółka wskazała, że o wezwaniu sądu do złożenia aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, dowiedziała się dopiero 2 lutego 2016 r. po otrzymaniu odpisu postanowienia sądu pierwszej instancji z 28 stycznia 2016 r. I SA/Rz 1228/15, odrzucającego skargę z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych przez spółkę w wymaganym terminie. Dodatkowo spółka podkreśliła, że w aktach sprawy brak jest pisma o doręczeniu odpisu zarządzenia o wezwaniu o inne braki, niż wpis sądowy.
Spółka wniosła o przeprowadzenie dowodów z oświadczeń pracownika spółki, odbierającego pismo oraz oświadczenia prokurenta spółki.
W związku z powyższym, spółka zaskarżyła postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego z 28 stycznia 2016 r., I SA/Rz 1228/15 w całości oraz wniosła o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
5. Zażalenie jest zasadne
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak było podstaw do odrzucenia skargi. Z akt sprawy nie wynika, aby pismo z 4 stycznia 2016 r., dotyczące złożenia odpisu z Krajowego Rejestru Sadowego, zostało w sposób prawidłowy doręczone spółce. Co prawda, w aktach sprawy znajduje się pismo, wzywające spółkę do złożenia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (k. 19 akt) z umieszczoną adnotacją o wysłaniu 4 stycznia 2016 r., ale już na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, brak jest jakichkolwiek informacji, dotyczących wezwania o uzupełnienie innych braków formalnych, niż uiszczenie wpisu od skargi. Zwrotne potwierdzenie odbioru zawiera informację, dotyczącą wezwania o uiszczenie wpisu oraz adnotację odnoszącą się do pouczenia (k. 23 akt), nie zawiera natomiast informacji, wskazujących na wezwanie do złożenia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zwrotne potwierdzenie odbioru pisma organu musi być sporządzone tak, żeby w sposób niebudzący wątpliwości potwierdzało doręczenie tego pisma. Tylko w takiej sytuacji możliwe jest określenie terminu doręczenia przesyłki, a tym samym terminu do dokonania związanej z tym czynności procesowej (por. post. NSA z 12 lipca 2011 r., II OSK 1304/11).
Słusznie zatem spółka podnosi w uzasadnieniu wniesionego zażalenia, że w aktach sprawy brak jest pisma, które wskazywałoby na doręczenie wezwania, odnoszącego się do uzupełnienia braku formalnego w postaci, złożenia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Wskazują na to również złożone przez spółkę oświadczenia pracownika oraz prokurenta spółki.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że spółka nie miała możliwości odniesienia się do wezwania sądu, a co za tym idzie, nie można obciążać spółki, konsekwencjami wynikającymi z niewykonania wezwania sądu, bowiem wezwanie strony do uzupełnienia braku formalnego pisma procesowego musi być na tyle precyzyjne, aby nie budziło wątpliwości, a zwłaszcza należy w nim dokładnie określić braki formalne oraz sposób ich usunięcia. Niezachowanie tego wymagania uniemożliwia zastosowanie sankcji określonej w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. post. NSA z 24 września 2010 r., I FSK 889/10).
Jak wynika z akt sprawy, spółka w toku dalszych czynności procesowych, złożyła aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, a co się z tym wiąże, wskazany brak, uwzględniając uchybienia popełnione przez sąd pierwszej instancji w zakresie wezwania do złożenia odpisu ogólnego z Krajowego Rejestru Sądowego, a podniesione przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, został uzupełniony w terminie.
Odnosząc się do zarzutu błędnie określonego wpisu od skargi, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że spółka w sposób prawidłowy została wezwana do uiszczenia wpisu. W wyniku wezwania ustosunkowała się do niego i uiściła wpis od skargi, natomiast nie skorzystała z prawa wniesienia środka zaskarżenia, zawartego w pouczeniu. Spółka miała możliwość wniesienia zażalenia na zarządzenie w terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu (t.j. do 15 stycznia 2016 r.), ale z takiej możliwości nie skorzystała.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedmiot błędnie określonego wpisu od skargi przez sąd pierwszej instancji, jest poza kontrolą niniejszego postępowania.
Reasumując, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Wojewódzki Sąd Administracyjny, bezzasadnie zastosował art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucając skargę. Uchylenie zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 28 stycznia 2016 r. I SA/Rz 1228/15, będzie skutkować nadaniem dalszego biegu sprawie.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.