II FZ 124/25

II FZ 124/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-01-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-12-19
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Aleksandra Wrzesińska- Nowacka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Sygn. powiązane
I SA/Bk 380/25 - Postanowienie WSA w Białymstoku z 2025-10-29
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 220 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 29 października 2025 r. sygn. akt I SA/Bk 380/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 4 sierpnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2025 r. postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z 29 października 2025 r., sygn. akt I SA/Bk 380/25, odrzucił skargę T.J. (dalej: "skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z 4 sierpnia 2025 r. w przedmiocie odmowy ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2025 r.
W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem przewodniczącego wydziału z 1 października 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535) w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że odpis ww. zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego 6 października 2025 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął 13 października 2025 r., wpis nie został uiszczony, co potwierdził pracownik Oddziału Finansowo-Budżetowego w dniu 20 października 2025 r.
WSA w Białymstoku z uwagi na powyższe stwierdził, że skoro skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, mimo stosownego wezwania, to wypełnione zostały przesłanki do odrzucenia skargi, gdyż nie można jej nadać dalszego biegu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, który zaskarżył je w całości i zarzucił naruszenie:
- art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i odrzucenie skargi, mimo, że należny wpis sądowy w kwocie 500 zł został faktycznie uiszczony w terminie wyznaczonym zarządzeniem przewodniczącego z 1 października 2025 r. (upływ terminu 13 października 2025 r.),
- art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (prawo do sądu) poprzez nadmiernie rygorystyczne zastosowanie sankcji odrzucenia skargi z uwagi na błąd o charakterze technicznym (błędny numer rachunku bankowego), co w nieuzasadniony sposób pozbawiło skarżącego prawa do merytorycznego rozpoznania sprawy,
-art. 7 Konstytucji RP oraz art. 121 § 1 p.p.s.a. (zasada zaufania obywatela do państwa i działania wnikliwego) poprzez niepodjęcie przez sąd żadnych działań mających na celu wyjaśnienie zaistniałej sytuacji, w szczególności niezweryfikowanie, czy wpłata o określonych parametrach (kwota, data) nie wpłynęła na inny rachunek budżetowy sądu powszechnego znajdującego się w tej samej miejscowości (Białystok), zwłaszcza przy tożsamym beneficjencie środków publicznych (budżet państwa).
Mając na uwadze podniesione zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku do dalszego rozpoznania (nadanie biegu skardze) oraz zwolnienie zażalenia od wpisu, na podstawie art. 220 § 4 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Należy przede wszystkim podkreślić, że pełnomocnik skarżącego nie zaprzecza, że wezwanie zostało doręczone prawidłowo i było w swej treści jednoznaczne (wiadomo było, jakiego zachowania sąd oczekuje od pełnomocnika), jak też, że nie wykonał wezwania w zakreślonym terminie. Akta sprawy potwierdzają, że pełnomocnik został pouczony o skutkach niewykonania wezwania w terminie 7 dni od jego otrzymania, tj. że nieuiszczenie wpisu spowoduje odrzucenie skargi.
W świetle art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W okolicznościach sprawy nie ma wątpliwości, że przesłanki zastosowania tego przepisu zostały spełnione, gdyż skarżący, mimo wezwania, nie opłacił wpisu. W konsekwencji zaskarżone postanowienie należy uznać za zgodne z prawem.
Nie można zgodzić się z twierdzeniami strony, że wykonanie obowiązku uiszczenia wpisu poprzez jego wpłatę w wyznaczonym terminie na rachunek dowolnego sądu (innego niż ten, do którego złożono pismo podlegające wpisowi) jest równoznaczne z uiszczeniem opłaty sądowej w terminie. Opłaty sądowe stanowią dochód budżetu państwa. Wszystkie sądy są jednostkami sektora finansów publicznych w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z 27 sierpnia 2007 r. o finansach publicznych (tekst jedn. Dz.U. z 2025 r. poz.1483), jednakże są one wyodrębnione pod względem organizacyjnym, księgowym i statystycznym (por. M. Cilak [w:] Ustawa o finansach publicznych. Komentarz, red. Z. Ofiarski, LEX/el. 2021, art. 9). Potwierdza to art. 176 § 1 ustawy z 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 334 ze zm.) oraz art. 14 ustawy z 25 lipca 2002 r. –Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz.1267), z których wynika wyodrębnienie w budżecie dochodów i wydatków sądownictwa powszechnego oraz sądownictwa administracyjnego. Wpłata wpisu na rachunek sądu powszechnego nie może zatem być uznana za wpłatę wpisu od skargi w ustawowym terminie.
Nie doszło także do naruszenia gwarantowanego konstytucyjnie i konwencyjnie prawa do sądu oraz zasady zaufania obywatela do państwa i działania wnikliwego Obowiązek poniesienia opłat w związku ze wszczęciem postępowania sądowego co do zasady nie stanowi ograniczenia prawa do sądu. Wymagania co do obowiązku wpłaty opłaty sądowej w określonym terminie nie stanowią nadmiernego formalizmu, skoro sąd ma obowiązek wskazać wysokość opłaty, termin do jej uiszczenia oraz sposób, w jaki strona może ten obowiązek wykonać. Od strony można wymagać należytej staranności przy spełnieniu warunków formalnych (por. wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z 16 października 2012 r. w sprawie P[...], skarga 34216/07, LEX nr 1219713). W tej sprawie skarżący działał przez profesjonalnego pełnomocnika, w doręczonym mu zarządzeniu wskazano wysokość wpisu, termin do jego uiszczenia, a także numer rachunku bankowego, na który wpis ma być uiszczony oraz na możliwość jego zapłaty w kasie sądu. Tym samym nie można uznać, że omyłka strony w numerze rachunku sądowego, na który wpłacono równowartość wpisu może być uznana za naruszenie prawa do sądu poprzez nieustalenie przez sąd, że opłata sądowa została uiszczona na rzecz innego sądu.
Ze wskazanych przyczyn, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.