II FZ 103/25

II FZ 103/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-12-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-10-29
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jan Grzęda /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 87 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Grzęda po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2025 r., sygn. akt VIII SA/Wa 566/24 w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 2 lutego 2024 r., znak [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 27 maja 2025 r., sygn. akt VIII SA/Wa 566/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek P. B. o przywrócenia terminu do uzupełnienia braków wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 2 lutego 2024 r. w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyjaśnił, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 25 lipca 2024. Skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych powyższego wniosku przez nadesłanie skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi oraz do wskazania i uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących ba brak winy w uchybieniu terminu i daty ustania przyczyny uchybienia terminu - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przywrócenia terminu. Korespondencja, zawierająca ww. wezwania została przesłana na adres wskazany przez Skarżącego i odebrana przez dorosłego domownika 16 sierpnia 2024 r. (zwrotne potwierdzenie k. 17 akt sądowych), co oznaczało, że termin na usunięcie ww. braków upływał 23 sierpnia 2024 r. W powyższym terminie Skarżący nadesłał skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w postanowieniu z 13 stycznia 2025 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Odpis ww. postanowienia został doręczony Skarżącemu 29 stycznia 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 48 akt sądowych). Pismem z 9 maja 2025 r. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Dalej Sąd wskazał, że Skarżący o fakcie uchybienia terminowi do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi dowiedział się najpóźniej z postanowienia Sądu z 13 stycznia 2025 r., sygn. VIII SA/Wa 563/24, którym odmówiono przywrócenia terminu wniesienia skargi. Oznacza to, że przewidziany w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "P.p.s.a.") termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi rozpoczął bieg najpóźniej z chwilą doręczenia Skarżącemu tego postanowienia, tj. 29 stycznia 2025 r (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 48 akt sądowych). Termin ten upłynął zatem 5 lutego 2025 r. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie Skarżący złożył na biurze podawczym Sądu 20 maja 2025 r., a więc już po upływie terminu na dokonanie tej czynności. W konsekwencji, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jako spóźniony Sąd odrzucił.
Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się Skarżący i w zażaleniu wniósł o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Spóźniony zaś lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 88 P.p.s.a.). Z brzmienia powołanych przepisów wynika, że Sąd w pierwszej kolejności ocenia, czy wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony z zachowaniem terminu. Dopiero w razie uznania, że termin ten został zachowany, badaniu podlegają przesłanki uprawdopodobniające brak winy w uchybieniu terminu do dokonania danej czynności procesowej.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy zgodzić się z Sądem pierwszej instancji, że w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony po terminie do jego wniesienia i tym samym na podstawie art. 88 P.p.s.a. podlegał odrzuceniu.
Słusznie uznał, Sąd pierwszej instancji, że Skarżący o fakcie uchybienia terminowi do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi dowiedział się najpóźniej z postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 stycznia 2025 r., sygn. VIII SA/Wa 566/24, którym odmówiono przywrócenia terminu wniesienia skargi. Oznacza to, że termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi rozpoczął bieg z chwilą doręczenia Skarżącemu tego postanowienia, tj. 29 stycznia 2025 r. Termin ten upływał zatem 5 lutego 2025 r. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie Skarżący złożył 20 maja 2025 r., a więc już po upływie terminu na dokonanie tej czynności.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji