II FSK 299/07

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Andrzej Grzelak po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku A. L.- N., L. N. w przedmiocie wykładni wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2008 r., sygn. akt II FSK 299/07 w sprawie ze skargi A. L.- N., L. N na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 21 listopada 2005 r., Nr [..] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. oraz określenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym. postanawia: odmówić wykładni wyroku. NSA/post.1 – postanowienie "ogólne"


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A. L.- N., L. N od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2006 r. w sprawie ze skargi podatników na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 21 listopada 2005 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. oraz określenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym.

Wnioskiem z dnia 5 czerwca 2008 r. pełnomocnik skarżących wystąpiła o wykładnię wyroku na podstawie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; w skrócie: p.p.s.a.) poprzez określenie do jakiej kategorii należą naruszenia art. 233 § 2, art. 233 § 1 oraz art. 233 § 1 pkt 2 lit. a/ ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.; w skrócie: Op) w rozumieniu art. 174 p.p.s.a., skoro zgodnie z uzasadnieniem wyroku (str. 6 akapit 2) naruszeniem prawa procesowego w rozumieniu art. 174 pkt 2 p.p.s.a. jest wyłącznie naruszenie przepisów procedury sądowoadministracyjnej.

W uzasadnieniu podkreślono, że skoro w.w. naruszenia zdaniem NSA nie mieszczą się w dyspozycji art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. to zasadnym jest powyższy wniosek.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wykładni powyższego wyroku należało odmówić.

Wniosek podlegał ocenie na podstawie art. 158 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że Sąd wydając wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści.

Stwierdzić należy, że konieczność dokonania wykładni, której podlega zarówno sentencja wyroku, jak i uzasadnienie zachodzi wówczas, gdy treść wyroku jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, czy też sposobu jego wykonania.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że fragment uzasadnienia wyroku, na który powołuje się pełnomocnik strony, nie wymaga wyjaśnienia. Po pierwsze, należy go odczytywać w kontekście całych motywów wyrażonych w uzasadnieniu, którymi kierował się Sąd. Po drugie, został on we wniosku przywołany przez pełnomocnika skarżących w sposób nieprecyzyjny, gdyż NSA we wskazanym akapicie stwierdził, że: "Podnosząc zarzut naruszenia przepisów postępowania, należy więc w skardze kasacyjnej wskazać przepisy procedury sądowej. Dlatego zarzut taki może być uznany za skuteczny tylko wtedy, gdy następuje wskazanie konkretnych przepisów ustawy - p.p.s.a.". NSA nie stwierdził więc jak podnosi pełnomocnik, że w ramach podstawy z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. należy wskazać wyłącznie przepisy procedury sądowoadministracyjnej. NSA w sposób właściwy odniósł się do zarzutów zawartych w skardze kasacyjnej i uzasadnił czemu nie podlegają one uwzględnieniu.

Warto również podkreślić, że ustawodawca w art. 175 p.p.s.a. przewidział, że uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej są podmioty w tym przepisie wymienione m.in. adwokaci i radcy prawni. Wymóg ten ma na celu zapewnienie skardze kasacyjnej odpowiedniego poziomu zarówno merytorycznego jak i formalnego. Od adwokata, radcy prawnego można bowiem oczekiwać znajomości przepisów procedury obowiązującej w postępowaniu sądowym (por. wyrok NSA z dnia 12 października 2004 r., GSK 750/04).

Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny będąc związany granicami skargi kasacyjnej, nie może wyręczać pełnomocnika strony w prawidłowym formułowaniu przez niego zarzutów w ramach przytaczanych podstaw kasacyjnych (art. 183 § 1 p.p.s.a.).

Mając na uwadze powyższe NSA orzekł jak w sentencji.