II FSK 2891/16Podatek od nieujawnionych źródeł interpretacja TK 3

Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrywał skargę kasacyjną M. L. od wyroku WSA w Bydgoszczy, który oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł za 2007 r. Organy podatkowe ustaliły skarżącemu zobowiązanie w wysokości 219.849 zł na podstawie art. 20 ust. 3 updof, uznając, że nie posiadał on środków z ujawnionych źródeł na pokrycie wydatków w kwocie 293.132,40 zł. Skarżący podnosił, że przepisy stanowiące podstawę decyzji zostały uznane za niezgodne z Konstytucją RP przez Trybunał Konstytucyjny. WSA w Bydgoszczy oddalił skargę, wskazując, że art. 20 ust. 3 updof, mimo uznania go za niezgodny z Konstytucją, obowiązywał w okresie wydania decyzji, gdyż jego moc obowiązująca została odroczona do 6 lutego 2016 r. Podobnie art. 68 § 4 Op, którego moc obowiązywania odroczono do 27 lutego 2015 r., był stosowany w momencie wydania decyzji przez organ pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko WSA, oddalając skargę kasacyjną. Sąd podkreślił, że odroczenie utraty mocy obowiązującej przez TK oznacza, iż przepis powinien być stosowany w okresie przejściowym, a jego stosowanie nie prowadzi do naruszenia Konstytucji. Sąd odwołał się do argumentacji Sądu Najwyższego dotyczącej skutków wyroków TK odraczających utratę mocy obowiązującej przepisów, wskazując na potrzebę ochrony wartości konstytucyjnych i zapobieganie wtórnej niekonstytucyjności. W kwestii art. 68 § 4 Op, sąd stwierdził, że decyzja organu pierwszej instancji została doręczona przed upływem terminu przedawnienia, a przepis ten obowiązywał w dacie wydania i doręczenia decyzji. W związku z tym, zarzuty skargi kasacyjnej uznano za niezasadne.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający