II FSK 1363/22

II FSK 1363/22 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-07-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-11-09
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Antoni Hanusz /sprawozdawca/
Beata Cieloch
Jan Grzęda /przewodniczący/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Sygn. powiązane
I SA/Po 1085/21 - Wyrok WSA w Poznaniu z 2022-08-04
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2647
art. 21 ust. 1 pkt 68a,
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Grzęda Sędziowie Sędzia NSA Antoni Hanusz (spr.) Sędzia NSA Beata Cieloch Protokolant Agnieszka Majewska po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 sierpnia 2022 r. sygn. akt I SA/Po 1085/21 w sprawie ze skargi K. S.A. w P. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 12 października 2021 r. nr 0112-KDIL2-1.4011.667.2021.1.TR w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz K. S.A. w P. kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 4 sierpnia 2022 r., I SA/Po 1085/21, w sprawie ze skargi K[...] S.A. w P. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 października 2021 r. w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego, działając na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną.
2. W skardze kasacyjnej pełnomocnik organu zarzucił zaskarżonemu wyrokowi naruszenie na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 21 ust. 1 pkt 68 a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2018 r. poz. 1509 ze zm., dalej: "u.p.d.o.f.") poprzez jego błędną wykładnię konsekwencji przyjęcie na tle stanu sprawy, że nagrody wydawane w przedstawionych we wniosku okolicznościach uczestnikom konkursów, których wartość jednorazowo nie przekracza 200 zł, są zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie tego przepisu.
Wskazując na powyższe naruszenia wniesiono o uchylenie wyroku w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez oddalenie skargi, ewentualnie uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji. W odpowiedzi na skargę kasacyjną pełnomocnik skarżącego wniósł natomiast o jej oddalenie.
3. Skarga kasacyjna nie zawiera uzasadnionych podstaw. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadzała się do stwierdzenia czy w przypadku wydawania, w organizowanych przez skarżącego konkursach, nagród osobie fizycznej z tytułu wygranej o wartości nieprzekraczającej jednorazowo kwoty 200 zł, nagroda ta korzysta ze zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f.
Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f. wolna od podatku dochodowego jest wartość nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, otrzymanych od świadczeniodawcy w związku z jego promocją lub reklamą - jeżeli jednorazowa wartość tych świadczeń nie przekracza kwoty 200 zł; zwolnienie nie ma zastosowania, jeżeli świadczenie jest dokonywane na rzecz pracownika świadczeniodawcy lub osoby pozostającej ze świadczeniodawcą w stosunku cywilnoprawnym.
Z przywołanego przepisu wynika, że aby przy przekazaniu świadczenia można było skorzystać ze zwolnienia, spełnione powinny być następujące warunki:
- świadczenie przekazywane jest nieodpłatnie,
- przekazanie świadczenia ma związek z promocją lub reklamą świadczeniodawcy,
- wartość świadczenia przekazywanego jednorazowo nie przekracza kwoty 200 zł,
- między świadczeniodawcą i obdarowanym nie istnieje stosunek cywilnoprawny lub umowa o pracę.
Prawidłowo Sąd pierwszej instancji podzielił stanowisko skarżącego, że organ nie miał podstaw do uznania, iż organizowane przez nią konkursy nie mają charakteru świadczeń nieodpłatnych. Uczestnictwo w konkursach nie jest czynnością o charakterze ekwiwalentnym. Udział uczestników w konkursie nie powoduje po stronie uczestników obowiązku ponoszenia wydatków (kosztów) związanych z ich udziałem. Uczestnicy nie dokonują żadnych świadczeń w zamian za otrzymanie nagrody.
Fakt wzięcia udziału w danym konkursie po spełnieniu przewidzianych w regulaminie warunków automatycznie nie powoduje powstania świadczenia ekwiwalentnego wobec skarżącego świadczenia.
Definicja nieodpłatnego świadczenia nie wyklucza tego, że otrzymujący świadczenie musi podjąć jakieś działania, aby świadczenie otrzymać. Istotne jest aby w zamian za to świadczenie (kwalifikowane jako nieodpłatne) nie wykonywał żadnego świadczenia wzajemnego. Spełnienie wymogów przewidzianych w regulaminie, które jest warunkiem otrzymania świadczenia (nagrody). Nie powoduje skutków w postaci świadczenia wzajemnego. Stosunku pomiędzy organizatorem konkursu, a jego uczestnikiem nie jest umową wzajemną. Świadczenie spełniane na rzecz uczestnika konkursu (przekazana nagroda) ma charakter świadczenia nieodpłatnego.
Nie można również uznać za prawidłowe stanowiska organu interpretacyjnego, że o braku nieodpłatności świadczenia w konkursach organizowanych przez Skarżącego przesądza fakt, że nagrody wydawane w konkursach nie są wydawane wszystkim uczestnikom organizowanego przedsięwzięcia. Fakt wydawania nagród niektórym uczestnikom konkursu, lecz okoliczność skierowania konkursów do szerokiego grona odbiorców decyduje o nieodpłatnym charakterze przyznanych nagród. Podobnie stwierdził WSA w Warszawie w wyroku z dnia 13 października 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 795/13 wywodząc, iż to, że gadżety reklamowe otrzymują osoby spełniające kryteria określone regulaminem promocji, nie zmienia faktu, iż sama promocja ma charakter powszechny i nieograniczony, jeżeli akcje promocyjno-reklamowe kierowane są do nieograniczonego kręgu odbiorców i mają one na celu zwiększenie popytu na towary oferowane pośrednio przez kontrahenta.
Nie ma też podstaw do podważania stanowiska skarżącej, że organizowane przez nią działania związane z konkursami mają na celu przede wszystkim promować działalność wnioskodawcy oraz zwiększyć wolumen sprzedaży produktów oferowanych przez spółkę. Skarżąca zasadnie zwróciła uwagę, że rywalizacja utrwala konkretny towar w pamięci danej grupy podmiotów oraz sprawia, że uczestnicy w pozytywny sposób kojarzą dany produkt z nagrodą, działania podejmowane przez wnioskodawcę mają zachęcać uczestników konkursów do nabywania produktów oraz powielania dobrej opinii o nich wśród innych potencjalnych nabywców.
Reasumując, biorąc pod uwagę powyższą argumentację, organ uznając stanowisko skarżącego za nieprawidłowe nie przedstawił przekonujących argumentów, które uzasadniałby stwierdzenie, że w przedstawionym we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji stanie faktycznym nie mamy do czynienia z nieodpłatnym świadczeniem. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, słusznie Sąd pierwszej instancji uznał, że nagrody wydawane w przedstawionych we wniosku okolicznościach uczestnikom konkursów, których wartość jednorazowo nie przekracza 200 zł, są zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f.
W tym stanie rzeczy, z mocy art. 184 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a.