II DSS 5/19

Sygn. akt II DSS 5/19
POSTANOWIENIE
Dnia 12 września 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Ryszard Witkowski
w sprawie
J. B.
– sędziego Sądu Rejonowego w K., po rozpoznaniu w Izbie Dyscyplinarnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 września 2019 roku wniosku obrońcy obwinionego, adwokata P. W.  z dnia 31 sierpnia 2019 r. w przedmiocie wyłączenia ze składu orzekającego SSN Konrada Wytrykowskiego
- na podstawie art. 42 § 4 k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k.
w zw. z art. 171 pkt 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze
(tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1767 ze zm.) -
postanowił:
nie uwzględnić wniosku o wyłączenie SSN Konrada Wytrykowskiego od orzekania w sprawie o sygn. akt II DSS 5/19
.
UZASADNIENIE
Wnioskiem z dnia 31 sierpnia 2019 r. Sędzia Sądu Rejonowego w K. - J.  B. wraz ze swoim obrońcą, adw. P. W.  (choć pod wnioskiem widnieje jedynie podpis obrońcy) wniósł o wyłączenie SSN Konrada Wytrykowskiego od orzekania w sprawie o sygn. II DSS 5/19, w której obwinionym jest sędzia J. B.
Obrońca obwinionego argumentował, że od wyroku zapadłego w sprawie jego klienta, wniesione zostało odwołanie, które sygnował ówczesny wiceminister sprawiedliwości Ł. P. Jak wskazywała wiedza obrońcy, SSN Konrad Wytrykowski był w przeszłości obrońcą sędziego Ł. P.  w postępowaniu dyscyplinarnym i z tego wnioskodawca wysnuł tezę o ich bliskiej znajomości oraz istniejącym pomiędzy nimi zaufaniu.
Ponadto, adw. P. W. twierdził, że z relacji prasowych wynika, że Rzecznik Dyscyplinarny Sądu Najwyższego podjął z urzędu czynności wyjaśniające i sprawdzające w sprawie doniesień dotyczących SSN Konrada Wytrykowskiego. Sędzia Wytrykowski miał być rzekomo pomysłodawcą akcji polegajacej na wysyłaniu do Pierwszej Prezes Sądu Najwyższego pocztówek z wulgarnym napisem.
Wreszcie, obrońca obwinionego jako ostatnią okoliczność uzasadniającą wyłączenie SSN Konrada Wytrykowskiego wskazuje rzekomą przynależność sędziego do grupy internetowej o nazwie „K.” na portalu społecznościowym W., do której należeć miał również były wiceminister sprawiedliwości Ł. P. Adw. P. W.  stwierdził, powołując się na ww. argumenty, że bezstronność SSN Konrada Wytrykowskiego budzi uzasadnione wątpliwości, a sam wniosek jawi się jako uzasadniony i tym samym zasługujący na uwzględnienie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Dnia 9 września 2019 r. SSN Konrad Wytrykowski przedstawił do akt sprawy
‎
o sygn. II DSS 5/19 oświadczenie stanowiące odpowiedź na zarzuty przytoczone przez mecenasa P.W. we wniosku o wyłączenie go od rozpoznawania sprawy sędziego J. B. . Sędzia Konrad Wytrykowski zadeklarował, po pierwsze, że nie jest prawdą, jakoby kiedykolwiek był obrońcą sędziego Ł. P. w postępowaniu dyscyplinarnym, a ich znajomość ogranicza się jedynie do tej zwyczajnej wynikającej z członkostwa dwóch osób w jednej organizacji jaką było Stowarzyszenie Sędziów Polskich „I.”. Po drugie, doniesienia prasowe, na które powołuje się obrońca, jakoby SSN Konrad Wytrykowski był pomysłodawcą wysyłania do Pierwszej Prezes Sądu Najwyższego pocztówek z wulgarnym napisem, są nieprawdziwe. Po trzecie, nieprawdziwe są również te doniesienia, które mówią o rzekomej wspólnej przynależności SSN Konrada Wytrykowskiego i sędziego Ł. P.  do grupy internetowej o nazwie „K.”.
Sąd Najwyższy przypomina, że nie stanowi okoliczności z art. 41 § 1 k.p.k. zwykła znajomość dwojga ludzi wynikła z przypadkowego spotkania, czy nawet przynależności do licznego jednak stowarzyszenia, jakim jest I. Sędzia podlega wyłączeniu od rozpoznania sprawy dopiero wówczas, gdy jego zachowanie budzi uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wskutek zakwestionowania wszystkich podniesionych przez mecenasa Wawrzynowa okoliczności uzasadniających wyłączenie sędziego Konrada Wytrykowskiego, Sąd Najwyższy stwierdza, że nie dostrzega przesłanek obniżających poziom bezstronności SSN Konrada Wytrykowskiego przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy. Obrońca obwinionego nie uprawdopodobnił istnienia tego rodzaju okoliczności.
Wobec tego, iż w sprawie nie stwierdzono okoliczności opisanych w art. 40 k.p.k., jako i w art. 41 k.p.k. postanowiono jak w części dyspozytywnej postanowienia.