Pełny tekst orzeczenia

II DSI 31/18

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

SN
Sygn. akt II DSI 31/18
POSTANOWIENIE
Dnia 13 listopada 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tomasz Przesławski
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 13 listopada 2020 roku
sprawy M. K.
obwinionego o czyny z at. 64. ust. 1 ustawy o radcach prawnych w związku z art. 6 ust. 1 i ust. 2, art. 28 ust. 5 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego, którego tekst jednolity stanowi załącznik do uchwały nr 8/VIII/2010 Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia 28 grudnia 2010 roku oraz art. 44 ust. 1, art. 6, art. 62 ust. 3 oraz art. 46 i art. 20 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego z dnia 22 listopada 2014 roku
z urzędu
w przedmiocie umorzenia kosztów sądowych
na podstawie art. 18 § 1 kkw, art. 19 §1 kkw, art. 20 §1 kkw, art. 51 §1 kkw w zw. z art. 206 §2 kkw w zw. z art. 741 oraz art. 70 6 §2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 roku o radcach prawnych
postanowił:
umorzyć koszty sądowe postępowania kasacyjnego zasądzone postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2019 roku w sprawie o sygn. akt II DSI 31/18 od obwinionego radcy prawnego M. K. w kwocie 20 (dwudziestu) złotych, w całości.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 19 marca 2019 roku w sprawie
‎
o sygn. akt II DSI 31/18 oddalił kasację wniesioną przez obrońcę obwinionego radcy prawnego M. K. i kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego w kwocie 20 złotych obciążył obwinionego.
Zgodnie z dyspozycją art. 51 kkw istnieje możliwość umorzenia kary grzywny
‎
w części lub w całości, jeżeli skazany nie jest w stanie jej uiścić, zaś jej wykonanie
‎
w innej drodze okazało się niemożliwe lub niecelowe, co na mocy art. 206 § 2 kkw odpowiednio stosuje się do należności sądowych.
W przedmiotowej sprawie obwiniony radca prawny M. K. nie dokonał zapłaty kosztów sądowych w wyznaczonym terminie choćby w części, zaś przeprowadzone postępowanie egzekucyjne okazało się bezskuteczne. Ponadto ustawodawca nie przewidział innej możliwości ściągnięcia kosztów sądowych, więc zasadnym było ich umorzenie w całości.
Uwzględniając powyższe względy, biorąc pod uwagę treść przytaczanych przepisów postanowiono, jak w sentencji.