II DSI 27/18

Sygn. akt II DSI 27/18
POSTANOWIENIE
Dnia 13 grudnia 2018 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Adam Tomczyński (przewodniczący)
‎
SSN Adam Roch (sprawozdawca)
‎
ławnik Bogusław Cieśla
Protokolant Marta Brzezińska
w sprawie
prokuratora M. P.
obwinionego o czyn z art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 roku o prokuraturze w zw. z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 171 pkt. 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 roku Prawo o prokuraturze
po rozpoznaniu w Izbie Dyscyplinarnej na posiedzeniu w dniu 13 grudnia 2018 r. sprawy w przedmiocie cofnięcia przez obwinionego odwołania złożonego od orzeczenia Sądu Dyscyplinarnego przy Prokuratorze Generalnym z dnia 29 maja 2018 roku, sygn. akt PK I SD
[…]
na podst. art. 431 kpk i art. 432 kpk w zw. z art. 171 pkt. 1 ustawy Prawo o prokuraturze i art. 166 ustawy Prawo o prokuraturze
postanowił:
1. pozostawić odwołanie obrońcy M. P. bez rozpoznania;
2. kosztami postępowania dyscyplinarnego obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Sąd Dyscyplinarny przy Prokuratorze Generalnym orzeczeniem z dnia 29 maja 2018 roku, sygn. PK I SD […] uznał prokuratora M. P. winnym popełnienia przewinienia dyscyplinarnego określonego
w art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 roku o prokuraturze w zw. z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 171 pkt. 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 roku Prawo o prokuraturze i wymierzył mu karę dyscyplinarną nagany.
Od tego orzeczenia odwołanie wniósł obrońca obwinionego – złożone w terminie, przez osobę uprawnioną. W środku odwoławczym sformułowano zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych oraz rażącą niewspółmierność orzeczonej kary dyscyplinarnej.
Pismem z dnia 11 lipca 2018 roku obrońca cofnął złożone odwołanie, załączając doń pisemne oświadczenie obwinionego, z którego treści wynika chęć cofnięcia złożonego odwołania od zaskarżonego orzeczenia sądu dyscyplinarnego.
O
bwiniony w postępowaniu dyscyplinarnym może cofnąć wniesiony na jego korzyść środek odwoławczy, chyba że wniósł go rzecznik dyscyplinarny lub zachodzi wypadek przewidziany w art. 79 kpk, przy czym cofnięty środek odwoławczy sąd odwoławczy pozostawia bez rozpoznania, chyba że zachodzi jedna z przyczyn wymienionych w art. 439 kpk lub art. 440 kpk.
Dokonana analiza rozpoznawanej sprawy pozwoliła na ustalenie, iż cofnięcie wniosku było możliwe, albowiem nie zachodziły negatywne przesłanki określone w art. 431 kpk, a nadto nie stwierdzono wystąpienia którejkolwiek z bezwzględnych przyczyn odwoławczych określonych w art. 439 kpk lub rażącej niesprawiedliwości orzeczenia sądu
a quo
, o której mowa w art. 440 kpk. Powyższe nakazało pozostawienie środka odwoławczego bez rozpoznania.
O kosztach postępowania dyscyplinarnego orzeczono po myśli
art. 166 ustawy Prawo o prokuraturze.