II DSI 27/18
Podsumowanie
Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania odwołanie obrońcy prokuratora M. P. od orzeczenia sądu dyscyplinarnego, uznając cofnięcie wniosku za dopuszczalne.
Sąd Dyscyplinarny przy Prokuratorze Generalnym uznał prokuratora M. P. winnym przewinienia dyscyplinarnego i wymierzył mu karę nagany. Obrońca obwinionego wniósł odwołanie, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych i rażącą niewspółmierność kary. Następnie obrońca cofnął odwołanie na mocy oświadczenia obwinionego. Sąd Najwyższy, działając na podstawie przepisów kpk i ustawy Prawo o prokuraturze, pozostawił cofnięte odwołanie bez rozpoznania, uznając brak przesłanek do jego nieuwzględnienia.
Sprawa dotyczyła odwołania wniesionego przez obrońcę prokuratora M. P. od orzeczenia Sądu Dyscyplinarnego przy Prokuratorze Generalnym, który uznał prokuratora winnym popełnienia przewinienia dyscyplinarnego i wymierzył mu karę nagany. Obrońca w odwołaniu podniósł zarzuty dotyczące błędów w ustaleniach faktycznych oraz rażącej niewspółmierności orzeczonej kary. Następnie, pismem z dnia 11 lipca 2018 roku, obrońca cofnął złożone odwołanie, przedstawiając pisemne oświadczenie obwinionego o chęci cofnięcia środka odwoławczego. Sąd Najwyższy, rozpatrując sprawę w Izbie Dyscyplinarnej, na podstawie art. 431 i 432 kpk w zw. z przepisami ustawy Prawo o prokuraturze, postanowił pozostawić odwołanie bez rozpoznania. Uzasadnienie wskazuje, że cofnięcie wniosku było dopuszczalne, ponieważ nie zachodziły negatywne przesłanki określone w art. 431 kpk, ani żadna z bezwzględnych przyczyn odwoławczych z art. 439 kpk, ani rażąca niesprawiedliwość orzeczenia sądu a quo z art. 440 kpk. Kosztami postępowania dyscyplinarnego obciążono Skarb Państwa, zgodnie z art. 166 ustawy Prawo o prokuraturze.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, cofnięcie środka odwoławczego jest dopuszczalne, a sąd odwoławczy pozostawia taki środek bez rozpoznania, chyba że zachodzą szczególne przesłanki wskazane w przepisach.
Uzasadnienie
Sąd analizuje przepisy kpk dotyczące cofnięcia środka odwoławczego oraz przepisy ustawy Prawo o prokuraturze. Stwierdza, że cofnięcie było możliwe, ponieważ nie wystąpiły negatywne przesłanki procesowe ani bezwzględne przyczyny odwoławcze, ani rażąca niesprawiedliwość orzeczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
pozostawienie odwołania bez rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| prokurator M. P. | organ_państwowy | obwiniony |
| obrońca M. P. | inne | obrońca |
Przepisy (9)
Główne
kpk art. 431
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 432
Kodeks postępowania karnego
Prawo o prokuraturze art. 171 § pkt. 1
Ustawa Prawo o prokuraturze
Prawo o prokuraturze art. 166
Ustawa Prawo o prokuraturze
Pomocnicze
ustawa z dnia 20 czerwca 1985 roku o prokuraturze art. 66 § ust. 1
Ustawa o prokuraturze
kk art. 4 § § 1
Kodeks karny
kpk art. 79
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 439
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 440
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Dopuszczalność cofnięcia środka odwoławczego przez obwinionego. Brak wystąpienia bezwzględnych przyczyn odwoławczych.
Godne uwagi sformułowania
Obwiniony w postępowaniu dyscyplinarnym może cofnąć wniesiony na jego korzyść środek odwoławczy, chyba że wniósł go rzecznik dyscyplinarny lub zachodzi wypadek przewidziany w art. 79 kpk, przy czym cofnięty środek odwoławczy sąd odwoławczy pozostawia bez rozpoznania, chyba że zachodzi jedna z przyczyn wymienionych w art. 439 kpk lub art. 440 kpk.
Skład orzekający
Adam Tomczyński
przewodniczący
Adam Roch
sprawozdawca
Bogusław Cieśla
ławnik
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty cofnięcia środka odwoławczego w postępowaniu dyscyplinarnym prokuratorów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego postępowania dyscyplinarnego i przepisów kpk.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny, dotyczący cofnięcia odwołania, bez głębszych zagadnień merytorycznych czy społecznych.
Sektor
inne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II DSI 27/18 POSTANOWIENIE Dnia 13 grudnia 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Tomczyński (przewodniczący) SSN Adam Roch (sprawozdawca) ławnik Bogusław Cieśla Protokolant Marta Brzezińska w sprawie prokuratora M. P. obwinionego o czyn z art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 roku o prokuraturze w zw. z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 171 pkt. 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 roku Prawo o prokuraturze po rozpoznaniu w Izbie Dyscyplinarnej na posiedzeniu w dniu 13 grudnia 2018 r. sprawy w przedmiocie cofnięcia przez obwinionego odwołania złożonego od orzeczenia Sądu Dyscyplinarnego przy Prokuratorze Generalnym z dnia 29 maja 2018 roku, sygn. akt PK I SD […] na podst. art. 431 kpk i art. 432 kpk w zw. z art. 171 pkt. 1 ustawy Prawo o prokuraturze i art. 166 ustawy Prawo o prokuraturze postanowił: 1. pozostawić odwołanie obrońcy M. P. bez rozpoznania; 2. kosztami postępowania dyscyplinarnego obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Sąd Dyscyplinarny przy Prokuratorze Generalnym orzeczeniem z dnia 29 maja 2018 roku, sygn. PK I SD […] uznał prokuratora M. P. winnym popełnienia przewinienia dyscyplinarnego określonego w art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 roku o prokuraturze w zw. z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 171 pkt. 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 roku Prawo o prokuraturze i wymierzył mu karę dyscyplinarną nagany. Od tego orzeczenia odwołanie wniósł obrońca obwinionego – złożone w terminie, przez osobę uprawnioną. W środku odwoławczym sformułowano zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych oraz rażącą niewspółmierność orzeczonej kary dyscyplinarnej. Pismem z dnia 11 lipca 2018 roku obrońca cofnął złożone odwołanie, załączając doń pisemne oświadczenie obwinionego, z którego treści wynika chęć cofnięcia złożonego odwołania od zaskarżonego orzeczenia sądu dyscyplinarnego. O bwiniony w postępowaniu dyscyplinarnym może cofnąć wniesiony na jego korzyść środek odwoławczy, chyba że wniósł go rzecznik dyscyplinarny lub zachodzi wypadek przewidziany w art. 79 kpk, przy czym cofnięty środek odwoławczy sąd odwoławczy pozostawia bez rozpoznania, chyba że zachodzi jedna z przyczyn wymienionych w art. 439 kpk lub art. 440 kpk. Dokonana analiza rozpoznawanej sprawy pozwoliła na ustalenie, iż cofnięcie wniosku było możliwe, albowiem nie zachodziły negatywne przesłanki określone w art. 431 kpk, a nadto nie stwierdzono wystąpienia którejkolwiek z bezwzględnych przyczyn odwoławczych określonych w art. 439 kpk lub rażącej niesprawiedliwości orzeczenia sądu a quo , o której mowa w art. 440 kpk. Powyższe nakazało pozostawienie środka odwoławczego bez rozpoznania. O kosztach postępowania dyscyplinarnego orzeczono po myśli art. 166 ustawy Prawo o prokuraturze.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę