SN Sygn. akt II DSG 10/21 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jarosław Duś SSN Piotr Sławomir Niedzielak po rozpoznaniu w Izbie Dyscyplinarnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 stycznia 2022 r. skargi obwinionego adw. K. S. od orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury z dnia 29 października 2020 r. w sprawie WSD […] , postanowił: 1. oddalić skargę; 2. kosztami postępowania skargowego obciążyć Skarb Państwa . UZASADNIENIE Orzeczeniem z 3 lutego 2020 r. Sąd Dyscyplinarny Izby Adwokackiej w K. w sprawie SD […] uznał adw. K. S. obwinionego o to, że poprzez: 1) wykonywanie zawodu adwokata w ramach indywidualnej praktyki adwokackiej i świadczenie pomocy prawnej z urzędu na rzecz ustalonej osoby fizycznej J. K. i brak regularnego, rzetelnego informowania klienta o przebiegu i postępach w sprawie, w szczególności nie poinformowanie w odpowiednim czasie o wydaniu orzeczeń przez Sąd Okręgowy w K. i Sąd Apelacyjny w […] , w szczególności rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, a także brak pouczenia klienta o możliwości jego zaskarżenia oraz brak złożenia środka odwoławczego przez adwokata, względnie poinformowania o bezzasadności jego wnoszenia lub uzyskania pisemnej zgodny klienta na odstąpienie od składania środka odwoławczego, co skutkowało prawomocnością orzeczenia i egzekucją komorniczą zasądzonych należności oraz koniecznością poniesienia kosztów egzekucyjnych; tj. przewinienia dyscyplinarnego polegającego na naruszeniu § 1 ust 2 i 3, § 6, § 8, § 49, § 56, § 57 Zbioru Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu (tekst jednolity ogłoszony na podstawie uchwały nr 52/2011 NRA z dnia 19 listopada 2011 r. ) H’ ZW. z art 80 ustawy z dnia 26 maja 1982r. Prawo o adwokaturze (Dz. U z 2015 r. poz.615) 2) wykonywanie zawodu adwokata w ramach indywidualnej praktyki adwokackiej i świadczenie pomocy prawnej na rzecz ustalonych osób fizycznych oraz innych podmiotów, w tym T. K., W. H., Spółki R. Sp. z o.o., biura doradczego […] A., a następnie udzielanie pomocy prawnej stronie przeciwnej reprezentując jako pełnomocnik pokrzywdzonego w sprawie przed Sądem Okręgowym w S. o sygn. akt. II K […] spółkę R. Sp. z o.o., gdzie oskarżonymi są wskazane wcześniej osoby fizyczne, którym świadczona była pomoc prawna. tj. przewinienia dyscyplinarnego polegającego na naruszeniu § 1 ust. 2 i 3, § 6, § 8, § 22 ust. 1 Zbioru Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu (tekst jednolity ogłoszony na podstawie uchwały nr 52/2011 NRA z dnia 19 listopada 2011 r.) w zw. z art. 80 ustawy z dnia 26 maja 1982r. Prawo o adwokaturze (Dz. U z 2015 r. poz.615) 3) wykonywanie zawodu adwokata w ramach indywidualnej praktyki adwokackiej i świadczenie pomocy prawnej na rzecz ustalonej osoby fizycznej, gdzie w treści apelacji złożonej w sprawie II K [X.] (obecnie II K [Y.]) od wyroku Sądu Rejonowego w S. skierował przeciwko sędziemu przewodniczącemu zarzut stronniczości, w powołaniu na nieprawdziwe okoliczności w postaci postępowania wykroczeniowego prowadzonego przeciwko sędziemu, gdzie miał on zostać ukarany mandatem karnym i w efekcie wydać nieobiektywne i stronnicze dla reprezentowanego klienta orzeczenie, co nie miało miejsca wobec faktu odmowy przyjęcia mandatu przez sędziego i odmowy wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przez rzecznika dyscyplinarnego przy Sądzie Okręgowym w S., a nadto posłużenie się podczas rozprawy apelacyjnej przed Sądem Okręgowym w S. w sprawie o sygn. Akt VI Ka […] w dniu 3.11.2016 r. dokumentami z innego postępowania mandatowego prowadzonego przez Straż Gminną w S., którymi nie miał prawa dysponować, co miało na celu wykazanie stronniczości i braku obiektywizmu sędziego przewodniczącego w sprawie II K [X.] (obecnie II K [Y.]) Sądu Rejonowego w S.; tj. przewinienia dyscyplinarnego polegającego na naruszeniu § 1 ust. 2 i 3, § 6, § 8, § 11 § 17, § 27 ust 1 Zbioru Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu (tekst jednolity ogłoszony na podstawie uchwały nr 52/2011 NRA z dnia 19 listopada 2011 r.) w zw. z art. 80 ustawy z dnia 26 maja 1982r. Prawo o adwokaturze (Dz. U z 2015 r. poz.615) 4) wykonywanie zawodu adwokata w ramach spółki partnerskiej K. S., A. S. - […] z siedzibą w K. uporczywie uchylał się od płacenia podatku od towarów i usług, będąc do tego zobowiązanym w okresie od 25.04.2014 do 26.01.2015 r., gdzie łączna kwota zobowiązania z tego tytułu wyniosła 58.900,00 zł, a wykroczenie zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem w sprawie X W […] wydanym przez Sąd Rejonowy w K. z dnia 29 czerwca 2016 roku, który uprawomocnił się w dniu 26.08.2016 r.; tj. przewinienia dyscyplinarnego polegającego na naruszeniu § 1 ust. 1-3, § 4 Zbioru Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu (tekst jednolity ogłoszony na podstawie uchwały nr 52/2011 NRA z dnia 19 listopada 2011 r.) w zw. z art. 80 ustawy z dnia 26 maja 1982r. Prawo o adwokaturze (Dz. U z 2015 r. poz. 615) oraz w zw. z art. 57 § 1 kks, za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie 1, tj. przewinienia dyscyplinarnego polegającego na naruszeniu § 1 ust. 2 i 3, § 6, § 8, § 49, § 56, § 57 Zbioru Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu (tekst jednolity ogłoszony na podstawie uchwały nr 52/2011 NRA z dnia 19 listopada 2011 r.) w zw. z art. 80 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz. U z 2015 r. , poz. 615) i wymierzył obwinionemu adw. K. S. za ten czyn, na podstawie art. 81 ust. 1 pkt 1 Ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze ustawy z dnia 26 maja 1982r. Prawo o adwokaturze (Dz. U z 2015 r. poz.615), dyscyplinarną karę upomnienia. Na podstawie art. 81 ust. 3a Ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1184 z późn. zm.) Sąd zobowiązał obwinionego adw. K. S. do przeproszenia pokrzywdzonego J. K. na piśmie skierowanym do pokrzywdzonego oraz uniewinnił obwinionego K. S. od zarzutów z punktu 2 i 3. Na podstawie art. 414 §1 k.p.k. w zw. z art. 88 ust. 2 Ustawy Prawo o adwokaturze (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1184 z późn. zm.) i umorzył postępowanie co do zarzutu z punktu 4. Odwołanie od ww. orzeczenia złożył Rzecznik Dyscyplinarny Izby Adwokackiej w K. oraz pokrzywdzeni. Orzeczeniem z dnia 29 października 2020 r. Wyższy Sąd Dyscyplinarny Adwokatury w sprawie WSD […] zmienił pkt 1 orzeczenia w ten sposób, że wymierzył obwinionemu adw. K. S. karę nagany, w pozostałym zakresie utrzymał pkt 1 w mocy. Uchylił punkt 2 orzeczenia w zakresie uniewinnienia adw. K. S. od zarzutu z pkt 2 wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego i przekazał sprawę Sądowi Dyscyplinarnemu Izby Adwokackiej w K. celem ponownego rozpoznania oraz utrzymał pkt 2 orzeczenia w mocy w zakresie uniewinnienia adw. K. S. od zarzuty z pkt 3 wniosku o wszczęcie postepowania dyscyplinarnego. Skargę na orzeczenie z dnia 29 października 2020 r. wniósł obwiniony. Zaskarżył orzeczenie w pkt 2 w zakresie uchylenia orzeczenia uniewinniającego od zarzutu z pkt 2 wniosku i wszczęcie postępowania dyscyplinarnego i przekazania sprawy Sądowi Dyscyplinarnemu Izby Adwokackiej w K. celem ponownego rozpoznania. Orzeczeniu w zaskarżonej części zarzucił rażące naruszenie art. 437 § 2 k.p.k. i uchylenie orzeczenia w zaskarżony zakresie, wobec braku przesłanek do tego uchylenia. Wskazując na powyższą przesłankę odwoławczą obwiniony wniósł o uchylenie orzeczenia w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Wyższemu Sądowi Adwokatury do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na złożoną skargę W. H. oraz T. K. wnieśli o jej odrzucenie jako całkowicie bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna, w związku z czym podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 539a § 3 k.p.k. skarga od wyroku sądu odwoławczego uchylającego wyrok sądu pierwszej instancji i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania może być wniesiona wyłącznie z powodu naruszenia art. 437 k.p.k. lub z powodu uchybień określonych w art. 439 § 1 k.p.k. Toczące się przed Sądem Najwyższym postępowanie wywołane wniesieniem skargi ma na celu jedynie stwierdzenie, czy uchylając wyrok sądu pierwszej instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, sąd odwoławczy kierował się podstawami wydania wyroku kasatoryjnego wskazanymi w art. 539a § 3 k.p.k. oraz czy takie rozstrzygnięcie było w konkretnej sprawie konieczne. W ocenie Sądu Najwyższego, skarżący w żaden sposób nie wykazał trafności podniesionego zarzutu naruszenia przez sąd odwoławczy przepisu art. 437 § 2 k.p.k. Wskazać należy, że jedną z przesłanek uchylenia wyroku jest konieczność przeprowadzenia przewodu w całości. Odnośnie wymagających powtórzenia dowodów Sąd odwoławczy wskazał na konieczność odebrania wyjaśnień od obwinionego oraz ponowne przesłuchanie pokrzywdzonych T. K. oraz W. H. na okoliczności podniesione w odwołaniach, co w zasadzie wyczerpuje w całości materiał dowodowy w odniesieniu do czynu, od którego rozstrzygnięcie uniewinniające zostało następnie uchylone i przekazane do ponownego rozpoznania, stając się przedmiotem niniejszej skargi. W treści uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia, Sąd odwoławczy wskazał również, że Sąd I instancji całkowicie pominął w dokonanych ustaleniach istotną z punktu widzenia możliwości przypisania obwinionemu winy okoliczność, że pokrzywdzeni zlecali obwinionemu obsługę prawną, co na płaszczyźnie procesowej doprowadziło do błędniej oceny dowodów skutkującej nieprawidłowymi ustaleniami faktycznymi. W ocenie Sądu, tak ujęta przyczyna konieczności przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości, koresponduje z przyjętym w orzecznictwie rozumieniem spełniania uzasadniającej wydanie wyroku kasatoryjnego przesłanki z art. 437 § 2 k.p.k. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 539e § 2 k.p.k. orzeczono jak w części wstępnej postanowienia.
Pełny tekst orzeczenia
II DSG 10/21
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.