II CZ 8/09

Sygn. akt II CZ 8/09 
 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 6 marca 2009 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) 
SSN Iwona Koper (sprawozdawca) 
SSA Bogumiła Ustjanicz 
 
 
w sprawie z powództwa R.K. 
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych  
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 6 marca 2009 r., 
zażalenia powódki  
na postanowienie Sądu Apelacyjnego  
z dnia 27 listopada 2008 r., sygn. akt [...], 
 
 
 
 
odrzuca zażalenie. 
 
 
 
 
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
 
Po prawomocnym odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Sądu 
Apelacyjnego z dnia 2 marca 2006 r. i skargi o wznowienie postępowania 
zakończonego tym wyrokiem, powódka w piśmie datowanym 12 kwietnia 2007 r. 
wniosła o „stwierdzenie nieważności postępowania zarówno w zakresie możliwości 
wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego jak również zażalenia 
na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania". Wniosek ten 
Sąd Apelacyjny oddalił postanowieniem z  dnia 27 kwietnia 2007 r. a następnie 
postanowieniem z dnia 11 maja 2007 r. oddalił wniosek powódki o sporządzenie 
uzasadnienia 
tego 
postanowienia. 
Postanowienie 
to 
powódka 
zaskarżyła 
zażaleniem, które zostało odrzucone postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 6 
czerwca 2007 r. jako niepodlegajace zaskarżeniu w granicach art. 3941 § 1 i 2 
k.p.c. i nie sporządzone zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. przez adwokata lub radcę 
prawnego. Postanowienie to powódka zaskarżyła, tak jak kolejne postanowienia 
odrzucające jej zażalenia, z których ostatnie zapadło w dniu 27 listopada 2008 r.  
W osobiście wniesionym zażaleniu na to ostatnie postanowienie powódka 
zarzuciła, iż przy jego wydaniu Sąd Apelacyjny nie wziął pod uwagę, że Okręgowa 
Rada Adwokacka odmówiła wyznaczenia dla niej pełnomocnika, pozbawiając ją 
tym samym możności działania przed Sądem Najwyższym oraz błędnie przyjął, że 
na postanowienie dotyczące odrzucenia skargi kasacyjnej nie przysługuje 
zażalenie. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym 
obowiązuje przymus adwokacko radcowski. Przymus ma charakter bezwzględny 
i  obejmuje wszystkie postępowania toczące się przed Sądem Najwyższym. 
Nie uchyla go okoliczność, że ustanowiony przez sąd adwokat lub radca prawny 
odmówił - jak w przedmiotowej sprawie - wniesienia skargi kasacyjnej (uchwała 
składu siedmiu sędziów SN z dnia 21 września 2000 r., III CZP 14/00, OSNC 2001, 
nr 2, poz. 21, postanowienie SN z dnia 16 grudnia 1998 r. III CZP 160/98 nie publ.). 

 
3 
Objęte przymusem zażalenie do Sądu Najwyższego, wniesione osobiście 
przez stronę i nie odrzucone jako niedopuszczalne przez sąd drugiej instancji, 
podlega odrzuceniu przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 39821 w zw. z art. 3941 
§ 3 i art. 373 k.p.c., bez możliwości odnoszenia się do zwartych w nim zarzutów.