II Cz 557/15

Sygn. akt II Cz 557/15 POSTANOWIENIE K. , dnia 2 listopada 2015 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Henryk Haak Sędziowie: SSO Paweł Szwedowski (spr.) SSO Marian Raszewski po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2015 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzycieli M. W. , K. W. , Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. i Gminnego Ośrodka Pomocy (...) w K. przeciwko dłużnikowi A. W. w przedmiocie zażalenia M. K. na postanowienie Sądu Rejonowego w Kępnie z dnia 12 grudnia 2014 r., sygn. akt I Co 16/13 p o s t a n a w i a : uchylić zaskarżone postanowienie w całości i przekazać sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania . Dnia 2 listopada 2015 roku Sygn. akt II Cz 557/15 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2014 r. Sąd Rejonowy w Kępnie stwierdził wygaśnięcie skutków przybicia udzielonego postanowieniem Sądu Rejonowego w Kępnie z dnia 13 marca 2014 r. na rzecz M. K. oraz stwierdził utratę wpłaconej przez nabywcę M. K. rękojmi w kwocie 1950 zł. Od powyższego postanowienia nabywca M. K. wniósł zażalenie wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisu art. 967 zd. 2 k.p.c. w zw. z art. 969 § 1 zd. 1 k.p.c. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Art. 967 k.p.c. stanowi, że po uprawomocnieniu się postanowienia o przybiciu sąd wzywa licytanta, który uzyskał przybicie (nabywcę), aby w ciągu dwóch tygodni od otrzymania wezwania złożył do depozytu sądowego cenę nabycia z potrąceniem rękojmi złożonej w gotówce ( zd. 1 ). Na wniosek nabywcy sąd może oznaczyć dłuższy termin uiszczenia ceny nabycia, nie przekraczający jednak miesiąca ( zd. 2 ). Powyższy przepis przewiduje zatem dwa rodzaje terminów do uiszczenia ceny nabycia nieruchomości na licytacji: termin ustawowy dwóch tygodni i termin sądowy, który nie może przekroczyć miesiąca. Terminu ustawowego nie można ani przedłużyć, ani skrócić, a tylko można go przywrócić ( art. 168 k.p.c. ). Natomiast termin sądowy (wyznaczany przez sąd lub przewodniczącego z urzędu albo na wniosek) może ulec przedłużeniu stosownie do art. 166 k.p.c. Jeżeli nabywca nie wykonał w terminie warunków licytacyjnych co do zapłaty ceny, skutki przybicia wygasają ( art. 969 § 1 k.p.c. ). Wynika z tego, że wniosek o wyznaczenie terminu sądowego do dokonania wpłaty ( zdanie drugie art. 967 k.p.c. ) musi być złożony w ciągu dwóch tygodni od wezwania nabywcy do uiszczenia ceny, czyli w ciągu biegu terminu ustawowego z tego przepisu ( zdanie pierwsze art. 967 k.p.c. ). Oddalenie wniosku o wyznaczenie terminu sądowego z art. 967 k.p.c. lub nierozpoznanie go w terminie ustawowym z tego przepisu rodzi po stronie sądu obowiązek ponownego wezwania licytanta do złożenia ceny nabycia (zob. na ten temat np. postanowienia SN z 21.V.1998 r., III CKN 139/98, OSNC 1999, nr 12, poz. 220 oraz z 11.II.2000 r., III CKN 1109/99, LEX nr 52554). W niniejszej sprawie Sąd Rejonowy w Kępnie pismem doręczonym w dniu 12 sierpnia 2014 r. (z.p.o. k. 62) wezwał nabywcę M. K. do uiszczenia w terminie dwóch tygodni ceny nabycia udziału nieruchomości, będącej przedmiotem licytacji, pomniejszonej o złożoną już rękojmię oraz o opłatę stałą w kwocie 100 zł. W dniu 18 sierpnia 2014 r. M. K. uiścił opłatę w kwocie 100 zł (dowód wpłaty k. 61), a w dniu 25 sierpnia 2014 r. (koperta k. 64), a więc przed upływem dwutygodniowego terminu od dnia doręczenia wezwania, wniósł o przedłużenie terminu do uiszczenia ceny nabycia o kolejne 30 dni. Powyższe wskazuje, że M. K. złożył prawidłowo wniosek o wyznaczenie terminu sądowego z art. 967 zd. 2 k.p.c. Pomimo tego, Sąd Rejonowy w Kępnie nie rozstrzygnął tego wniosku, jak również nie wezwał nabywcę ponownie do złożenia ceny nabycia. Brak było zatem podstaw do przyjęcia, że nabywca nie wykonał warunków licytacji, a w konsekwencji orzeczenia o utracie rękojmi i wygaśnięciu skutków przybicia na podstawie art. 969 § 1 k.p.c. W tym stanie rzeczy należy uznać, że zaskarżone postanowienie zostało wydane niezgodnie z prawem i zaszła podstawa do jego reasumpcji. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. , orzeczono jak w sentencji.