II CZ 55/11

Sprawa dotyczyła zażalenia wnioskodawcy Tomasza B. na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 25 stycznia 2011 r., które określiło wysokość należności biegłej psycholog za wydanie opinii i wezwało wnioskodawcę do uiszczenia tej kwoty w terminie 7 dni tytułem kosztów opinii biegłego. Wnioskodawca zaskarżył postanowienie w części dotyczącej kwoty ponad 440,60 zł, zarzucając naruszenie art. 520 § 2 k.p.c. przez bezzasadne obciążenie go całością kosztów. Domagał się zmiany postanowienia poprzez obciążenie uczestniczki częścią kosztów oraz zasądzenia od niej kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Najwyższy, analizując zasady orzekania o kosztach w postępowaniu nieprocesowym (art. 520 k.p.c.), podkreślił, że każdy uczestnik co do zasady ponosi koszty związane ze swoim udziałem w sprawie. Sąd może odstąpić od tej zasady i orzec stosownie do § 2 lub § 3 art. 520 k.p.c., jeśli między uczestnikami zachodzi sprzeczność interesów i są oni w różnym stopniu zainteresowani wynikiem postępowania. W orzecznictwie przyjmuje się, że sprzeczność interesów nie występuje np. w sprawach o zniesienie współwłasności czy dział spadku, ale występuje w sprawach o zasiedzenie, ustanowienie służebności czy w niektórych sprawach rodzinnych, gdzie wnioskodawca oczekuje uwzględnienia wniosku, a uczestnik jego oddalenia. W przedmiotowej sprawie Sąd Najwyższy stwierdził, że wnioskodawca domagał się uwzględnienia wniosku, a uczestniczka jego oddalenia, co oznaczało sprzeczność interesów. W związku z tym, Sąd Okręgowy prawidłowo obciążył wnioskodawcę całością kosztów opinii biegłego powstałych w instancji odwoławczej, na podstawie art. 520 § 2 k.p.c. Zażalenie wnioskodawcy podlegało oddaleniu.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający