Pełny tekst orzeczenia

II CZ 171/14

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

Sygn. akt II Cz 171/14 POSTANOWIENIE K. , dnia 7 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: S. S.O. Henryk Haak Sędziowie: S.S.O. Marian Raszewski – spr. S.S.O. Paweł Szwedowski po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2014 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku H. K. z udziałem Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta K. o zniesienie współwłasności w przedmiocie zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 20 lutego 2014 r., sygn. akt I Ns 1800/13 postanawia: oddalić zażalenie Sygn. akt II Cz 171/14 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 20 lutego 2014 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu na podstawie art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. zawiesił postępowanie w sprawie z wniosku H. K. z udziałem Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta K. o zniesienie współwłasności. W uzasadnieniu wskazano, iż przed Sądem Rejonowym w Kaliszu toczy się sprawa z wniosku Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta K. z udziałem L. M. – spadkodawczyni G. vel G. Z. o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości będącej przedmiotem wniosku o zniesienie współwłasności. Z tej przyczyny od wyniku sprawy o nabycie własności w drodze zasiedzenia zależy wynik niniejszego postępowania. Zażalenie na to orzeczenie wniosła wnioskodawczyni zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 618 § 1 i 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. W uzasadnieniu wskazano, iż sprawa o nabycie własności w drodze zasiedzenia mieści się w katalogu sporów o własność, wskazanych w art. 618 § 1 k.p.c. , stąd winna być połączona z niniejszą sprawą o zniesienie współwłasności, a w konsekwencji nie ma podstaw do zawieszenia postępowania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Analizując zarzuty podniesione w zażaleniu wskazać należy, iż powołany przez skarżącą art. 618 § 1 i § 2 k.p.c. przewiduje, iż w postępowaniu o zniesienie współwłasności sąd rozstrzyga także spory o prawo własności a z chwilą wszczęcia postępowania o zniesienie współwłasności odrębne postępowanie w tego rodzaju sprawie jest niedopuszczalne. Skarżąca nie zauważa jednak, że regulacja ta dotyczy jedynie spraw toczących się między współwłaścicielami. W niniejszej sprawie wniosek o zniesienie współwłasności dotyczy skarżącej oraz Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta K. , jako współwłaścicieli nieruchomości położonej w K. przy ul (...) , oznaczonej jako działka nr (...) o pow. 0,0656 ha, dla której Sąd Rejonowy w Kaliszu prowadzi księgę wieczystą nr (...) . Okoliczności tej nie zmienia fakt, iż zarządzeniem z dnia 17 lutego 2014r. Sąd Rejonowy w Kaliszu wyłączył do odrębnego rozpoznania wniosek o nabycie własności tej nieruchomości przez zasiedzenie na rzecz Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta K. , który to wniosek został odrzucony postanowieniem z dnia 20 lutego 2014 r. w sprawie sygn. akt I Ns 329/14. W konsekwencji, mimo, że sprawa o nabycie własności w drodze zasiedzenia, co do zasady, stanowi spór o prawo własności w rozumieniu art. 618 § 1 k.p.c. , to wobec przedmiotowej nieruchomości toczy się ona pod sygn. akt I Ns 2188/13 między Skarbem Państwa - Prezydentem Miasta K. a L. M. – spadkodawczynią G. vel G. Z. , która jest osobą trzecią wobec uczestników postępowania w sprawie o zniesienie współwłasności. Tym samym Sąd Rejonowy słusznie uznał, iż ten spór o nabycie własności w drodze zasiedzenia musi być rozpoznany w odrębnej sprawie. Wspomnieć trzeba, iż analogiczne wnioski wynikają z orzeczeń Sądu Najwyższego przytoczonych przez skarżącą w zażaleniu (por. również post. SN z 16 grudnia 2011 r. w sprawie sygn. akt V CSK 24/11, publ. Lex 1147801, post. SN z 26 marca 2002 r. w sprawie sygn. akt IV CKN 38/01, publ. Lex 56028). Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. uznał, iż w niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki do zawieszenia postępowania, a zażalenie nie mogło zostać uznane za zasadne.