II CZ 152/10

Sygn. akt II CZ 152/10 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 15 grudnia 2010 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) 
SSN Hubert Wrzeszcz 
SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca) 
 
w sprawie z powództwa J. S. 
przeciwko „I.(...)” Spółce Jawnej w Ł. 
o zwolnienie spod egzekucji, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2010 r., 
zażalenia powódki 
na postanowienie o kosztach  
zawarte w wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 7 czerwca 2010 r., sygn. akt III Ca (…), 
 
1. 
odrzuca zażalenie w części zaskarżającej postanowienie o zasądzeniu 
kosztów postępowania związanych z postępowaniem przed sądem 
pierwszej instancji. 
2. 
 oddala zażalenie w pozostałej części. 
3. 
 zasądza od powódki na rzecz strony pozwanej kwotę 120 zł (sto 
dwadzieścia) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. 
 
Uzasadnienie 
 
Wyrokiem z dnia 7 czerwca 2010 r. Sąd Okręgowy w Ł. uchylił zaskarżony wyrok 
Sądu pierwszej instancji i umorzył postępowanie w sprawie o zwolnienie spod egzekucji 

 
2 
oraz zasądził od powódki na rzecz strony pozwanej kwotę 1147 złotych tytułem zwrotu 
kosztów postępowania za obie instancje. 
Na postanowienie Sądu Okręgowego zasądzające koszty postępowania zawarte 
w powyższym wyroku powódka wniosła zażalenie, zarzucając naruszenie art. 102 k.p.c. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zażalenie do Sądu Najwyższego na podstawie art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. 
przysługuje na orzeczenia o kosztach procesu wydane po raz pierwszy przez sąd 
drugiej instancji, niezależnie od tego czy w danej sprawie przysługuje skarga kasacyjna, 
czy też jest ona niedopuszczalna. Zażalenie to może być wniesione na postanowienie 
sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem 
rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Sądem pierwszej instancji w zakresie orzekania 
o kosztach procesu jest ten sąd, do którego kognicji należy orzekanie o zwrocie kosztów 
w danym zakresie po raz pierwszy. Zaskarżeniu zażaleniem podlega więc 
postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu w takim zakresie, w jakim 
mogło być ono wydane tylko przez ten sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie 
apelacyjne. Z tych względów, zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., niedopuszczalne jest 
zażalenie do Sądu Najwyższego na zawarte w wyroku sądu drugiej instancji 
postanowienie co do kosztów procesu przed sądem pierwszej instancji (por. 
postanowienie SN z dnia 23 czerwca 2010, II CZ 45/10, BSN 2010, nr 9, s. 12). 
Wyrokiem Sądu Okręgowego w Ł. zasądzono od powódki na rzecz strony 
pozwanej łącznie 1147 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, na co składała się 
kwota 600 złotych za pierwszą instancję i w tym zakresie zażalenie jako 
niedopuszczalne należało odrzucić (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 i art. 370 
k.p.c.). 
Co do pozostałych 547 złotych zażalenie podlegało oddaleniu. Zgodnie z art. 101 
k.p.c. zwrot kosztów należy się pozwanemu pomimo uwzględnienia powództwa, jeżeli 
nie dał powodu do wytoczenia sprawy i uznał przy pierwszej czynności procesowej 
żądanie pozwu. W niniejszej sprawie powódka nie wezwała przed procesem strony 
pozwanej do zwolnienia ruchomości spod egzekucji, a uznanie powództwa jako 
pierwsza czynność pozwanego w procesie nakazuje uznać, iż pozwany nie dał powodu 
do wytoczenia sprawy, gdyż jego postępowanie i postawa wobec roszczenia strony 
powodowej oceniona zgodnie z doświadczeniem życiowym usprawiedliwiają wniosek, 
że strona powodowa uzyskałaby zaspokojenie roszczenia bez wytoczenia powództwa 
(por. postanowienie z dnia 18 kwietnia 1961 r., IV CZ 23/61, OSPiKA 1962, nr 5, poz. 

 
3 
121). W rozpoznawanej sprawie nie zachodziły szczególne okoliczności uzasadniające 
odstąpienie od obciążenia powódki kosztami procesu na rzecz pozwanych. Dlatego też 
zażalenie dotyczące rozstrzygnięcia o kosztach postępowania przed sądem drugiej 
instancji, było pozbawione uzasadnionych podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie 
art. 394 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.