Pełny tekst orzeczenia

II CZ 140/10

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

Sygn. akt II CZ 140/10 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 15 grudnia 2010 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Hubert Wrzeszcz 
SSN Dariusz Zawistowski 
 
w sprawie z powództwa „S.(...)” - Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. 
przeciwko „O.(...)” - Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Ś. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2010 r., 
zażalenia strony powodowej 
na orzeczenie o kosztach 
zawarte w wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 6 maja 2010 r., sygn. akt X Ga (…), 
 
1. 
odrzuca zażalenie w części zaskarżającej postanowienie o zasądzeniu 
kosztów zastępstwa procesowego przed sądem pierwszej instancji, 
2. 
zmienia zaskarżone postanowienie w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach 
postępowania apelacyjnego w ten sposób, że zasądzoną kwotę 1924 (jeden 
tysiąc dziewięćset dwadzieścia cztery) zł obniża do kwoty 724 (siedemset 
dwadzieścia cztery) zł, 
3. 
znosi wzajemnie pomiędzy stronami koszty postępowania zażaleniowego. 
 
Uzasadnienie 
 
Postanowieniami zawartymi w punktach I.2 oraz II wyroku z dnia 6 maja 2010 r. 
Sąd Okręgowy w P. zmienił zawarte w wyroku Sądu Rejonowego z dnia 2 listopada 
2009 r. rozstrzygnięcie o kosztach postępowania (punkt I.2) oraz zasądził od powódki 

 
2 
S.(...) Sp. z o.o. w S. na rzecz pozwanej O.(...) Sp. z o.o. w Ś. kwotę 1 924 zł tytułem 
zwrotu kosztów procesu w postępowaniu odwoławczym (punkt II). 
Powódka zaskarżyła te postanowienia zażaleniem, uznając, że Sąd Okręgowy 
niesłusznie zasądził na rzecz pozwanej koszty zastępstwa procesowego przed Sądem 
pierwszej i drugiej instancji, ponieważ pozwana nie była zastępowana przez 
profesjonalnego pełnomocnika, a także nie składała wniosku o zwrot kosztów 
zastępstwa prawnego. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zażalenie w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach procesu przed Sądem 
pierwszej instancji (pkt I.2 sentencji wyroku Sądu Okręgowego w P.) podlegało na 
podstawie art. 373 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. odrzuceniu, jako 
niedopuszczalne, z uwagi na treść art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem 
kontroli 
w 
postępowaniu 
zażaleniowym 
przed 
Sądem 
Najwyższym 
podlega 
postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem 
rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Za takie nie można natomiast uznać 
postanowienia sądu drugiej instancji w przedmiocie kosztów postępowania przed sądem 
pierwszej instancji wydanego w następstwie wydania orzeczenia reformatoryjnego (por. 
m.in. postanowienia SN: z dnia 23 czerwca 2010 r., II CZ 45/10, OSNC 2010, nr 12, poz. 
171 i z dnia 24 września 2010 r., IV CZ 60/10, nie publ.). 
W części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach procesu w postępowaniu 
apelacyjnym (pkt II sentencji przywołanego wyroku) zażalenie okazało się zasadne. 
Strona skarżąca trafnie podniosła, że w postępowaniu przed sądem drugiej instancji 
pełnomocnik pozwanej, ani nie sporządził apelacji, ani też nie wziął udziału w rozprawie 
apelacyjnej, nie dokonał żadnej innej czynności procesowej. Nie było więc podstaw do 
przyznania kosztów zastępstwa procesowego. Stronie pozwanej, jako wygrywającej 
sprawę w postępowaniu przed sądem drugiej instancji, należało – zmieniając 
zaskarżone postanowienie na podstawie art. 39816 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. - zasądzić 
na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. tylko kwotę 724 zł z tytułu opłaty od apelacji, w takiej 
bowiem kwocie wykazane zostały koszty poniesione przez tę stronę. 
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art.100 w zw. 
z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c., mając na względzie, że zażalenie uwzględnione zostało 
tylko w części.