Pełny tekst orzeczenia

II CZ 131/05

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

Sygn. akt II CZ 131/05 
 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 12 stycznia 2006 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Antoni Górski (przewodniczący) 
SSN Józef Frąckowiak 
SSN Henryk Pietrzkowski (sprawozdawca) 
 
 
w sprawie z powództwa "S." Spółki z ograniczoną  
odpowiedzialnością w G. 
przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń i Reasekuracji "W."  
Spółce Akcyjnej w W. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym  
w Izbie Cywilnej w dniu 12 stycznia 2006 r., 
zażalenia powodowej Spółki 
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w S. 
z dnia 23 sierpnia 2005 r., sygn. akt I ACa …/05, 
 
 
uchyla zaskarżone postanowienie. 
 
 
 
 

 
 
2 
Uzasadnienie 
 
 
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny w S. odrzucił apelację strony 
powodowej, uznając, że skarżąca nie wykazała, że apelacje podpisała osoba 
uprawniona. Rozstrzygnięcie powyższe poprzedzone zostało następującymi 
czynnościami procesowymi. Zarządzeniem doręczonym w dniu 6  czerwca  2005 r. 
strona powodowa zobowiązania została do usunięcia braku formalnego apelacji 
przez wykazanie odpisem z Krajowego Rejestru Sądowego, że  P. P., który 
podpisał apelację jest osobą umocowaną do reprezentowania powodowej Spółki. 
Wykonując to zarządzenie strona powodowa przedłożyła wypis z Krajowego 
Rejestru Sądowego, z którego wynikało, że osobami umocowanymi do 
reprezentowania strony powodowej są K. P. jako jednoosobowy zarząd oraz P. F. 
P. jako prokurent samoistny. Strona powodowa ponadto wyjaśniła, że P. P. i P. F. 
P. to ten sam mężczyzna, tyle że w Stanach Zjednoczonych Ameryki posługiwał się 
nazwiskiem dwuczłonowym, natomiast w Polsce po uzyskaniu dowodu osobistego 
jako P. P. takim posługuje się nazwiskiem. W tej sytuacji zarządzeniem z dnia 5 
lipca 2005 r. strona powodowa wezwana została do wykazania „stosownymi 
dokumentami” w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia apelacji, że P. F. P. zmienił 
nazwisko na P.P. Wykonując to zarządzenie strona powodowa złożyła kserokopie 
ekspertyzy kryminalistycznej  z przeprowadzonych badań porównawczych 
podpisów, tłumaczenie zaświadczenia o potwierdzeniu tożsamości podpisanego 
przez P. F. P.   (k. 268), zaświadczenia o posługiwaniu się dokumentem (k. 268 v. – 
269), strony dowodu osobistego wystawionego na nazwisko P. P. W. (k. 271).  
Sąd Apelacyjny uznał, że wymienionymi dowodami strona powodowa nie 
wykazała, że zachodzi tożsamość P. P., który podpisał apelację oraz P. F. P., który 
jest wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego jako prokurent strony powodowej. 
Sąd Apelacyjny podkreślił ponadto, że zgodnie z  art. 168 k.s.h. w zw. z art.166 § 1 
pkt 5 k.s.h., jeżeli po dokonanym wpisie w  Krajowym Rejestrze Sądowym doszło 
do zmiany nazwiska prokurenta, to  zmiana ta powinna zostać ujawniona w tym 
Rejestrze. 

 
 
3 
W zażaleniu strona powodowa podniosła, że dołączonymi dokumentami, 
które są „dokumentami stosownymi” w rozumieniu zarządzenia z  dnia 5 lipca 
2005 r. wykazała tożsamość osoby, która podpisała apelację z  osobą, która 
wpisana została w Krajowym Rejestrze Sądowym jako prokurent strony skarżącej. 
Wskazała ponadto, że procedury zmiany wpisów w Krajowym Rejestrze Sądowym 
są długotrwałe i nie mogą blokować możliwości zaskarżenia orzeczenia w niniejszej 
sprawie. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:  
Zażalenie 
jest 
uzasadnione. 
Skarżąca 
Spółka 
trafnie 
zarzuca, 
że  zarządzenie z dnia 5 lipca 2005 r., na podstawie którego zobowiązana została 
do usunięcia braku formalnego apelacji, nie precyzowało, jakimi dokumentami 
powinna wykazać, że apelacja podpisana została przez osobę uprawnioną, skoro  
w  zarządzeniu 
użyte 
zostało 
pojęcie 
„stosowne 
dokumenty”. 
Wykonując 
zarządzenie z dnia 5 lipca 2005 r. skarżąca przedłożyła „stosowne dokumenty”, 
które w jej ocenie wykazują, że P. F. P. oraz P. P. to jest ta sama osoba. Podzielić 
należy, wyrażone w judykaturze stanowisko, że  nieprecyzyjne wezwanie do 
uzupełnienia braków formalnych środka odwoławczego, nie może rodzić skutki jego 
odrzucenia wskutek niewykonania wezwania w sposób oczekiwany przez sąd  
(postanowienie SN z dnia 24 stycznia 2005 r., III UZ 20/04, OSNP 2005, nr 16, poz. 
258). Niezależnie od tej okoliczności, która uzasadniała uchylenie zaskarżonego 
postanowienia, uznać należało, że wykazanie, iż zachodzi tożsamość między P. P., 
który podpisał apelację oraz P. F. P., który wpisany jest w Krajowym Rejestrze 
Sądowym, jako prokurent strony powodowej, może nastąpić na podstawie 
dowodów znanych w postępowaniu cywilnym. Stanowiska Sądu Apelacyjnego 
wyrażonego treścią zaskarżonego postanowienia, który w istocie nie dokonał oceny 
dowodów 
przedstawionych 
przez 
stronę 
skarżącą, 
ograniczając 
się 
do 
stwierdzenia, że ze złożonych  dokumentów nie wynika wspomniana tożsamość 
osoby, nie można zaakceptować. Gdyby je podzielić, to P. P. musiałby – dla 
potrzeb rozpoznawanej sprawy – uzyskać w terminie wyznaczonym zarządzeniem 
z dnia 5 lipca 2005 r. zmianę nazwiska i ujawnić tę zmianę w  Krajowym Rejestrze 
Sądowym, co byłoby stawianiem wymagania nierealnego do wykonania, a tym 

 
 
4 
samym pozbawiającego stronę powodową prawa do podjęcia obrony jej praw przez 
skorzystanie ze środka odwoławczego. 
Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 3941 § 3 
i  art. 39815 k.p.c. w zw. z art.3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – 
Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów 
powszechnych, Dz.U. Nr 13, poz. 98).  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
jz