II CSKP 792/24

SN
II CSKP 792/24
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
9 stycznia 2025 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Beata Janiszewska (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Adam Doliwa
‎
SSN Piotr Telusiewicz
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 9 stycznia 2025 r. w Warszawie
‎
skargi kasacyjnej M. G.
‎
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
‎
z 8 października 2021 r., VII AGa 1869/18,
‎
w sprawie z powództwa M. G.
‎
przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Sportu i Turystyki
‎
o zapłatę,
1. odrzuca skargę kasacyjną,
2. zasądza od M. G. na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Adam Doliwa                          Beata Janiszewska                           Piotr Telusiewicz
ł.n
UZASADNIENIE
Powód M.G. wniósł o zasądzenie od pozwanych: (1) Skarbu Państwa – Ministra Sportu i Turystyki, (2) N. sp. o.o. w likwidacji w W. oraz (3) A. sp. z o.o. w W. solidarnie kwoty 349 899,36 zł wraz z odsetkami. Sąd Okręgowy w Warszawie uwzględnił powództwo w stosunku do A. sp. z o.o. w W. w całości, w stosunku do Skarbu Państwa w przeważającym zakresie (z wyłączeniem części roszczenia odsetkowego), a w stosunku do N. sp. o.o. w likwidacji w Warszawie oddalił powództwo w całości.
Na skutek apelacji pozwanego Skarbu Państwa – Ministra Sportu i Turystyki Sąd Apelacyjny w Warszawie: zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji o tyle, że oddalił powództwo w stosunku do apelującego co do kwoty 169 087,36 zł z odsetkami i zmienił orzeczenie o kosztach (punkt I), oddalił apelację pozwanego w pozostałym zakresie (punkt II) oraz orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego (punkt III).
Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu drugiej instancji zaskarżając ten wyrok w części, tj. w punktach I oraz III. Wniósł przy tym o: „uchylenie Wyroku
‎
w całości i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego”, a ewentualnie o: „uchylenie zaskarżonego Wyroku w całości i orzeczenie przez Sąd Najwyższy co do istoty, poprzez zasądzenie od Pozwanego Skarbu Państwa – Ministra Sportu i Turystyki na rzecz Powoda kwoty 169.087,36 zł wraz z ustawowymi odsetkami […], a także kosztami postępowania […]” (s. 5 skargi).
W odpowiedzi na skargę pozwany
Skarb Państwa – Minister Sportu i Turystyki wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie od powoda kosztów postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu z uwagi na obarczenie jej nieusuwalnymi wadami konstrukcyjnymi.
Stosownie do
art. 398
4
§ 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
skarga kasacyjna powinna zawierać m.in. oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części (pkt 1), oraz przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie (pkt 2). Zgodnie natomiast z art. 398
4
§ 1 pkt 3 k.p.c. skarga taka powinna zawierać wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany (pkt 3). Elementy te mają dla skargi charakter konstrukcyjny, a braki w ich zakresie nie podlegają usunięciu. Wniosek taki wynika z porównania treści art. 398
6
§ 2 k.p.c.
in medio
oraz art. 398
6
§ 1 k.p.c. Tylko drugi z tych przepisów dopuszcza sanowanie określonych braków skargi kasacyjnej; nie dotyczy to jednak braków odnoszących się do wymienionych na wstępie elementów konstrukcyjnych skargi (postanowienie SN
‎
z 29 października 2021 r., V CSK 31/21).
Bezwzględnie wymagane jest, by zakres zaskarżenia i wniosek o uchylenie lub o uchylenie i zmianę orzeczenia były ze sobą ściśle skorelowane; brak takiej korelacji skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej (zob. postanowienia SN:
‎
z 12 października 2007 r., V CSK 309/07; z 23 sierpnia 2012 r., III CSK 161/12;
‎
z 21 kwietnia 2021 r., IV CSK 58/21; z 8 kwietnia 2024 r., I CSK 1037/23). Elementy wymienione w art. 398
4
§ 1 k.p.c. stanowią zrąb omawianego środka zaskarżenia i dopiero ich prawidłowe skonstruowanie pozwala uznać dane pismo za odpowiednio sformułowaną skargę kasacyjną. Skarga ta wnoszona jest bowiem od orzeczenia cechującego się walorem prawomocności, wobec czego, niezależnie od ogólnych zasad skargowości i dyspozycyjności, skarżący powinien w sposób w pełni precyzyjny określić granice możliwej ingerencji Sądu Najwyższego w orzeczenie, od którego wywodzona jest skarga. Brak zsynchronizowania zakresu zaskarżenia i wniosku skargi powoduje, że niemożliwe staje się ustalenie granic kognicji Sądu rozpoznającego skargę kasacyjną; pismo takie nie spełnia konstrukcyjnych wymagań stawianych wspomnianym skargom, a w konsekwencji podlegać musi odrzuceniu (zob. szerzej postanowienie SN z 26 września 2022 r., I CSK 1563/22).
W niniejszej sprawie przytoczony na wstępie zakres zaskarżenia oraz wniosek skargi nie odpowiadają opisanym wyżej wymaganiom. Pozostają one bowiem w jawnej sprzeczności – zakres zaskarżenia bowiem niewątpliwie dotyczy wyłącznie części wyroku (punktów pierwszego oraz trzeciego), tymczasem wniosek skargi (również ten ewentualny) odnosi się do całości rozstrzygnięcia Sądu Apelacyjnego.
Ubocznie należy dodać, że wniosek ewentualny, o zmianę zaskarżonego orzeczenia, sformułowano nieprawidłowo, bez uwzględnienia tego, że orzekając na podstawie art. 398
16
zd. 1 k.p.c. Sąd Najwyższy orzeka w sposób właściwy dla sądu drugiej instancji. Intencja powoda mogłaby zatem zostać zrealizowana przez uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w zaskarżonych punktach i jego zmianę przez oddalenie apelacji Skarbu Państwa także w pozostałej części.
Podsumowując, należy wskazać, że skarga kasacyjna, jako obarczona nieusuwalnym brakiem konstrukcyjnym, podlegała odrzuceniu przez Sąd Apelacyjny na podstawie art. 398
6
§ 2  w zw. z art. 398
4
§ 1 pkt 1 i 3 k.p.c. Wobec nieodrzucenia jej przez Sąd drugiej instancji podlegała ona odrzuceniu przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 398
6
§ 3 k.p.c. O kosztach orzeczono zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy, ich wysokość ustalając na podstawie art. 99 k.p.c. w zw. z § 2 pkt 7 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.
Adam Doliwa                  Beata Janiszewska                 Piotr Telusiewicz
[J.T.]
[a.ł]