II CSKP 58/23

SN
II CSKP 58/23
POSTANOWIENIE
4 grudnia 2024 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
Prezes SN Joanna Misztal-Konecka (przewodniczący)
‎
SSN Krzysztof Grzesiowski (sprawozdawca)
‎
SSN Krzysztof Wesołowski
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 4 grudnia 2024 r. w Warszawie
‎
skargi kasacyjnej R.S.
‎
od postanowienia Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie
‎
z 23 czerwca 2021 r., IV Ca 1125/21,
‎
w sprawie z wniosku B.R.
‎
z udziałem R.S.
‎
o podział majątku wspólnego,
1. odrzuca skargę kasacyjną;
2. zasądza od R.S. na rzecz B.R. kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Krzysztof Grzesiowski      Joanna Misztal-Konecka     Krzysztof Wesołowski
(G.N.-J.)
UZASADNIENIE
1. Postanowieniem z 25 lutego 2019 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie dokonał podziału majątku wspólnego wnioskodawczyni B.R. i uczestnika R.S.
2. Postanowieniem z 23 czerwca 2021 r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie oddalił apelacje wnioskodawczyni i uczestnika oraz ustalił zasady ponoszenia kosztów postępowania apelacyjnego.
3. Skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego wniósł uczestnik, który wskazał, że zaskarża to postanowienie i wnosi o jego uchylenie oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
4. W odpowiedzi na skargę kasacyjną wnioskodawczyni wniosła m.in. o odrzucenie skargi kasacyjnej oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
5. Postanowieniem z 30 stycznia 2023 r. Sąd Najwyższy przyjął skargę kasacyjną do rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
6. Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu z uwagi na obarczenie jej nieusuwalnymi wadami konstrukcyjnymi.
7. Należy podkreślić, że stosownie do art. 398
4
§ 1 pkt 1 k.p.c., który na mocy art. 13 § 2 k.p.c. znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu nieprocesowym, skarga kasacyjna powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części. Zgodnie natomiast z art. 398
4
§ 1 pkt 3 k.p.c. skarga powinna również zawierać wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Elementy te mają dla skargi charakter konstrukcyjny, a ich brak nie podlega usunięciu. Wniosek taki wynika z porównania treści art. 398
6
§ 2 k.p.c. oraz art. 398
6
§ 1 k.p.c. Tylko drugi z tych przepisów dopuszcza sanowanie określonych braków skargi kasacyjnej, nie dotyczy to jednak braków odnoszących się do wymienionych na wstępie elementów konstrukcyjnych skargi (zob. postanowienie SN z 29 października 2021 r., V CSK 31/21).
8. Elementy wymienione w art. 398
4
§ 1 k.p.c. stanowią zrąb skargi kasacyjnej i dopiero ich prawidłowe skonstruowanie pozwala uznać dane pismo za odpowiednio sformułowany środek zaskarżenia. Skarga ta wnoszona jest od orzeczenia cechującego się walorem prawomocności, wobec czego skarżący powinien w sposób w pełni precyzyjny określić granice możliwej ingerencji Sądu Najwyższego w orzeczenie, od którego wywodzona jest skarga.
9. Z powyższego wynika, po pierwsze, nakaz wskazania zakresu zaskarżenia (w całości czy w części) oraz prawidłowego sformułowania wniosku skargi (o uchylenie lub uchylenie i zmianę wraz z zakresem), a po drugie, zsynchronizowanie wniosku z zakresem zaskarżenia. Wymagania te trudno uznać za nadmiernie skomplikowane, skoro wynikają one wprost z przepisów prawa, a skarga kasacyjna może zostać wniesiona wyłącznie przez zawodowego pełnomocnika (zob. postanowienie SN z 20 lipca 2023 r., I CSK 4971/22).
10. Skarga wniesiona przez uczestnika nie spełnia opisanych wyżej wymagań. Po pierwsze, uczestnik nie wskazał zakresu zaskarżenia: czy zaskarża postanowienie Sądu Okręgowego w całości czy w części. Zawarte w skardze sformułowanie „zaskarżam prawomocne postanowienie Sądu Okręgowego” należy uznać za niewystarczające. Po drugie, uczestnik nie zakreślił żądanego zakresu uchylenia zaskarżonego orzeczenia. Skarga, w której strona nie sprecyzowała, w jakiej części żąda uchylenia lub uchylenia i zmiany zaskarżonego orzeczenia jest wadliwa, ponieważ Sąd Najwyższy nie może ustalać zakresu swojej kognicji przy rozpoznawaniu skargi w drodze zabiegów interpretacyjnych.
11. Wysoce sformalizowany charakter skargi kasacyjnej oraz obowiązek jej sporządzenia przez zawodowych pełnomocników procesowych sprawia, że jakiekolwiek braki w zakresie elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej (art. 398
4
§ 1 KPC) nie podlegają naprawieniu w drodze postępowania sanacyjnego, lecz powodują jej odrzucenie
a limine
(zob. postanowienie SN
‎
z 28 września 2023 r., I CSK 4438/22).
12. Opisane uchybienia uzasadniały odrzucenie skargi kasacyjnej już przez sąd drugiej instancji na podstawie art. 398
6
§ 2 k.p.c. Wobec nieuczynienia tego przez Sąd Okręgowy, skarga podlegała odrzuceniu przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 398
6
§ 3 w zw. z art. 398
6
§ 2 i art. 13 § 2 k.p.c.
13.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono zgodnie z art. 520 § 3 k.p.c. w zw. z § 2 pkt 6, § 4 ust. 1 pkt 8, § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
Krzysztof Grzesiowski          Joanna Misztal-Konecka        Krzysztof Wesołowski
(G.N.-J.)
[a.ł]