II CSKP 434/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną banku od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim zasądzający od banku na rzecz powódki M. S. kwotę 139 171,66 zł z odsetkami. Roszczenie wynikało z nieważności umowy kredytu hipotecznego indeksowanego do CHF, zawartej przez powódkę jako konsumentkę. Sądy niższych instancji uznały umowę za nieważną z powodu abuzywnych klauzul przeliczeniowych oraz braku należytego pouczenia o ryzyku kursowym. Bank w skardze kasacyjnej zarzucał naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, w tym dotyczące współuczestnictwa koniecznego i skutków abuzywności. Sąd Najwyższy, powołując się na orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz własne uchwały, oddalił skargę kasacyjną. Podkreślono, że w przypadku nieważności umowy kredytowej, konsument ma prawo do zwrotu nienależnych świadczeń, a bank nie może domagać się od konsumenta rekompensaty przekraczającej zwrot kapitału i ustawowe odsetki. Sąd Najwyższy zwrócił uwagę na istotę przedkontraktowych obowiązków informacyjnych banku wobec konsumenta, zwłaszcza w zakresie ryzyka walutowego, które musi być przedstawione w sposób jasny i zrozumiały.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaPotwierdzenie utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego i TSUE w zakresie ochrony konsumentów w umowach kredytów indeksowanych do walut obcych, w szczególności dotyczącej abuzywności klauzul przeliczeniowych i obowiązków informacyjnych banku.
Orzeczenie dotyczy umów zawartych przed nowelizacją prawa bankowego, ale jego zasady dotyczące ochrony konsumentów i abuzywności pozostają aktualne dla oceny umów z lat wcześniejszych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy umowa kredytu indeksowanego do waluty obcej, zawierająca klauzule przeliczeniowe oparte na kursach ustalanych przez bank oraz brak prawidłowego pouczenia o ryzyku kursowym, jest nieważna z powodu abuzywności?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, umowa kredytu indeksowanego do waluty obcej, która zawiera niedozwolone postanowienia umowne dotyczące mechanizmu przeliczeniowego oraz nie zawiera jasnego pouczenia o ryzyku kursowym, może być uznana za nieważną.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy, opierając się na orzecznictwie TSUE i własnym, stwierdził, że mechanizm ustalania kursów waluty przez bank, który pozostawia mu swobodę, jest sprzeczny z dobrymi obyczajami i rażąco narusza interesy konsumenta. Brak jasnego pouczenia o ryzyku kursowym również stanowi podstawę do uznania umowy za nieważną.
Czy w przypadku stwierdzenia nieważności umowy kredytowej z powodu abuzywności, konsument ma prawo do zwrotu wszystkich spełnionych świadczeń, a bank może domagać się jedynie zwrotu kapitału?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, w przypadku nieważności umowy kredytowej ze względu na abuzywne postanowienia, konsument ma prawo do zwrotu nienależnych świadczeń, a bank może domagać się jedynie zwrotu kapitału wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na orzecznictwo TSUE, zgodnie z którym bank nie może domagać się od konsumenta rekompensaty przekraczającej zwrot kapitału wypłaconego z tytułu wykonania umowy oraz ustawowe odsetki za zwłokę liczone od dnia wezwania do zapłaty.
Czy w sprawie o zwrot nienależnych świadczeń z nieważnej umowy kredytowej zachodzi współuczestnictwo konieczne po stronie powodowej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, w ramach powództwa konsumenta przeciwko przedsiębiorcy o stwierdzenie nieważności umowy kredytowej nie zachodzi po stronie powodowej współuczestnictwo konieczne.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy odwołał się do własnej uchwały III CZP 12/23, stwierdzając, że kwestia nieważności umowy kredytowej miała charakter przesłankowy dla roszczenia o zwrot świadczeń, a roszczenie to ma charakter podzielny.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Bank | spółka | pozwany |
| M. S. | osoba_fizyczna | powódka |
Przepisy (17)
Główne
k.c. art. 385¹ § § 1
Kodeks cywilny
Postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeśli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane jednoznacznie.
k.p.c. art. 398¹⁴
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna oddalenia skargi kasacyjnej.
Pomocnicze
k.c. art. 385¹ § § 2
Kodeks cywilny
Jeżeli postanowienie umowy (art. 385¹ § 1) nie wiąże konsumenta, strony są związane umową co do pozostałych jej postanowień.
k.c. art. 385²
Kodeks cywilny
Oceny, czy postanowienie umowy jest niedozwolone (art. 385¹), dokonuje się według stanu z chwili zawarcia umowy; tę ocenę uwzględnia się także przy rozstrzyganiu o skutkach oświadczenia woli opartego na tym postanowieniu.
k.c. art. 358 § § 2
Kodeks cywilny
W przypadku gdy przedmiotem zobowiązania jest suma pieniężna wyrażona w walucie obcej, przeliczenia jej na walutę polską dokonuje się według kursu średniego ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski z dnia wymagalności roszczenia, chyba że ustawa, dobra wola stron lub inne właściwe okoliczności stanowią inaczej.
k.p.c. art. 195 § § 1 i 2
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy współuczestnictwa koniecznego, które nie zachodzi w przypadku powództwa konsumenta o zwrot nienależnych świadczeń z nieważnej umowy.
k.p.c. art. 316 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd bierze za podstawę orzeczenia stan rzeczy ustalony na podstawie przeprowadzonych dowodów.
k.p.c. art. 98 § § 1 i 3
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy zasad zasądzania kosztów postępowania.
k.p.c. art. 398²¹
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy kosztów postępowania kasacyjnego.
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy kosztów postępowania apelacyjnego.
Dz. U. poz. 614 art. 19 § ust. 1
Ustawa o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw
Dotyczy odsetek w postępowaniu cywilnym.
Dz. U. z 2021 r., poz. 2324
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 sierpnia 2014 r. w sprawie określenia brzmienia klauzuli wykonalności
Dotyczy brzmienia klauzuli wykonalności.
Dz. U. z 2023, poz. 1935
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
Dotyczy opłat za czynności radców prawnych.
Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 art. 41
Prawo wekslowe
Analogia do rozwiązania kwestii spreadu walutowego.
pr. bank. art. 69 § ust. 2 pkt 4a
Ustawa Prawo bankowe
Szczegółowe zasady określenia kursów wymiany walut w umowach kredytu indeksowanego/denominowanego.
pr. bank. art. 69 § ust. 3
Ustawa Prawo bankowe
Możliwość spłaty rat kredytu denominowanego/indeksowanego w walucie obcej.
ustawy o NBP art. 24 § ust. 3
Ustawa o NBP
Dotyczy kursów walutowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Umowa kredytu indeksowanego do CHF zawierała abuzywne klauzule przeliczeniowe. • Bank nie poinformował prawidłowo konsumentki o ryzyku kursowym. • Konsumentka ma prawo do zwrotu nienależnych świadczeń spełnionych w wykonaniu nieważnej umowy. • W przypadku nieważności umowy, bank może domagać się jedynie zwrotu kapitału i odsetek ustawowych.
Odrzucone argumenty
Zarzuty banku dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego (art. 195 § 1 i 2 k.p.c.) w zakresie współuczestnictwa koniecznego. • Zarzuty banku dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego, w tym art. 385¹ § 1 k.c. i dyrektywy 93/13, w kontekście skutków abuzywności.
Godne uwagi sformułowania
CHF jest walutą bardzo stabilną, a wahania kursowe są niewielkie. • Nie została jednak pouczona, iż kurs CHF będzie wpływał na wysokość zadłużenia kredytowego. • Sporna umowa kredytowa jest nieważna, ponieważ zawierała abuzywne klauzule przeliczeniowe. • Powódka - jako konsumenta - nie wyraziła zgody na dalsze obowiązywanie umowy z pominięciem wadliwych postanowień umownych. • Po ostatnich orzeczeniach Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej [...] drugorzędne znaczenie ma [...] pouczenie konsumenta o skutkach nieważności umowy, w kontekście ewentualnej jego zgody na abuzywne postanowienia umowne. • Mechanizm ustalania przez bank kursów waluty, który pozostawia bankowi swobodę, jest w sposób oczywisty sprzeczny z dobrymi obyczajami i rażąco narusza interesy konsumenta. • Ciężar dowodu, że klauzula umowna w rozumieniu art. 4 ust. 2 dyrektywy 93/13 była jasna i zrozumiała spoczywa na przedsiębiorcy. • Konsument musi mieć zapewnioną możliwość zrozumienia, do czego się zobowiązuje. • Konsument jest stroną słabszą w stosunku do przedsiębiorcy, zarówno pod względem możliwości negocjacyjnych, jak i ze względu na stopień poinformowania.
Skład orzekający
Władysław Pawlak
przewodniczący, sprawozdawca
Roman Trzaskowski
członek
Karol Weitz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego i TSUE w zakresie ochrony konsumentów w umowach kredytów indeksowanych do walut obcych, w szczególności dotyczącej abuzywności klauzul przeliczeniowych i obowiązków informacyjnych banku."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy umów zawartych przed nowelizacją prawa bankowego, ale jego zasady dotyczące ochrony konsumentów i abuzywności pozostają aktualne dla oceny umów z lat wcześniejszych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu kredytów frankowych i ochrony konsumentów przed nieuczciwymi praktykami bankowymi, co jest tematem budzącym duże zainteresowanie społeczne i prawnicze.
“Kredyt frankowy: Sąd Najwyższy potwierdza – banki muszą zwracać pieniądze konsumentom!”
Dane finansowe
WPS: 139 171,66 PLN
zwrot nienależnych świadczeń: 139 171,66 PLN
koszty postępowania kasacyjnego: 2700 PLN
Sektor
bankowość
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Ta sprawa stanowi część linii orzeczniczej omawianej w naszych syntezach.
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.