I CSK 5288/22

SN
Sygn. akt I CSK 5288/22
POSTANOWIENIE
Dnia 8 grudnia 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marcin Łochowski
w sprawie z powództwa M. N.
‎
przeciwko Z. S.
‎
o zapłatę,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 grudnia 2022 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu
‎
z dnia 16 września 2021 r., sygn. akt I ACa 467/20,
1.  odrzuca skargę kasacyjną;
2. zasądza od Z. S. na rzecz M. N. kwotę 11 250 ( jedenaście tysięcy dwieście pięćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Pozwana Z. S. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 16 września 2021 r., zaskarżając ten wyrok „w punkcie I (w zakresie zasądzającym kwotę), II, III”, wnosząc o jego uchylenie.
W odpowiedzi na skargę powód wnosił o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, względnie o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 398
4
§ 1 k.p.c. do elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej należy m.in. wskazanie, czy orzeczenie, od którego jest wniesiona skarga, zostało zaskarżone w całości czy w części (pkt 1), a także sformułowanie wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany (pkt 3).
Skarżąca – wbrew jednoznacznej treści art. 398
4
§ 1 pkt 1 k.p.c. – nie określiła w sposób precyzyjny zakresu zaskarżenia. Nie stanowi go bowiem stwierdzenie „zaskarżam Skarżony wyrok w punkcie I (w zakresie zasądzającym kwotę), II, III,” (k. 1 skargi kasacyjnej).
Z tak sformułowanego zakresu zaskarżenia nie wynika, w jakim zakresie orzeczenie zostało zaskarżone, biorąc pod uwagę, że Sąd Apelacyjny nie zasądził w punkcie I żadnej kwoty, a jedynie obniżył już zasądzoną przez Sąd pierwszej instancji kwotę 2 610 581 zł do kwoty 2 467 765,50 zł oraz kwotę 1 610 581 zł do kwoty 1 467 765,50 zł, oddalając powództwo o kwotę 142 815,50 zł z odsetkami. Taka konstrukcja zaskarżonego wyroku oznacza w istocie, że Sąd Apelacyjny w pkt I zaskarżonego wyroku na skutek apelacji pozwanej jedynie zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji w ten sposób, że oddalił powództwo w pewnym zakresie.
Tymczasem określenie zakresu zaskarżenia w skardze kasacyjnej musi być precyzyjne i nie może budzić wątpliwości, bowiem wyznacza ono granice zaskarżenia i wraz z podstawami kształtuje zakres rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy (art. 398
13
§ 1 k.p.c.). Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała żadnych wątpliwości interpretacyjnych, a zakres zaskarżenia i jego wnioski nie mogą być ustalane przez Sąd Najwyższy na podstawie wykładni użytych przez skarżącego sformułowań. Znaczenie tych wymagań i bezwzględny obowiązek precyzji w oznaczaniu zakresu zaskarżenia i wniosków skargi powoduje, że braki skargi w tym zakresie nie podlegają usunięciu w ramach procedury naprawczej stosowanej przy usuwaniu braków formalnych (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z 3 czerwca 2016 r., IV CSK 796/15).
Co więcej, skarżąca nie wskazała także zakresu żądanego uchylenia wyroku Sądu Apelacyjnego. W szczególności wniosek o „uchylenie Skarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania” (k. 2 skargi kasacyjnej) nie może być ani utożsamiany z żądaniem uchylenia orzeczenia w określonej części, ani uzupełniany założeniem, że zakres żądanego uchylenia odpowiada wskazanemu przez stronę zakresowi zaskarżenia orzeczenia skargą kasacyjną, tym bardziej wobec złożoności zaskarżonego orzeczenia oraz zaskarżenia go jedynie w niejasnej części.
Określenie zakresu zaskarżenia oraz wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia stanowi przedmiot odrębnych wymogów formalnych skargi kasacyjnej, co oznacza, że strona powinna w obu tych kwestiach odrębnie sformułować własne stanowisko (postanowienie Sądu Najwyższego z 15 września 2020 r., V CSK 116/20). Natomiast zamieszczenie w skardze kasacyjnej wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z pominięciem oznaczenia zakresu żądanego uchylenia lub zmiany stanowi istotną wadę skutkującą odrzuceniem skargi
a limine
(zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 23 sierpnia 2012 r., III CSK 161/12; z 8 maja 2008 r., V CZ 26/08; z 19 marca 2009 r., II UZ 9/09).
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398
6
§ 3 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną a stosownie do art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z § 10 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 8 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.) obciążył skarżącą kosztami postępowania kasacyjnego.
ał