SN II CSKP 1661/22 POSTANOWIENIE 18 lipca 2024 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Jacek Widło na posiedzeniu niejawnym 18 lipca 2024 r. w Warszawie na skutek skargi kasacyjnej F. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej w R., A. J. i M. J. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z 12 listopada 2020 r., I ACa 269/20, w sprawie z powództwa Bank spółki akcyjnej w P. przeciwko F. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością spółce komandytowej w R., A. J. i M. J. o zapłatę, stwierdza swoją niewłaściwość i na podstawie art. 200 § 1 4 w związku z art. 781 § 1 k.p.c. przekazuje wniosek o nadanie klauzuli wykonalności w zakresie punktu 2 wyroku Sądu Najwyższego z 7 grudnia 2023 r., II CSKP 1661/22 Sądowi Okręgowemu w Rzeszowie, jako rzeczowo właściwemu. UZASADNIENIE Pełnomocnik powódki Banku Spółki Akcyjnej w P. złożył 5 czerwca 2024 r. do Sądu Najwyższego wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki w zakresie oznaczenia strony powodowej oraz o nadanie klauzuli wykonalności, prawomocnemu wyrokowi Sądu Najwyższego z 7 grudnia 2023 r., sygn. akt II CSKP 1661/22, w zakresie pkt. II oraz doręczenie ww. postanowienia wraz z klauzulą wykonalności i zasądzenie kosztów. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W zakresie wniosku o nadanie klauzuli wykonalności, należało go przekazać do sądu pierwszej instancji – Sądu Okręgowego w Rzeszowie. Zgodnie z art. 781 § 1 k.p.c., tytułowi egzekucyjnemu pochodzącemu od sądu nadaje klauzulę wykonalności sąd pierwszej instancji, w którym sprawa się toczyła lub toczy; sąd drugiej instancji nadaje klauzulę wykonalności, dopóki akta sprawy znajdują się w tym sądzie, nie dotyczy to jednak Sądu Najwyższego oraz przypadków, o których mowa w art. 778 1 , 778 2 , 786, 787, 787 1 ,788 i art. 789 k.p.c. Z powyższego przepisu wynika zatem, że Sąd Najwyższy nie jest sądem, który nadaje klauzulę wykonalności – nawet swoim własnym orzeczeniom (por. postanowienia SN z 16 listopada 1994 r., I PO 12/94 oraz z 9 marca 2020 r., I PK 152/19). Sąd Najwyższy nie orzeka nigdy w postępowaniu o nadanie klauzuli wykonalności (art. 781 § 1 k.p.c.), toteż zachowało aktualność postanowienie z 9 listopada 1994 r., III CZP 143/94, zgodnie z którym sądem właściwym do rozpoznania wniosku o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi Sądu Najwyższego jest sąd pierwszej instancji. Takie stanowisko jest powszechnie akceptowane w orzecznictwie Sądu Najwyższego (zob. postanowienia: z 11 stycznia 2021 r., I UK 353/19, z 20 kwietnia 2022 r., II UK 380/19, z 20 kwietnia 2022 r., II USK 12/21; z 15 września 2023 r., III CO 710/23; z 13 stycznia 2023 r., III CO 25/23, z 22 lutego 2024 r., III CO 173/24, z 8 maja 2024 r., III CO 464/24). Wobec powyższego należy uznać, że w rozpoznawanej sprawie sądem właściwym rzeczowo do nadania klauzuli wykonalności postanowieniu Sądu Najwyższego, nie jest Sąd Najwyższy, lecz sąd pierwszej instancji, w którym sprawa się toczyła, czyli Sąd Okręgowy w Rzeszowie. Z tych względów, na podstawie art. 200 § 1 4 k.p.c. w związku z art. 781 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. [SOP] [ms]
Pełny tekst orzeczenia
II CSKP 1661/22
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.