II CSK 715/12

Sprawa dotyczyła podziału majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej. Sąd Rejonowy ustalił równe udziały małżonków (po ½) i przyznał cały majątek wnioskodawcy, zasądzając na rzecz uczestniczki spłatę w kwocie 208 900 zł. Sąd Okręgowy, rozpoznając apelację wnioskodawcy, zmienił postanowienie, ustalając udziały na ¾ dla wnioskodawcy i ¼ dla uczestniczki, obniżając tym samym kwotę spłaty do 104 450 zł. Uczestniczka zaskarżyła to postanowienie skargą kasacyjną, zarzucając naruszenie art. 43 § 2 k.r.o. przez błędną wykładnię pojęcia „ważnych powodów”. Wartość przedmiotu zaskarżenia została początkowo określona na 104 450 zł, a następnie podniesiona do 417 800 zł. Sąd Najwyższy, rozpatrując skargę, skupił się na kwestii dopuszczalności postępowania kasacyjnego. Zgodnie z art. 519¹ § 4 pkt 4 k.p.c., skarga kasacyjna w sprawach o podział majątku wspólnego nie przysługuje, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 150 000 zł. Sąd Najwyższy, powołując się na ukształtowaną judykaturę, wyjaśnił, że wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawach działowych określa zakres kwestionowanego rozstrzygnięcia i zazwyczaj nie przekracza udziału skarżącego w majątku. W niniejszej sprawie, skoro skarżąca kwestionowała jedynie ustalenie jej udziału na ¼ zamiast ½, wartość przedmiotu zaskarżenia stanowiła różnicę między tymi udziałami, czyli 104 450 zł. Ponieważ kwota ta była niższa od wymaganego progu 150 000 zł, skarga kasacyjna została uznana za niedopuszczalną i odrzucona na podstawie art. 398⁶ § 3 w zw. z art. 398⁶ § 2 i art. 519¹ § 4 pkt 4 k.p.c. Wniosek wnioskodawcy o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego został oddalony, zgodnie z zasadą określona w art. 520 § 1 k.p.c.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający