II CSK 390/08

Sąd Najwyższy rozpoznał dwie skargi kasacyjne, złożone przez wnioskodawczynię I.S. oraz uczestnika postępowania J.S., od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 5 lutego 2008 r., które dokonało zmiany postanowienia Sądu Rejonowego w Ł. w zakresie podziału majątku dorobkowego małżonków S. Sąd Okręgowy podwyższył kwotę dopłaty od uczestnika J.S. na rzecz wnioskodawczyni I.S. do 308.853,15 zł, ustalając, że kluczowym składnikiem majątku wspólnego jest nieruchomość o wartości 811.000 zł. Spłata dla wnioskodawczyni została pomniejszona o połowę kwoty spłaconych przez uczestnika kredytów (194.293,70 zł). Wnioskodawczyni zarzuciła naruszenie przepisów dotyczących rozliczenia pożytków z nieruchomości. Sąd Najwyższy, analizując ten zarzut, potwierdził, że pożytki z rzeczy wspólnej przypadają współwłaścicielom proporcjonalnie do ich udziałów (art. 207 k.c.). Podkreślił jednak, że rozliczeniu podlegają jedynie pożytki rzeczywiście uzyskane, a nie potencjalne. Wnioskodawczyni nie wykazała, aby uczestnik uzyskał takie pożytki z nieruchomości, co skutkowało oddaleniem jej skargi w tym zakresie. Uczestnik J.S. kwestionował sposób rozliczenia spłaconych przez niego kredytów z majątku osobistego, zarówno w trakcie trwania wspólności, jak i po jej ustaniu. Zarzucił naruszenie przepisów dotyczących rozliczenia nakładów. Sąd Najwyższy, odwołując się do wcześniejszego orzecznictwa, stwierdził, że reguły rozliczeń w sprawach podziału majątku wspólnego, w tym zwrotu nakładów, podlegają przepisom k.p.c. o współwłasności. Sąd uznał, że w obecnych warunkach gospodarczych, w których nie występują gwałtowne spadki wartości pieniądza, zwrot nominalnej wartości spłaconych kredytów z chwili ich spłaty, tak jak przyjął Sąd Okręgowy, nie stanowi naruszenia prawa materialnego. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił obie skargi kasacyjne i zniósł koszty postępowania kasacyjnego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający