II CSK 1/13

Sygn. akt II CSK 1/13
POSTANOWIENIE
Dnia 20 grudnia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący)
‎
SSN Mirosław Bączyk
‎
SSN Marta Romańska (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa J. R.
‎
przeciwko […] Szpitalowi […] w S.
‎
o zapłatę,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 20 grudnia 2013 r.,
‎
wniosku pełnomocnika powoda
o sprostowanie wyroku Sądu Najwyższego
z dnia 20 września 2013r., sygn. akt II CSK 1/3,
prostuje oczywistą omyłkę rachunkową w pkt 2 wyroku z 20 września 2013r., w ten sposób, że kwotę 1.200 zł zastępuje kwotą 2.700 (dwa tysiące siedemset) zł.
UZASADNIENIE
W pkt 2 wyroku z 20 września 2013 r. Sąd Najwyższy orzekł o wynagrodzeniu należnym pełnomocnikowi ustanowionemu dla powoda z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. Sąd Najwyższy przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie według stawek taryfowych, omyłkowo jednak jak dla sprawy o wartości przedmiotu zaskarżenia wynoszącej 9.000 zł, podczas gdy wartość ta w sprawie rozstrzygniętej wyrokiem z 20 września 2013 r. wynosiła 90.000 zł.
Pełnomocnik powoda wniósł o sprostowanie oczywistej omyłki rachunkowej w związku z wyliczeniem należnego mu wynagrodzenia i wskazał, że powinno ono wynosić 3.600 zł, gdyż ustanowiony został dla powoda w postępowaniu kasacyjnym i tylko w tym postępowaniu go zastępował, a wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła nie 9.000 zł, lecz 90.000 zł.
Stosownie do art. 108 § 1 i 109 § 1 k.p.c., sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji. Przepisy te mają odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym (art. 398
21
i art. 391 § 1 k.p.c.). Pełnomocnik z urzędu został wyznaczony do reprezentowania powoda w postępowaniu kasacyjnym. Wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie o ochronę dóbr osobistych, w której powód dochodził wyłącznie roszczenia majątkowego wynosiła nie 9.000 zł, lecz 90.000 zł, co usprawiedliwiało przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia według stawki z § 6 pkt 6, nie zaś z § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz  ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013, poz. 461; dalej - rozporządzenie). Niniejsza  sprawa rozpoznana została jednak na posiedzeniu niejawnym, nie zaś na  rozprawie i dlatego należne pełnomocnikowi wynagrodzenia wynosi nie 100% stawki taryfowej, lecz 75% tej stawki (§ 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia).
Z tych przyczyn o wynagrodzeniu pełnomocnika orzeczono stosownie do art. 350 § 1 k.p.c. w zw. z art. 398
21
i art. 391 § 1 k.p.c., § 2, § 6 pkt 6, § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia.
aw
jw