II CA 607/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Świdnicy rozpoznał apelację pozwanego M. K. od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 11 kwietnia 2018 r., sygn. akt I C 1679/16, którym zasądzono od pozwanego na rzecz powoda A. A. kwotę 548,83 zł wraz z kosztami postępowania. Pozwany w swojej apelacji zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego, w szczególności art. 233 § 1 kpc, poprzez błędną ocenę dowodów, a także, ewentualnie, naruszenie prawa materialnego, tj. art. 6 kc, poprzez niewłaściwe rozłożenie ciężaru dowodu. Wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa lub o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy, rozpoznając apelację na posiedzeniu niejawnym, oddalił ją w całości, uznając zarzuty za nieuzasadnione. Sąd Okręgowy podzielił ustalenia faktyczne i argumentację prawną sądu pierwszej instancji. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 233 § 1 kpc, sąd stwierdził, że był on spóźniony, ponieważ pozwany w odpowiedzi na pozew przyznawał fakt zawarcia umowy ubezpieczenia, negując jedynie terminowość zapłaty. Kwestionowanie woli zawarcia umowy w apelacji było zatem nieskuteczne. Zarzut naruszenia art. 6 kc również został uznany za chybiony, gdyż ciężar udowodnienia przedawnienia spoczywał na pozwanym, który nie przedstawił stosownych dowodów. Sąd Okręgowy oddalił apelację na podstawie art. 385 kpc, a o kosztach postępowania apelacyjnego orzekł na podstawie przepisów dotyczących wynagrodzenia kuratora.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie zasad dotyczących spóźnionego podnoszenia zarzutów w apelacji oraz rozłożenia ciężaru dowodu w sprawach o zapłatę.
Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy zarzut naruszenia art. 233 § 1 kpc dotyczący oceny dowodów jest zasadny w sytuacji, gdy pozwany w odpowiedzi na pozew przyznał fakt zawarcia umowy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut naruszenia art. 233 § 1 kpc jest niezasadny, ponieważ był spóźniony i sprzeczny z wcześniejszymi twierdzeniami pozwanego.
Uzasadnienie
Pozwany w odpowiedzi na pozew przyznał fakt zawarcia umowy ubezpieczenia, negując jedynie terminowość zapłaty. Kwestionowanie woli zawarcia umowy w apelacji było zatem spóźnione i nieskuteczne.
Czy ciężar udowodnienia przedawnienia roszczenia spoczywa na pozwanym, który podnosi taki zarzut?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, ciężar udowodnienia przedawnienia spoczywa na pozwanym.
Uzasadnienie
Pozwany, który podnosi zarzut przedawnienia, musi przedstawić dowody potwierdzające tę okoliczność. W niniejszej sprawie pozwany nie udowodnił przedawnienia.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody i zastosował prawo materialne w sprawie o zapłatę składki ubezpieczeniowej?
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody i zastosował prawo materialne.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy podzielił ustalenia faktyczne i argumentację prawną sądu pierwszej instancji, uznając zarzuty apelacji za bezzasadne.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. A. | spółka | powód |
| M. K. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (3)
Główne
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd drugiej instancji oddala apelację, jeśli jest ona bezzasadna.
Pomocnicze
k.p.c. art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału. Zarzut naruszenia tego przepisu w apelacji jest spóźniony, jeśli strona wcześniej nie kwestionowała oceny dowodów lub przyznała fakt stanowiący podstawę żądania.
k.c. art. 6
Kodeks cywilny
Ciężar dowodu co do istnienia stosunku prawnego lub prawa obciąża stronę, która z niego wywodzi skutki prawne. W przypadku zarzutu przedawnienia, ciężar dowodu spoczywa na stronie podnoszącej ten zarzut.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Bezzasadność zarzutów apelacji dotyczących naruszenia art. 233 § 1 kpc i art. 6 kc. • Podzielenie ustaleń faktycznych i argumentacji sądu pierwszej instancji.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 233 § 1 kpc przez błędną ocenę dowodów. • Zarzut naruszenia art. 6 kc przez niewłaściwe rozłożenie ciężaru dowodu.
Godne uwagi sformułowania
Apelacja nie ma żadnych uzasadnionych podstaw. • Sąd Okręgowy podziela również w całości argumentację rozważań Sądu pierwszej instancji, nie dostrzegając jakiejkolwiek potrzeby jej powtarzania. • Zupełnie zatem pozbawiony podstaw jest pierwszy zarzut apelacji – naruszenia prawa procesowego, tj. art. 233 § 1 kpc, którego podniesieniem skarżący w istocie neguje fakt zawarcia przez niego umowy stanowiącej podstawę żądania. • Z tych względów również zarzut apelacji naruszenia przepisu art. 6 kc, należało uznać za zupełnie chybiony.
Skład orzekający
Piotr Rajczakowski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad dotyczących spóźnionego podnoszenia zarzutów w apelacji oraz rozłożenia ciężaru dowodu w sprawach o zapłatę."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa jest typowym przykładem postępowania apelacyjnego, gdzie sąd drugiej instancji potwierdza rozstrzygnięcie sądu niższej instancji. Brak w niej nietypowych faktów czy przełomowych interpretacji.
Dane finansowe
WPS: 548,83 PLN
zapłata: 548,83 PLN
Sektor
ubezpieczenia
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.