Pełny tekst orzeczenia

II CA 1/21

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

Sygn. akt II Ca 1/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ K. , dnia 1 czerwca 2021 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: sędzia Jacek Chmura Sędziowie: Barbara Mokras Wojciech Vogt po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2021 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa A. S. (1) przeciwko (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. o zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 18 listopada 2020 r., sygn. akt I C 1227/20 1. oddala apelację; 2. zasądza od pozwanego (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. na rzecz powoda A. S. (1) kwotę 1.800 (jeden tysiąc osiemset) złotych, tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Barbara Mokras Jacek Chmura Wojciech Vogt II Ca 1/21 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 18 listopada 2020 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu w sprawie I C 1227/20 z powództwa A. S. (1) przeciwko (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. o zapłatę: I. zasądził od pozwanego (...) SA z siedzibą w W. na rzecz powoda A. S. (2) kwotę 40.000,00 zł ( czterdzieści tysięcy złotych) z stawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 5 maja 2020 r. do dnia zapłaty II. zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 5.617,00 zł tytułem kosztów procesu. Powyższy wyrok zaskarżył pozwany (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. apelacją z dnia 28 grudnia 2020 r. w całości. Zaskarżonemu wyrokowi skarżący zarzucił naruszenie: a. przepisów prawa procesowego, które miały wpływ na wynik sprawy - tj.: ⚫ art. 233 § 1 KPC w z w. z art. 227 KC - przez: - brak wszechstronnego rozważenia zgromadzonego materiału i pominięcie w jego ocenie dowodów z dokumentów akt szkody załączonych do odpowiedzi na pozew - tj. protokołu wywiadu z powodem z dnia 18.02.2020 r. i wiadomości mai/owej powoda z dnia 19.12.2019 r. - których treść stoi w sprzeczności z odmiennym przebiegiem zdarzenia z dnia 07.12.2019 r. prezentowanym przez powoda w toku niniejszego postępowania, zadeklarowanym przez niego dopiero po odmowie przyznania odszkodowania przez pozwanego; - niewłaściwą ocenę dowodu z zeznań powoda i przydanie im waloru wiarygodności w zakresie deklarowanych przyczyn zdarzenia komunikacyjnego z dnia 07.12.2019 r.; co skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych i przyjęciem, że jego przyczyną było naruszenie przez powoda zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, nie zaś jego wina umyślna czy ewentualnie rażące niedbalstwo w naruszeniu zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym i że pozwany odpowiada za szkodę w jego pojeździe pomimo okoliczności wyłączających jego odpowiedzialność, ⚫ art. 235 2 § 1 KPC pkt. 3 w zw. z art. 278 § 1 KPC - przez pominięcie zgłoszonego przez pozwanego dowodu z opinii biegłego sądowego na wykazanie faktu przebiegu i przyczyn zdarzenia komunikacyjnego z dnia 07.12.2019 r. pomimo, że do jego ostatecznego potwierdzenia było konieczne zasięgnięcie wiadomości specjalnych w zakresie rekonstrukcji wypadków drogowych i zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego, podczas gdy okoliczność w postaci naruszenia przez powoda zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, co miało nie być ani działaniem umyślnym ani noszącym znamię rażącego niedbalstwa, ustalono w zasadzie wyłącznie na podstawie dowodu z zeznań powoda, które skutkowały naruszeniem przepisów prawa materialnego - tj. ⚫ art. 65 § 1 i 2 KC w zw. z § 12 ust. 1 pkt. 2 Ogólnych Warunków Ubezpieczeń Komunikacyjnych (...) ustalonymi uchwałą Zarządu (...) S.A. nr (...) z dnia 24.08.2018 r. (dalej "OWU") - przez ich niezastosowanie i przyjęcie, iż ubezpieczenia AC objęte są szkody spowodowane umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa przez ubezpieczonego; ⚫ art. 805 § 1 i § 2 KC w zw. z art. 822 § 1 KC - przez ich niewłaściwe zastosowaniu zasądzeniu odszkodowania pomimo braku wypadku ubezpieczeniowego przewidzianego dobrowolną umową ubezpieczenia autocasco. Wobec powyższego, pozwany wniósł o: 1. zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu wg norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego - za obie instancje, ewentualnie o: 2. uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. A nadto: 3. uzupełnienie postępowania dowodowego poprzez: I. przeprowadzenie dowodu z przeprowadzenie dowodu z pisemnej opinii biegłego sądowego z zakresu ruchu drogowego i rekonstrukcji wypadków drogowych - l2Q udostępnieniu biegłemu do oględzin pojazdu marki B. o nr rej. (...) } przez powoda zobowiązanego do jego okazania przez tut. Sąd - na fakt: • przebiegu i przyczyn zdarzenia komunikacyjnego z dnia 07.12.2019 r. - w tym: prędkości pojazdów uczestniczących w w/w zdarzeniu w chwili ich zetknięcia przy uwzględnieniu zakresu ich uszkodzeń - w tym interpretacji parametrów ruchu pojazdu powoda w okresie bezpośrednio poprzedzającym ich kontakt, czy powód ponosi winę za jego spowodowanie - a jeśli tak, to w jakim stopniu i na czym polegały jego uchybienia czy zaniedbania w technice jazdy? czy ewentualne uchybienia czy zaniedbania powoda w technice jazdy stanowią rażące niedbalstwo w kontekście zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego? II. przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej i ruchu drogowego z dnia 29.10.2020 r. sporządzonej na potrzeby postępowania sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy w Sieradzu, I Wydział Cywilny (I C 370/20) - na fakt: przebiegu i przyczyn zdarzenia drogowego z dnia 07.12.2019 r. - w tym zachowania powoda noszącego znamiona umyślności w jego spowodowaniu lub ewentualnie rażącego niedbalstwa, - wobec niemożności jej skutecznego powołania w postępowaniu przed Sądem I instancji. W odpowiedzi na apelację pozwanego z dnia 29 stycznia 2021 r. powód A. S. (1) wniósł o: 1. oddalenie apelacji; 2. oddalenie wniosków dowodowych pozwanego; 3. zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów zastępstwa procesowego przed Sądem II instancji, według norm przepisanych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja pozwanego nie zasługiwała na uwzględnienie. Sąd Okręgowy aprobuje w całości ustalenia faktyczne i ocenę dowodów dokonaną przez sąd I instancji i przyjmuje je za własne. Sąd Okręgowy nie prowadził też własnego postępowania dowodowego, w takiej sytuacji nie było potrzeby powtarzania tych ustaleń ( art. 387 § 2 1 pkt 1) k.p.c. ). W ocenie Sądu Okręgowego, apelujący niesłusznie zarzucił, że Sąd Rejonowy dopuścił się naruszenia art. 233 k.p.c. , bowiem ocena zgromadzonego materiału dowodowego została dokonana bez przekroczenia granic wyznaczonych treścią tego przepisu, co znalazło swój wyraz w należytym uzasadnieniu wyroku ( art. 327 1 k.p.c. ). Zarzut naruszenia przepisu art. 233 § 1 k.p.c. byłby skuteczny wówczas, gdyby skarżący wykazał uchybienie podstawowym regułom służącym ocenie wiarygodności i mocy dowodowej poszczególnych dowodów, tj. regułom logicznego myślenia, zasadzie doświadczenia życiowego i właściwego kojarzenia faktów (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2005 r. w sprawie III CK 314/05 opublikowany lex nr 172176). Ocena mocy i wiarygodności dowodów przeprowadzona w pisemnym uzasadnieniu orzeczenia, mogłaby być skutecznie podważona w postępowaniu odwoławczym tylko wówczas, gdyby wykazano, że zawiera błędy logiczne, wewnętrzne sprzeczności, jest niepełna itp. (wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 31 sierpnia 2005 r. w sprawie I ACa 456/05 opublikowany lex nr 177026). Tymczasem wbrew zarzutom powoda Sąd Rejonowy w sposób wszechstronny, bezstronny i zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów dokonał analizy zgromadzonego materiału dowodowego, a skarżący nie wykazał w żaden sposób, by ocena ta naruszyła zasady logicznego rozumowania, przeczyła doświadczeniu życiowemu, zawierała błędy logiczne, była niepełna, czy też wewnętrznie sprzeczna. Sąd Okręgowy podziela w pełni ocenę dowodów dokonaną przez sąd I instancji również w zakresie dowodu z przesłuchania stron. Jeżeli chodzi o zarzut naruszenia art. 235 2 § 1 k.p.c. w związku z art. 378 § 1 k.p.c. Sąd Okręgowy zważył, że ocena, czy w danym wypadku konieczne jest zasięgnięcie opinii biegłego należy do sądu orzekającego w sprawie. W niniejszej sprawie Sąd Rejonowy oddalił wniosek pozwanego o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych, uznając ten dowód za zbędny i przedłużający postępowanie. Postanowienie w tym zakresie sąd wydał na rozprawie, o której terminie prawidłowo zawiadomił pełnomocnika pozwanego. Pozwany i jego pełnomocnik nie stawili się na wyznaczonym terminie rozprawy, nie złożyli w związku z tym żadnych wniosków, w szczególności zarzutu z art. 162 k.p.c. dotyczącego oddalonego wniosku dowodowego. Z tego względu zarzuty pozwanego dotyczące nieprzeprowadzenia tego dowodu nie mogły zostać uwzględnione, a wniosek dowodowy zawarty w apelacji Sąd Okręgowy pominął na podstawie art. 381 k.p.c. W odniesieniu do zarzutu naruszenia prawa materialnego, sprowadzał się on do oceny czy naruszenie przez powoda zasad prowadzenia pojazdu nastąpiło z jego winy umyślnej lub rażącego niedbalstwa ( pkt 1 2) OWU). Sąd Okręgowy podziela ocenę prawną dokonaną przez sąd I instancji, że brak jest podstaw do przyjęcia winy umyślnej lub rażącego niedbalstwa w zachowaniu powoda. Brak jest okoliczności faktycznych mogących być podstawą do takiej oceny winy powoda. Wobec powyższego, apelacja pozwanego jako bezzasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. O kosztach postepowania apelacyjnego Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. obciążając nimi pozwanego w całości jako stronę przegrywającą. Barbara Mokras Jacek Chmura Wojciech Vogt