II AKa 505/17

Sąd Apelacyjny w Katowicach rozpoznał sprawę z wniosku M. R. o odszkodowanie i zadośćuczynienie, dotyczącą niesłusznego tymczasowego aresztowania. Sąd Okręgowy w Katowicach wyrokiem z dnia 20 lipca 2017 roku (sygn. akt XXI Ko 36/16) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz wnioskodawcy kwotę 120 000 złotych tytułem zadośćuczynienia wraz z ustawowymi odsetkami od dnia uprawomocnienia wyroku, oddalając wniosek w pozostałym zakresie. Pełnomocnik wnioskodawcy złożył apelację, domagając się zmiany wyroku poprzez podwyższenie kwoty zadośćuczynienia o dalsze 580 000 złotych, zarzucając obrazę art. 445 § 1 kc w zw. z art. 445 § 2 kc i art. 552 § 1 kpk poprzez przyznanie zadośćuczynienia w wysokości nieadekwatnej do doznanej krzywdy. Sąd Apelacyjny uznał apelację za niezasadną. Sąd podkreślił, że cierpienia moralne wnioskodawcy związane z pobytem w warunkach izolacyjnych były niewątpliwe i stanowiły podstawę zasądzenia 120 000 zł. Sąd Okręgowy, opierając się na opiniach biegłych, uwzględnił pogorszenie stanu psychicznego wnioskodawcy, ale uznał, że pobyt w areszcie nie przyczynił się do powstania lub pogłębienia schorzeń kardiologicznych. Sąd Apelacyjny w pełni zaakceptował stanowisko Sądu Okręgowego, że kwota 120 000 zł jest adekwatna do doznanej krzywdy za prawie 12-miesięczny okres tymczasowego aresztowania, uwzględniając uwarunkowania społeczno-gospodarcze i nie prowadzi do nadmiernego wzbogacenia. Sąd odrzucił argumentację apelacji, wskazując, że prezentowanie odmiennej oceny przesłanek nie stanowi obrazy prawa materialnego. Orzeczenie o kosztach postępowania odwoławczego obciążyło Skarb Państwa.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający