II AKa 187/25Utrzymanie wyroku za usiłowanie zabójstwa i znęcanie się 2
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny w Gdańsku utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego we Włocławku, skazujący V. T. za usiłowanie pozbawienia życia V. R. oraz znęcanie się nad Y. O. Apelacja obrońcy skupiała się na zarzucie błędu w ustaleniach faktycznych, kwestionując istnienie zamiaru ewentualnego zabójstwa. Sąd odwoławczy odrzucił ten zarzut, wskazując, że zamiar ten może być wnioskowany na podstawie obiektywnych okoliczności czynu, a nie tylko na podstawie deklaracji oskarżonego. Podkreślono, że wyjaśnienia oskarżonego podlegają swobodnej ocenie sądu w kontekście innych dowodów. Sąd Apelacyjny odwołał się do bogatej judykatury dotyczącej ustalania zamiaru ewentualnego, wskazując, że kluczowe są okoliczności przedmiotowe czynu. Zauważono również, że apelacja nie wykazała w sposób przekonujący błędów w rozumowaniu Sądu pierwszej instancji, co pozwoliło na ograniczenie uzasadnienia sądu odwoławczego do odesłania do argumentacji sądu niższej instancji. W konsekwencji, zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy, a oskarżony został obciążony kosztami postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUstalanie zamiaru ewentualnego w sprawach o usiłowanie zabójstwa, ocena wyjaśnień oskarżonego w kontekście innych dowodów, granice odpowiedzialności za uszkodzenie ciała vs. usiłowanie zabójstwa.
Dotyczy specyficznych okoliczności faktycznych sprawy, interpretacja zamiaru ewentualnego może być różna w zależności od kontekstu.
Zagadnienia prawne (3)
Czy oskarżony działał z zamiarem ewentualnym pozbawienia życia pokrzywdzonego, czy jedynie spowodował obrażenia ciała?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, oskarżony działał z zamiarem ewentualnym pozbawienia życia.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że zamiar ewentualny zabójstwa można ustalić na podstawie obiektywnych okoliczności czynu, takich jak zadanie ciosów nożem w okolice lędźwiowe, a nie tylko na podstawie wyjaśnień oskarżonego. Wyjaśnienia oskarżonego podlegają swobodnej ocenie sądu.
Jak ocenić wyjaśnienia oskarżonego kwestionującego zamiar zabójstwa w kontekście innych dowodów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Wyjaśnienia oskarżonego, nawet jeśli zaprzeczają zamiarowi, podlegają swobodnej ocenie sądu i nie muszą być uznane za wiarygodne, zwłaszcza gdy inne dowody wskazują na odmienny stan psychiczny.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że oskarżony ma prawo do obrony i nie musi dowodzić swojej niewinności, jednak jego wyjaśnienia są traktowane jako jeden z dowodów podlegających ocenie sądu. Ryzyko prezentowania przez oskarżonego wersji niezgodnej z rzeczywistością jest brane pod uwagę.
Czy obrażenia ciała spowodowane przez oskarżonego kwalifikują się jako usiłowanie zabójstwa, czy jako spowodowanie obrażeń na okres powyżej 7 dni?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Obrażenia spowodowane przez oskarżonego, biorąc pod uwagę sposób działania i zadane ciosy, kwalifikują się jako usiłowanie zabójstwa.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy odrzucił argumentację obrońcy, że brak uszkodzeń tkanek twardych i zadanie ciosów w okolice lędźwiowe (a nie w klatkę piersiową) wyklucza zamiar zabójstwa. Podkreślono, że w chwili ataku pokrzywdzony był odwrócony plecami, a zadane rany (uszkodzenie nerki) były poważne.
Rozstrzygnięcie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| V. T. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| V. R. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Y. O. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Prokuratura Okręgowa w G. | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (21)
Główne
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 148 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 157 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 207 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 91 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 217 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 216 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 11 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 14 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 216 § 3
Kodeks karny
k.p.k. art. 74 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 9 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 433 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 427 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 440
Kodeks postępowania karnego
ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 626 § 1
Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych
ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 1
Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych
ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 2 § 1
Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych
Argumenty
Odrzucone argumenty
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, polegający na uznaniu, że oskarżony działając w zamiarze ewentualnym usiłował pozbawić życia V. R., podczas gdy z wyjaśnień oskarżonego wprost wynika, że nie miał żadnego zamiaru pozbawienia pokrzywdzonego życia, a nadto z ustnej opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej wynika, że brak jest dowodów, aby oskarżony uderzył pokrzywdzonego z dużą siłą, bo nie stwierdzono uszkodzonych tkanek twardych, a zatem oskarżony powinien odpowiadać nie za usiłowanie zabójstwa, a za spowodowanie u pokrzywdzonego obrażeń powodujących naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój na okres powyżej 7 dni.
Godne uwagi sformułowania
O zamiarze ewentualnym można mówić tylko wówczas, gdy skutek jest uświadamiany sobie przez sprawcę jedynie jako możliwy i na jego nastąpienie sprawca ten godzi się. • Odtworzenie rzeczywistych przeżyć psychicznych sprawcy nie jest rzeczą łatwą, zwłaszcza jeśli tak, jak w przypadku oskarżonego V. T., zaprzecza on zamiarowi dokonania zabójstwa. • W takiej sytuacji istnienie takiego zamiaru lub jego brak, może być ustalone przede wszystkim na podstawie analizy najbardziej uchwytnych, widocznych elementów zachowania sprawcy. Do tych zaś należą okoliczności przedmiotowe czynu. • Ustaleń co do procesu motywacyjnego oskarżonego, które miały doprowadzić do zaistnienia czynu, nie powierza się biegłym; to nie opinia biegłego rozstrzyga w procesie karnym, jakie przeżycia psychiczne towarzyszyły sprawcy czynu zabronionego w czasie podejmowania określonych zachowań fizycznych. • Kwestionowanie ustaleń Sądu I instancji nie może ograniczyć się jedynie do ogólnych stwierdzeń.
Skład orzekający
Dorota Rostankowska
przewodniczący-sprawozdawca
Krzysztof Ciemnoczołowski
sędzia
Joanna Mielec
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie zamiaru ewentualnego w sprawach o usiłowanie zabójstwa, ocena wyjaśnień oskarżonego w kontekście innych dowodów, granice odpowiedzialności za uszkodzenie ciała vs. usiłowanie zabójstwa."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych okoliczności faktycznych sprawy, interpretacja zamiaru ewentualnego może być różna w zależności od kontekstu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy poważnego przestępstwa usiłowania zabójstwa i znęcania się, a apelacja skupia się na subtelnościach prawnych dotyczących zamiaru, co jest interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie karnym.
“Czy ciosy w plecy to już zamiar zabójstwa? Sąd Apelacyjny rozstrzyga w sprawie V. T.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.