Pełny tekst orzeczenia

I ZO 146/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

SN
I ZO 146/26
POSTANOWIENIE
Dnia 6 sierpnia 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Maria Szczepaniec
po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej
na posiedzeniu w dniu 6 sierpnia 2026 r.
bez udziału stron
wniosku
Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych z dnia
29
lipca 2026 r. o wyłączenie SSN Marka Siwka od rozpoznania sprawy o sygn. akt I ZZ 5/26
na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 k.p.k.
a contrario
w zw. z art. 128 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o
ustroju sądów powszechnych
postanowił:
nie uwzględnić wniosku o wyłączenie SSN
Marka Siwka od rozpoznania sprawy o sygn. akt I ZZ 5/26.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 29 lipca 2026 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego: 30 lipca 2026 r.) Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych wniósł o wyłączenie SSN Marka Siwka od rozpoznania sprawy o sygn. akt I ZZ 5/26, a dotyczącej wniosku Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych o zawieszenie w czynnościach służbowych oraz obniżenie z urzędu wynagrodzenia sędziego Sądu Apelacyjnego w [...] X. Y., z uwagi na wątpliwości co do jego bezstronności w związku z jego powołaniem na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw.
Pismem z dnia 4 sierpnia 2026 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego: 5 sierpnia 2026 r.) obrońca sędziego Sądu Apelacyjnego w [...] X. Y., w nawiązaniu do złożonego wniosku Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych o wyłączenie SSN Marka Siwka od rozpoznania sprawy o sygn. akt I ZZ 5/26, wniósł o pozostawienie wniosku bez rozpoznania, jako złożonego przez osobę nieuprawnioną.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Z art. 41 § 1 k.p.k. wynika, że sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
W dotychczasowym orzecznictwie konsekwentnie prezentowany jest pogląd, iż twierdzenie o bezstronności sędziego w danej sprawie, musi być wykazane
i racjonalnie uzasadnione. Uzasadniona wątpliwość, o której mowa w art. 41
§ 1 k.p.k. musi zatem istnieć obiektywnie, a nie tylko w subiektywnym odczuciu strony składającej wniosek o wyłączenie. Chodzi wszakże o wątpliwość, którą w oparciu
o zaistniałą okoliczność mogłaby powziąć każda inna, rozsądnie oceniająca sytuację i nie zaangażowana w spór osoba. Nie stanowi zarazem przyczyny wyłączenia sędziego sama podejrzliwość strony, czy też utrata wiary w bezstronność sędziego, wynikająca z jej subiektywnego odczucia. Uwagi powyższe odnoszą się do takiego zachowania sędziego na sali rozpraw oraz poza nią, z którego mogłoby wynikać, że sędzia jest w określony sposób nastawiony do uczestników postępowania lub do sprawy. Chodzi tu o zachowanie sędziego odnoszące się zarówno do oceny rozpoznawanej sprawy przed wydaniem rozstrzygnięcia, jak i o wyrażanie pewnych opinii oceniających uczestników postępowania, które może świadczyć o określonym nastawieniu sędziego do sprawy lub osób w niej uczestniczących (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 2 marca 2021 r., V KK 39/21). Uzasadniona wątpliwość co do bezstronności sędziego zachodzi jedynie wówczas, gdy sędzia swój pogląd ujawnia przed rozpoznaniem sprawy lub w trakcie jej rozpoznawania, wyraźnie zmierzając w kierunku potwierdzenia swojej pierwotnej oceny sprawy, lub wyraża swój stosunek do strony (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 31 maja 1985 r., V KRN 333/85; wyrok Sądu Najwyższego z 27 stycznia 1971 r., III KR 213/70; wyrok Sądu Najwyższego z 8 lutego 2011 r., V KK 227/10; postanowienie Sądu Najwyższego z 24 dnia 2008 r., III KK 73/08).
W ocenie Sądu Najwyższego żądanie wnioskodawcy nie spełnia powyższych kryteriów, zaś sama argumentacja wniosku nie zawiera żadnych okoliczności, które mogłyby podawać w wątpliwość stronniczość SSN Marka Siwka, tym samym nie spełniając wymogów wskazywanych przez ustawodawcę w art. 41 k.p.k. Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych w swoim wniosku nie wykazał, aby SSN Marek Siwek był w jakikolwiek sposób uprzedzony w stosunku do niego, jak również nie wykazał, aby dokonał oceny sprawy o sygn. akt I ZZ 5/26 przed jej rozpoznaniem, bądź też wyrażał opinię oceniającą uczestników tego postępowania, która świadczyłaby o jego nastawieniu do sprawy lub osób w nim uczestniczących. Przede wszystkim zauważyć należy, iż zdecydowana większość okoliczności, na których oparty jest wniosek, ma charakter abstrakcyjny i nie jest bezpośrednio związana ze sprawą o sygn. akt I ZZ 5/26, w której SSN Marek Siwek jest sprawozdawcą.
Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.
A.W.
[r.g.]