I USKP 83/23

SN
I USKP 83/23
POSTANOWIENIE
Dnia 4 marca 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Robert Stefanicki
w sprawie z odwołania B. K.
‎
przeciwko Zakładowi Emerytalno-Rentowemu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych
‎
i Administracji w Warszawie
‎
o wysokość emerytury policyjnej i policyjnej renty inwalidzkiej,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 4 marca 2024 r.,
‎
wniosku pełnomocnika ubezpieczonego o sporządzenie pisemnego uzasadnienia całości postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 lutego 2024 r.,
‎
sygn. akt I USKP 83/23,
odrzuca wniosek o sporządzenie pisemnego uzasadnienia całości postanowienia Sądu Najwyższego z 13 lutego 2024 r.,
‎
I USKP 83/23.
UZASADNIENIE
Dnia 13 lutego 2024 r. (I USKP 83/23) Sąd Najwyższy wydał postanowienie o zawieszeniu postępowania na zasadzie art. 177 § 1 pkt 3
1
Kodeksu postępowania cywilnego
do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego w sprawie I USKP 104/23. Odpis postanowienia wysłano w dniu 14 lutego 2024 r. do pełnomocnika ubezpieczonego (pokwitowanie odbioru 16 lutego 2024 r.) i organu rentowego (pokwitowanie odbioru 19 lutego 2024 r.). Pełnomocnik odwołującego się złożył wniosek
o sporządzenie pisemnego uzasadnienia całości postanowienia i doręczenie odpisu postanowienia z uzasadnieniem
(data prezentaty Sądu Najwyższego 23 lutego 2024 r.). Sędzia sprawozdawca załączył pismo do akt sprawy w dniu 29 lutego 2024 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 357 § 2
1
zdanie
pierwsze
Kodeksu postępowania cywilnego postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym sąd uzasadnia tylko wtedy, gdy podlega ono zaskarżeniu, i tylko na żądanie strony zgłoszone w terminie tygodnia od dnia doręczenia postanowienia. Regulacja ta znajduje zastosowanie również w przypadku postanowień wydawanych w kwestiach incydentalnych w postępowaniu kasacyjnym (art. 398
21
w związku z art. 391 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu postępowania cywilnego).
Kodeks postępowania cywilnego nie przewiduje jednak środka zaskarżenia od postanowienia Sądu Najwyższego w przedmiocie zawieszenia postępowania kasacyjnego. Implikuje to konstatację, że takie orzeczenie nie podlega uzasadnieniu. W związku z tym, że ustawodawca nie przewidział możliwości sporządzania uzasadnienia dla niezaskarżalnego postanowienia, to w ten sposób wyłączył również możliwość skutecznego żądania przez uczestników postępowania dokonania tej czynności przez Sąd Najwyższy (postanowienia Sądu Najwyższego z 27 września 2023 r., I CSK 3208/22 oraz II PSK 17/23).
Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawy poza tokiem instancji w szczególnych przypadkach wyraźnie przypisanych (postanowienie z 9 lutego 2017 r.,
II PO 1/17
wraz z orzecznictwem), katalog orzeczeń zaskarżalnych zażaleniem do Sądu Najwyższego jest ściśle limitowany (postanowienia Sądu Najwyższego: z 27 kwietnia 2017 r.,
I PZ 2/17
; 20 października 2023 r., I CSK 1330/23). Trybunał Konstytucyjny podniósł (wyrok z 13 października 2015 r.
, SK 63/12
; P. Grzegorczyk (w:) M. Safjan, L. Bosek (red.), Konstytucja RP. Tom II. Komentarz do art. 87-243, Warszawa 2016, art. 176, nb. 26), że w świetle konstytucyjnej roli Sądu Najwyższego, ogólna zasada, że nie są zaskarżalne orzeczenia wydawane przez Sąd Najwyższy, uwarunkowana jest modelem funkcjonowania Sądu Najwyższego w systemie organów władzy sądowniczej.
Wniosek pełnomocnika ubezpieczonego o sporządzenie pisemnego uzasadnienia całości postanowienia i doręczenie odpisu postanowienia z uzasadnieniem podlega więc, na podstawie art. 328 § 4 w związku z art. 361 Kodeksu postępowania cywilnego oraz na podstawie art. 357 § 2
1
zdanie drugie
w związku
z art. 391 § 1 zdanie pierwsze i art. 398
21
Kodeksu postępowania cywilnego, odrzuceniu jako niedopuszczalny.
[SOP]
[ał]]
‎