I SO/Op 7/26

I SO/Op 7/26 - Postanowienie WSA w Opolu
Data orzeczenia
2026-10-06
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-07-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Sędziowie
Tomasz Judecki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Orzeczono o wymierzeniu grzywny art.55 ustawy - PoPPSA
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Judecki po rozpoznaniu w dniu 6 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. C. o wymierzenie grzywny Zespołowi Opieki Zdrowotnej w Nysie za nieprzekazanie skargi na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1) wymierzyć Zespołowi Opieki Zdrowotnej w Nysie grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych, 2) zasądzić od Zespołu Opieki Zdrowotnej w Nysie na rzecz P. C. kwotę 113,50 zł (słownie: sto trzynaście złotych pięćdziesiąt groszy), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 11 lipca 2026 r. (złożonym za pośrednictwem platformy ePUAP w tym samym dniu), P. C. (zwany dalej też "wnioskodawcą"), wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu o wymierzenie grzywny Zespołowi Opieki Zdrowotnej w Nysie (zwanemu dalej też: "organem"), za nieprzekazanie tut. Sądowi skargi jaką wniósł 24 listopada 2025 r. na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, o którą wnioskował 14 października 2025 r. w przedmiocie zatrudnienia S. J. - radnego Rady Miejskiej w N. w Zespole Opieki Zdrowotnej w Nysie.
Jako podstawę prawną wniosku o wymierzenie grzywny wnioskodawca wskazał art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, z późn. zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.". Załączył jednocześnie kopię skargi datowaną na dzień 24 listopada 2025 r., jaką wniósł na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania opisanego wyżej wniosku. Wnioskodawca podniósł, że skarga ta została przekazana za pośrednictwem organu i organ do tej pory nie przekazał skargi Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na nią. Uzasadnia to, w ocenie wnioskodawcy, wymierzenie organowi grzywny. Wyjaśnił także, że przekazanie mu żądanej informacji publicznej przez organ, nie zwalniało organu z obowiązku przekazania skargi w sprawie bezczynności tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej do Sądu.
W odpowiedzi na wniosek, udzielonej pismem złożonym w dniu 12 sierpnia 2026 r., które nie zostało podpisane, organ wniósł o oddalenie wniosku w całości i wskazał, że wnioskodawca uzyskał już odpowiedź na żądaną informację publiczną. Wobec tego organ uważa, że nie ma obowiązku przesyłania odpowiedzi na skargę i akt sprawy, a żądanie tego przez skarżącego jest nadużyciem prawa.
Od skargi został również uiszczony prawem wymagany wpis.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:
Stosownie do art. 54 § 1 i 2 zd. 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Przepisy szczególne mogą przewidywać wyjątki od wskazanej zasady, ustalając inne terminy przekazywania skarg do sądu administracyjnego przez organy administracji publicznej. Takim szczególnym przepisem jest art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r.,poz. 902, z późn. zm.), zwanej dalej "u.d.i.p.". Przepis ten stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy p.p.s.a., z tym, że przekazanie sądowi akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi przez organ administracji.
Natomiast zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., czyli o wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Mając na względzie powyższe wywody Sąd stwierdził, że ustalone w tej sprawie okoliczności odpowiadają dyspozycji przepisu art. 55 § 1 p.p.s.a., wobec czego wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest uzasadniony i podlega uwzględnieniu.
Organ nie wykonał ustawowego obowiązku przekazania skargi w przewidzianym do tego terminie. Skoro, jak wynika z akt data złożenia skargi, pokrywać się z datą jej sporządzenia, a brak jest dowodów przeciwnych, bo organ nie wskazał innej daty złożenia skargi, to należało przyjąć, że skarga wpłynęła do organu w dniu 24 listopada 2025 r., to określony w art. 21 ust. 1 u.d.i.p. termin 15 dni na przekazanie przez organ Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę - upływał z dniem 9 grudnia 2025 r. Tymczasem w niniejszej sprawie organ do dnia wydania mniejszego postanowienia nie przekazał skargi. Z tego względu wniosek o wymierzenie organowi grzywny należało uznać za zasadny.
Określając wysokość grzywny, tj. 500 zł, Sąd wziął pod uwagę okres zwłoki w przekazaniu skargi do Sądu, który trwa w dalszym ciągu.
Sąd nie uwzględnił argumentacji przedstawionej w odpowiedzi na wniosek i uznał, że nadal trwające opóźnienie w realizacji omawianego nie zostało w żaden sposób przez organ usprawiedliwione. Nie można bowiem uznać za usprawiedliwienie wyjaśnień organu odnoszących się do merytorycznych kwestii związanych z rozpoznaniem sprawy główniej dotyczącej bezczynności, co do tego, że zdaniem organu udzielił on skarżącemu żądnej informacji publicznej. Określając wysokość grzywny w przedmiotowej sprawie (500 zł), Sąd wziął pod uwagę, że skarga nadal nie została przekazana tutejszemu Sądowi, co wskazuje, że działanie organu jest nacechowane lekceważącym podejściem do realizacji ustawowego obowiązku. Zatem w tym przypadku danie pierwszeństwa jedynie funkcji represyjnej i orzeczenie wysokiej grzywny jest zasadne. Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzeczono o wymierzeniu grzywny w wysokości 500 zł, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
O zwrocie kosztów postępowania Sąd postanowił, jak w punkcie 2 sentencji, w oparciu o art. 200, art. 235a oraz art. 210 § 2 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. Na wysokość zasądzonych kosztów składa się kwota 100 złotych uiszczona tytułem wpisu sądowego od wniosku oraz kwota 13,50 zł wniesiona tytułem opłaty kancelaryjnej za wydruk wniosku o wymierzenie grzywny wniesionego w formie dokumentu elektronicznego.