Pełny tekst orzeczenia

I SAB/Wa 79/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

I SAB/Wa 79/26 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2026-07-30
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-03-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Milicka-Stojek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art 58 par 1 pkt 1 i pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Milicka-Stojek (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. O. na bezczynność Prezydenta m.st Warszawy w przedmiocie unieważnienia przetargu postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
P. O. (dalej jako: "skarżący") pismem z 22 stycznia 2026 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy (dalej jako "organ") w przedmiocie unieważnienia przetargu. Skarżący wskazał, że pismem z 20 grudnia 2025 r. wezwał organ do stwierdzenia nieważności przetargu z 2004 r. dotyczącego dożywiania podopiecznych OPS [...], z uwagi na rażące naruszenie prawa, w szczególności brak uwzględnienia należnego podatku VAT w ofercie zwycięskiego wykonawcy oraz brak legalnej podstawy do wydatkowania środków publicznych. Skarżący podniósł, że organ nie wydał w sprawie żadnej decyzji ani postanowienia, a zamiast tego w dniu 12 stycznia 2026 r. odpowiedzi udzielił Ośrodek Pomocy Społecznej Dzielnicy [...], który nie jest organem właściwym do rozpoznania sprawy nieważności przetargu ani legalności wydatkowania środków publicznych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Podkreślił, że skarżący został poinformowany o zasadach i trybie udzielania zamówień publicznych, środkach ochrony prawnej, kontroli udzielania zamówień publicznych oraz organach właściwych w tym sprawach, które uregulowane zostały w ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz.U. Nr 19, poz. 177), powoływanej dalej jako "p.z.p.", zgodnie ze stanem prawnym ówcześnie obowiązującym. Dodatkowo w udzielonej skarżącemu odpowiedzi wskazano odpowiednie artykuły, tj. art. 161-176a p.z.p. i art. 179-198g p.z.p., które określają zasady i tryb przeprowadzenia kontroli udzielania zamówień publicznych oraz przewidują środki ochrony prawnej przysługujące uczestnikowi konkursu, który poniósł szkodę w wyniku naruszenia przepisów ww. ustawy, a także
o braku możliwości wzruszenia rozstrzygnięć zapadłych na tle ustawy - Prawo zamówień publicznych w trybie ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572), powoływanej dalej jako "K.p.a.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 2, § 2a i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
a także w sprawach, w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Prezydenta w rozpoznaniu wniosku skarżącego o unieważnienie przetargu z 2004 r. dotyczącego zamówienia na dożywianie podopiecznych Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] m.st. Warszawy.
Przetarg jest jednym z trybów udzielania zamówień publicznych, co wynika z art. 10 p.z.p. Tymczasem w zakresie właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych nie mieści się orzekanie o ważności przetargów, czy udzielaniu zamówień publicznych, albowiem nie należą one do katalogu aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej wymienionych w powołanym wyżej art. 3 § 2 p.p.s.a.
Zasady i tryb przeprowadzania kontroli udzielania zamówień publicznych regulował art. 161-176a p.z.p. (w brzmieniu z daty zamówienia publicznego na dożywianie podopiecznych Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] m.st. Warszawy), natomiast art. 179-198g tej ustawy przewidywał środki ochrony prawnej.
W myśl art. 161 ust. 1 p.z.p. to Prezes Urzędu przeprowadza kontrolę udzielania zamówień, a środki ochrony prawnej przysługują wykonawcy, uczestnikowi konkursu, a także innemu podmiotowi, jeżeli ma lub miał interes w uzyskaniu danego zamówienia oraz poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów niniejszej ustawy (art. 179 ust. 1 p.z.p.). Odwołanie przysługuje wyłącznie od niezgodnej z przepisami ustawy czynności zamawiającego podjętej
w postępowaniu o udzielenie zamówienia lub zaniechania czynności, do której zamawiający jest zobowiązany na podstawie ustawy (art. 180 ust. 1 p.z.p.). Odwołanie rozpoznaje Izba (tj. Krajowa Izba Odwoławcza), a na jej orzeczenie stronom oraz uczestnikom postępowania odwoławczego przysługuje skarga do sądu okręgowego właściwego dla siedziby albo miejsca zamieszkania zamawiającego (art. 188 ust. 1, art. 198a ust. 1 i art. 198b ust. 1 p.z.p.).
Cytowana wyżej ustawa w żadnym z tych przypadków nie przewiduje kognicji sądu administracyjnego do kontroli przebiegu postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, w tym unieważniania przetargu, ani oceny prawidłowości czynności podejmowanych w toku postępowania przetargowego.
Zauważyć jednocześnie należy, że art. 37 § 1 K.p.a. stanowi, że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).
Zgodnie natomiast z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne.
Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że skarżący przed wniesieniem skargi z 22 stycznia 2026 r. nie wystąpił – w trybie art. 37 § 1 K.p.a. – z ponagleniem do załatwienia przez Prezydenta sprawy, które winno poprzedzać wniesienie do sądu skargi na bezczynność, o czym mowa w cytowanym wyżej art. 52 § 1 p.p.s.a. Za takie ponaglenie nie może zostać uznane zawarte we wniosku wszczynającym postępowanie z 20 grudnia 2025 r. twierdzenie, że brak udzielenia na niego odpowiedzi skutkować będzie wniesieniem do sądu skargi na bezczynność lub przewlekłość. Co więcej skarżący, mimo wezwania Sądu z 29 czerwca 2026 r., nie przedłożył odpisu takiego ponaglenia wraz z dowodem wniesienia go do organu.
Ze wszystkich powyższych przyczyn wniesienie skargi na bezczynność w sprawie rozpatrzenia wniosku skarżącego uznać należało za niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.