I SAB/Wa 35/24

I SAB/Wa 35/24 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-08-01
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-01-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Przemysław Żmich /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art 58 par. 1 pkt.1 ppsa
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu 1 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na bezczynność i przewlekłość Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie wykonania decyzji postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z 22 listopada 2023 r. nr KOC/6657/Op/22, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie (dalej: "SKO", "Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie " "Kolegium" ), na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchyliło zaskarżoną decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z 18 stycznia 2021 r. nr OPS.RŚ.5101.668.2021, przyznającą A. B. (dalej: "skarżąca"), zasiłek okresowy z tytułu niepełnosprawności od dnia 1 grudnia 2020 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. w wysokości 170 zł i od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 stycznia 2021 r. w wysokości 150 zł i orzekło o przyznaniu zasiłku okresowego od dnia 1 grudnia
2020 r. do 31 marca 2024 r., w wysokości 270,00 zł miesięcznie.
Pismem z 29 grudnia 2023 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy Praga Południe m.st. Warszawy w Warszawie, skargę na bezczynność
i przewlekłość Prezydenta m.st. Warszawy (dalej: "organ"), w przedmiocie wykonania decyzji z 22 listopada 2023 r. nr KOC/6657/Op/22.
Skarżąca podniosła, iż pismem z grudnia 2023 r. zwróciła się do organu
o wykonanie przedmiotowej decyzji SKO, jednakże nie udzielono jej w tej sprawie żadnej odpowiedzi. Skarżąca złożyła wobec tego ponaglenie. Mimo tego, do chwili obecnej organ nie wypłacił skarżącej przyznanych jej świadczeń. W związku z powyższym, wniosła o uznanie, iż organ pozostaje w bezczynności oraz o zasądzenie na jej rzecz sumy pieniężnej w wysokości 200 zł, tytułem rekompensaty za czas oczekiwania na wypłatę świadczenia, a nadto wymierzenie organowi grzywny, zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącej oraz nakazanie organowi wykonanie decyzji Kolegium.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o odrzucenie skargi, na podstawie
art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [ (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ) dalej jako: "ppsa"], a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku, o jej oddalenie. Nadto, organ wskazał, iż 27 listopada 2023 r. otrzymał przedmiotową decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie, jednakże do organu wpłynęła jedynie decyzja, a akta sprawy pozostawały w posiadaniu SKO, z uwagi na fakt, iż obecnie toczą się postępowania administracyjne, w sprawie uznania wszystkich świadczeń przyznanych skarżącej, w okresie 2016 r. – 2020 r., za nienależnie pobrane podlegające zwrotowi w związku z okolicznościami ujawnionymi po wydaniu decyzji. W związku z powyższym, organ pismem z 5 grudnia 2023 r. wskazał Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Warszawie, że istnieją podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z 22 listopada 2023 r. nr KOC/6657/Op/22. Z kolei pismem z 19 grudnia 2023 r. organ zwrócił się do SKO z prośbą o udzielenie informacji, czy wstrzymał on wykonanie przedmiotowej decyzji. Nadto, organ wskazał, iż jego działanie nie mieści się w zakresie kontroli wyznaczonej przez art. 37 k.p.a. bowiem postępowanie w sprawie zasiłku okresowego skarżącej, co do zasady zostało prawomocnie zakończone. Natomiast z
treści skargi wynika, iż skarżąca domaga się realizacji decyzji, w sprawie która została prawomocnie zakończona, a zatem wykonania czynności materialno – technicznej, a nie zakończenia jakiegokolwiek postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych.
Na wstępie wskazać należy, że merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.
Tymczasem, z samej treści skargi wynika, iż przedmiotem żądania skarżącej jest wykonanie ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego
w Warszawie z 22 listopada 2023 r. nr KOC/6657/Op/22. Postępowanie główne,
tj. dotyczące przyznania skarżącej zasiłku okresowego, zostało zakończone wydaniem ww. decyzji SKO.
Wniosek taki płynie również z analizy akt administracyjnych. Skarżąca pismem z 9 grudnia 2023 r. skierowała do organu, jak to określiła: "wezwanie o wypłatę świadczenia", powołując się na treść przedmiotowej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie. Następnie ponowiła to żądanie, pismem z 13 grudnia 2023 r., wskazując przy tym, iż znajduje się obecnie w trudnej sytuacji życiowej. Żądanie tożsame zostało skierowane przez skarżącą do organu, pismem z 27 grudnia 2023 r., zatytułowanym "ponaglenie". Z jego treści wynika, iż skarżąca zarzuca organowi bezczynność w realizacji przedmiotowej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Jak wynika z akt sprawy i z odpowiedzi na skargę, organ nie odmówił skarżącej wypłaty żądanego świadczenia. Z akt wynika, iż pismem z 19 grudnia 2023 r. organ zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o wstrzymanie wykonania decyzji, nadto zwrócił uwagę na możliwość wznowienia postępowania, z uwagi na okoliczności ujawnione po wydaniu decyzji przyznających skarżącej świadczenia z zakresu pomocy społecznej. Pismem z 21 grudnia 2023 r. poinformował skarżącą, iż obecnie jest w trakcie ustaleń z Samorządowym Kolegium Odwoławczym w przedmiocie wykonalności decyzji z 22 listopada 2023 r. nr KOC/6657/Op/22.
Kwestią sporną jest zatem zakwalifikowanie czynności organu, jaką jest wypłacenie skarżącej zasiłku okresowego, przyznanego jej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 22 listopada 2023 r. nr KOC/6657/Op/22.
Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [ (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) dalej jako: "ppsa"] zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), a także inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem wskazanych w tym przepisie aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego (pkt 4), jak również na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 (pkt 8), czy też bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
A zatem wniesienie skargi na bezczynność dopuszczalne jest jedynie w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na wydane w sprawie decyzje, postanowienia oraz na akty i inne czynności z zakresu administracji publicznej, które zostały wymienione w art. 3 § 2 ppsa.
Wypłata przez organ przyznanych na podstawie ostatecznej decyzji świadczeń nie wymaga wydania rozstrzygnięcia co do meritii, nie kształtuje władczo sytuacji prawnej jednostki, a jest jedynie pochodną wydania takiego rozstrzygnięcia. Sama wypłata jest zatem jedynie czynnością materialno – techniczną, co jak słusznie zauważył nota bene organ w odpowiedzi na skargę. Żądanie wypłaty przez skarżącą zasiłku okresowego nie wszczynało postępowania administracyjnego, które kończyło by się wydaniem rozstrzygnięcia merytorycznego, bowiem nie wydaje się decyzji administracyjnej (ani żadnego innego rozstrzygnięcia merytorycznego), w przedmiocie wypłaty. Sama wypłata świadczenia ma charakter czynności faktycznej. Pismo organu z 21 grudnia 2023 r. skierowane do skarżącej nie stanowiło rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej.
Jak słusznie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z 9 listopada 2009 r. sygn. akt I Sa/Gd 930/08 LEX nr 586590, aby można mówić iż dany akt lub czynność może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, musi spełniać określone warunki. Takim warunkiem jest m.in. to, że akt lub czynność musi dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa co oznacza, że dany akt lub czynność powinna ustalać (odmawiać ustalenia), stwierdzać (odmawiać stwierdzenia), potwierdzać (odmawiać potwierdzenia) określonych uprawnień lub obowiązków określonych przepisami prawa administracyjnego. Musi więc istnieć ścisły związek między ustaleniem, stwierdzeniem lub potwierdzeniem (oraz ich odmowami), a możliwością realizacji uprawnienia (lub obowiązku) wynikającego z przepisu prawa. Nadto w zakresie właściwości sądów administracyjnych mieszczą się akty lub czynności zawierające element władztwa administracyjnego. Tak rozumianą czynnością nie jest sama faktyczna wypłata świadczenia wynikająca z ostatecznej decyzji organu administracji publicznej, bowiem organ przez tą czynność nie ustala, czy też nie stwierdza uprawnień czy tez obowiązków skarżącej wynikających z przepisów prawa.
Na marginesie należy dodać, iż stosownie do treści art. 17 ust 1 pkt 4 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej [(Dz. U. z 2023 r. poz. 901 ze zm.) dalej: ustawa o pomocy społecznej ], przyznawanie i wypłacanie zasiłków okresowych należy do zadań własnych gminny, o charakterze obowiązkowym, które to zadania wykonują jednostki organizacyjne – ośrodki pomocy społecznej lub centra usług społecznych, o których mowa w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych (por. art. 110 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej). Nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy, może być przedmiotem skargi w trybie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego[ (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm.) dalej: "kpa"]. Natomiast zgodnie z art. 229 pkt 3 kpa organem właściwym do rozpatrzenia skargi na działanie Prezydenta m.st. Warszawy, byłaby rada gminy.
Wobec powyższego niniejsza sprawa nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej i w efekcie nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 ppsa orzeczono jak w sentencji.