Pełny tekst orzeczenia

I SAB/Wa 22/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

I SAB/Wa 22/26 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2026-03-11
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Małgorzata Boniecka-Płaczkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Marszałek Województwa
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na bezczynność Marszałka Województwa Mazowieckiego w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu K. G. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.
Uzasadnienie
K. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Marszałka Województwa Mazowieckiego w przedmiocie rozpoznania wniosku z 23 września 1987 r. o ustanowienie użytkowania wieczystego do nieruchomości położonej w Warszawie przy ul. [...]. Skarżący podniósł, że wobec upływu ponad 36 lat sprawa nie została załatwiona.
W odpowiedzi na skargę Marszałek Województwa Mazowieckiego wniósł o jej odrzucenie i wyjaśnił, że do organu nie wpłynął "wniosek o ustanowienie czasowego użytkowania gruntu położonego przy ul. [...] w Warszawie", którego dotyczy skarga na bezczynność. Podkreślił, że przed Marszałkiem nie toczą się i nie toczyły postępowania administracyjne z wniosku byłego właściciela nieruchomości ani jego następców prawnych, dotyczące nieruchomości opisanej w skardze i dokumentach do niej załączonych, tj. nieruchomości przy ul. [...] lub ul. [...].
Organ wskazał, że z dokumentów załączonych do skargi wyprost wynika, że skarżone postępowanie toczy się przed Prezydentem m.st. Warszawy (postanowienie z 16 stycznia 2023 r., nr 31/SD/2023 i postanowienie z 18 stycznia 2023 r., nr 39/SD/2023). Z postanowienia z 16 stycznia 2023 r. wynika, że grunt przedmiotowej nieruchomości stanowi własność m.st. Warszawy. Marszałek podał, że pismem z 8 grudnia 2025 r. przekazał, w trybie art. 65 § 1 K.p.a., skargę do organu właściwego, tj. Prezydenta m.st. Warszawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143) dalej: "ppsa", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie, m.in. w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a powołanej ustawy, tj. w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych.
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo istnienia obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub innego aktu. Aby zatem skutecznie wnieść skargę na bezczynność organu musi istnieć sprawa administracyjna zawisła przed tym organem, w której organ jest właściwy i zobowiązany do wydania jednego z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a ppsa.
Natomiast bezczynność organu podlegająca zaskarżeniu do sądu administracyjnego nie wystąpi wówczas, gdy organ nie będzie właściwy do rozpatrzenia wniosku strony, a właściwym będzie inny organ administracyjny. W tym bowiem przypadku czynnością, którą powinien podjąć organ jest przekazanie sprawy do organu właściwego.
Skarżący domaga się stwierdzenia bezczynności Marszałka Województwa Mazowieckiego w przedmiocie rozpoznania wniosku z 23 września 1987 r.
Z akt administracyjnych nadesłanych do sprawy I SAB/Wa 320/25 ze skargi K. G. na bezczynność Prezydenta m. st. Warszawy wynika, że decyzją z 9 grudnia 2025 r., nr 1024/SD/2025 Prezydent m.st. Warszawy rozpoznał, m.in. wniosek z 23 września 1987 r. złożony przez Z. G. i odmówił skarżącemu oraz innym osobom wskazanym w decyzji zwrotu nieruchomości położonej w Warszawie przy ul. [...], ozn. jako [...], rej. hip. [...]" blok [...] dz. [...] stanowiącej obecnie działki ewidencyjnych: nr [...] wszystkie z obrębu [...].
Właściwym więc do rozpoznania wniosku dotyczącego przedmiotowej nieruchomości był Prezydent m.st. Warszawy. Zatem, jak słusznie wskazano w odpowiedzi na skargę, Marszałek Województwa Mazowieckiego nie był właściwy do wszczęcia, a tym bardziej prowadzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie, którego dotyczyła skarga. Marszałek, w trybie art. 65 § 1 K.p.a, przekazał pismo skarżącego do Prezydenta m. st. Warszawy.
Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności Sąd, z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa (pkt 2 sentencji).