I SAB/Wa 119/26

I SAB/Wa 119/26 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2026-09-17
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-04-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Marta Kołtun-Kulik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Minister Zdrowia
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 280 par. 1; art. 271 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 17 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. C. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2026 r., sygn. akt I SAB/Wa 305/25 postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 kwietnia 2016 r. T. C. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2026 r., sygn. akt I SAB/Wa 305/25 wydanego w sprawie ze skargi T. C. na bezczynność Ministra Zdrowia w przedmiocie podjęcia działań kontrolnych wobec świadczeniodawcy usług opieki zdrowotnej. Postanowienie jest prawomocne od dnia 27 marca 2026 r.
W skardze o wznowienie postępowania skarżący powołał się na art. 271 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazał, że w postępowaniu zakończonym postanowieniem Sądu z dnia 19 stycznia 2026 r. o sygn. akt I SAB/Wa 305/25 pozbawiony został możności działania. Podał, że pismem z dnia 18 grudnia 2025 r. wniósł o rozpoznanie sprawy na rozprawie, tymczasem Sąd rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym. Zarzucił, że Sąd nie wyznaczył terminu rozpoznania sprawy na posiedzeniu jawnym i nie zawiadomił skarżącego o terminie tego posiedzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) – dalej "P.p.s.a.", można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Zgodnie z art. 279 P.p.s.a., skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.
Podstawę wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem określają przepisy art. 271, art. 272 i art. 273 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 271 pkt 2 powołanej ustawy, na który to przepis powołał się skarżący, można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli: strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.
Stosownie do art. 280 § 1 P.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Instytucja wznowienia postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu. Taki charakter tego środka prawnego powoduje, że wznowienie postępowania może nastąpić jedynie z powodów ściśle określonych w ustawie. Skarga powinna zawierać wyraźne wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie.
W przedmiotowej sprawie skarżący nie oparł skargi o wznowienie postępowania na przesłance wymaganej przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzut pozbawienia możności działania w postępowaniu zakończonym postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym, nie opiera się na ustawowej przesłance wznowienia. Istotą posiedzenia niejawnego, na którym rozpoznano skargę na bezczynność Ministra Zdrowia w przedmiocie podjęcia działań kontrolnych wobec świadczeniodawcy usług opieki zdrowotnej, jest to, że w posiedzeniu tym nie biorą czynnego udziału strony i uczestnicy postępowania. Posiedzenie niejawne jest bowiem instytucją procesową służącą rozpoznaniu sprawy w ściśle określonym zakresie. Zgodnie z art. 58 § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W związku z tym, że w trakcie wstępnej kontroli stwierdzono brak przesłanki dopuszczalności skargi – sprawę skierowano na posiedzenie niejawne. Sąd nie był związany wnioskiem strony o rozpoznanie sprawy na rozprawie. Zaznaczyć przy tym należy, że tylko wówczas, gdy przyczyna uzasadniająca odrzucenie skargi zostanie ujawniona dopiero na rozprawie, sąd odrzuca skargę postanowieniem po przeprowadzeniu rozprawy. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 maja 2003 r. sygn. akt II SA 1216/03 (publ. orzeczenia.nsa.gov.pl) wyraził pogląd, że nie można zasadnie twierdzić, że już sam fakt uruchomienia omawianego trybu postępowania jest równoznaczny z pozbawieniem obywatela prawa do działania w postępowaniu sądowym dotyczącym sfery jego praw i obowiązków. Aktualny pozostaje również pogląd NSA wyrażony w tym postanowieniu na gruncie poprzednio obowiązującego stanu prawnego, że brak możności działania jako przesłanka wznowienia postępowania jest wyrazem naruszenia procedury, polegającego na tym, że dany podmiot miał ustawowe prawo czynnego udziału w postępowaniu, lecz został tego prawa w praktyce pozbawiony. Sytuacja taka nie zachodzi w niniejszej sprawie, gdyż sprawa rozpoznana została przez Sąd na posiedzeniu niejawnym, w którym strony i uczestnicy nie biorą osobistego udziału, co wynika wprost z przepisów prawa.
Z tego względu, skarga jako nie oparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 271 pkt 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.